66270
محمد موسوی: از بچگی فوتبالم افتضاح بود
24 ارديبهشت 1401 11:01
محمد موسوی اعلام کرد که فعلاً قصد خداحافظی از تیم ملی را ندارد.

روزنامه گل

سیدمحمد موسوی جزو ستاره‌های ورزش ایران است؛ پسری دوستداشتنی و محبوب که خاطرات خوشی را برای ما در والیبال ساخته است. گفت‌وگو با او درباره کودکی و زندگی شخصی و ورزشی‌اش همیشه جذاب است. در ادامه با بهترین مدافع لیگ جهانی را می خوانید.

پسر بچه‌های دبستانی معمولاً ورزش را با فوتبال شروع می‌کنند و تابستان هم در کوچه و محل دنبال توپ می‌دوند. تو در دوران کودکی فوتبال بازی نمی‌کردی؟
تقریباً هم فوتبال و هم والیبال بازی می‌کردم. من هم در مدرسه فوتبال بازی می‌کردم، هم در کوچه. اما شاید خنده‌دار باشد؛ به خاطر اینکه والیبال را بیشتر از فوتبال دوست داشتم و همزمان با دوستانم در محل یک زمین خاکی برای والیبال درست کردیم و بازی می‌کردیم.

چرا فوتبال زیاد بازی نمی‌کردی؟
فوتبال من افتضاح بود. به خاطر قد بلندم، بچه‌ها سانتر می‌کردند تا من «هد» بزنم، اما من از چند تا سانتر، یکی را می‌زدم.

چطور شد افتادی دنبال والیبال؟
من والیبال را از بچگی شروع کردم و ۱۰-۹ ساله بودم که مینی والیبال بازی می‌کردم و حدود ۱۰ سالگی برای مسابقات آموزشگاه‌ها به اردوی میرزا کوچک‌خان رفتیم. از آن به بعد، من بودم و والیبال.

اصلاً به فوتبال علاقه نداشتی؟
نه... اصلاً علاقه‌ای به فوتبال نداشتم و حالا هم همین‌طور است. شاید بازی‌های تیم‌های خیلی بزرگ را تماشا کنم، اما کشته و مرده‌اش نیستم. شرایط پیش بیاید بسکتبال بازی می‌کنم. زمان ما شرایط بسکتبال بازی کردن نبود. در بسیاری از شهرستان‌ها، شرایط برای انتخاب رشته دلخواه وجود ندارد. خدا خواست که والیبال را ادامه دادم. اگر بسکتبال هم بود، این رشته را هم ادامه می‌دادم ولی حیف امکاناتی نبود. یادم نمی‌آید که شهر ما –دزفول- تیم بسکتبالی داشته باشد.

والیبال را هم در کوچه بازی می‌کردی؟
داخل کوچه ما یک زمین خاکی بود که به اتفاق بچه‌ها با گچ خط‌کشی می‌کردیم و دو سر آن یک سیم می‌بستیم و والیبال بازی می‌کردیم.

یادم می‌آید یک‌بار که با هم صحبت کردیم، گفتی خانوادگی با هم والیبال بازی می‌کردید؟
بله، اما والیبال نشسته بازی می‌کردیم. چرا که سقف خانه خیلی بلند نبود، بنابراین نشسته بازی می‌کردیم و البته در این بین، لامپ و مهتابی زیادی شکستیم. مادرم دوست داشت داور بازی ما باشد و داوری می‌کرد. من و خواهرانم و بابا با هم بازی می‌کردیم و مامانم تنها کسی بود که والیبال بازی نمی‌کرد.

در پارک لاله با پدرت والیبال بازی می‌کردی؟
در پارک لاله بازی کردم اما نه زمانی که بچه بودم. من بعد از قرارداد با تیم پیکان که به تهران آمدم یک بار روز تعطیل در پارک لاله و یک بار هم در زمین ایران زمین، تیغی واقعی که نه، رفاقتی بازی کردم. همین. وقتی حرفه‌ای بازی می‌کنی، بازی روی آسفالت خطرناک است. چرا که احتمال مصدوم شدنت هست.


داغ ترین خبرها
تازه ترین خبرها