اروپايي‌ها شرايط ما را بدانند، مدال‌شان را به ما مي‌دهند
22937
عاطفه احمدي: مي‌خواهم در المپيك هم كاري كنم كه تا به حال كسي نكرده
09 اسفند 1399
72
عاطفه احمدي اسكي‌باز ايران پس از درخشش در مسابقات قهرماني جهان، قصد دارد در المپيك هم كاري انجام بدهد كه تا به حال كسي انجام نداده. 

نگار رشيدي

مسابقات قهرماني جهاني اسكي در حالي به ميزباني ايتاليا برگزار شد كه در اين رقابت‌ها شاهد درخشش عاطفه احمدي بوديم. دختر اسكي‌بازي كه هميشه از عشق و علاقه‌اش به اين رشته صحبت كرده و نتيجه اين عشق را با رسيدن به مانش دوم مارپيچ بزرگ قهرماني دنيا به عنوان اولين بانوي ايراني ديد. احمدي در گفتگويي كه با «گل» داشت، از شرايط سختي كه براي اين مسابقات داشتند صحبت و تاكيد كرد كه اسكي‌بازان ايران با زور و قدرت و عشق‌شان اسكي كردند.

تيم ملي اسكي پس از مدت‌ها انتظار در قهرماني جهان شركت كرد و دو اتفاق مهم هم رقم خورد.

بله همين‌طور است. بهترين‌هاي ايران به اين مسابقات اعزام شدند و همان‌طور كه مي‌دانيد چه در آقايان و چه بانوان همه‌مان بدون تمرين راهي اين رقابت‌ها شديم. آقايان كه درمجموع فقط يك هفته تمرين كردند و بيشتر مشغول انتخابي بوديم. بانوان هم كه در دو هفته اول اردو تمرين نداشت و 10 روز در شيراز تمرين كرديم. در كل ما با شرايط سختي روبه‌رو بوديم. حتي بهترين‌هاي دنيا هم مي‌گفتند كه اين دوره از مسابقات جهاني، يكي از سنگين‌ترين مسابقات بوده است. يعني شرايط براي بهترين‌هاي دنيا هم سخت بود چه برسد به ما كه شرايط‌مان از آنها خيلي ضعيف‌تر است و امكانات‌مان نسبت به رقبا بسيار كم‌تر است. با وجود تمام كم بودن امكانات و شرايط سختي كه پيش از اعزام داشتيم، ايراني‌ها خيلي خوش درخشيدند. آقايان رتبه‌هايي را به دست آوردند كه تا به حالي كسي كسب نكرده بود. خودم هم كه در مارپيچ كوچك رتبه‌دار هستم و خدا را شكر براي اولين بار راهي مانش دوم مارپيچ بزرگ شدم. بايد بگويم ما با زور و قدرت و غيرت‌مان اسكي كرديم. ما از نظر فني و تمريني بار زيادي نداشتيم. ولي به خاطر كشورمان تلاش كرديم و خواستيم بعد از يك سال و نيم كه وارد مسابقه شديم، هر كاري از دست‌مان برمي‌آيد انجام دهيم. اميدوارم در ادامه بيشتر به مسابقات اعزام شويم. مثلا وقتي خيلي خوب تمرين مي‌كرديم، در همان پيست، همان طراحي و همان دروازه وقتي اسمش به مسابقه تغيير مي‌كرد، استرس‌مان چندين برابر مي‌شد. دليلش هم اين بود كه ما زياد به مسابقات برون‌مرزي نمي‌رويم و استارت نمي‌زنيم و جو سنگين مسابقات ما را تحت تاثير قرار مي‌دهد.

يكي از موضوعاتي كه بيشتر بچه‌ها به آن اشاره كردند، دير رسيدن به ايتاليا بود.

بله، ما به خاطر ويروس كرونا دقيقا شب مسابقه به هتل رسيديم. در صورتي كه در دوره‌هاي قبل يك هفته زودتر اعزام مي‌شديم تا با شرايط آب و هوايي محل مسابقات تطبيق پيدا كنيم. امسال حتي خواب‌مان هم تنظيم نشده بود. ما با تمام اين شرايط اسكي كرديم. كم‌تر كسي مي‌داند ما چه شرايط سختي را پشت سر گذاشتيم. اگر اروپايي‌ها و قهرمان‌هاي دنيا بدانند ما در چه شرايطي اسكي مي‌كنيم، مدال‌شان را به ما مي‌دهند. همه ورزشكارها چندين مربي و چند تا اسكي دارند. ولي مربي ما كه چندين سال كنارمان بود، نتوانست به مسابقات اعزام شود. تمام فشارها روي باقر كلهر سرمربي آقايان بود كه مربيگري ما را هم بر عهده گرفتند. درمجموع اميدوارم كه شرايط بهتر شود.

معمولا در قهرماني دنيا سقف انتظارها از اسكي ايران آنقدر بالا نيست و امسال در حالي كه به خاطر شرايط اعزام و تمريني اين سقف كوتاه‌تر شده بود، دو اتفاق مهم را رقم زديد تا اين زنگ به صدا دربيايد كه اسكي با توجه و حمايت مي‌تواند به نتايج خيلي خوبي دست پيدا كند.

بله. همين موضوع براي ما خيلي جذاب بود. همه ما تعجب كرده بوديم كه تمام بچه‌ها در نبود امكانات تا اين اندازه خوب اسكي كردند و اين رتبه‌ها را به دست آوردند. چه براي ما و چه براي كساني كه انتظار نداشتند از فدراسيون بگير تا كميته ملي المپيك و وزارت ورزش جاي تعجب بود. ما ورزشكارهايي هستيم كه بدون تمرين، امكانات و مربي اينقدر خوب اسكي كرديم. اگر اردوها و كمپ‌هاي مختلف فراهم شود و در شرايطي كه رقبا در اختيار دارند ما هم تمرين كنيم، مسلما رتبه‌هايي را به دست مي‌آوريم كه بسيار ارزشمند است. اگر حمايت صورت بگيرد حتما به جمع 30 نفر برتر دنيا هم مي‌رسيم. اميدوارم اين اتفاق بيفتد. اسكي هم ورزش است. چرا اسكي را جزو ورزش نمي‌دانند و زياد به آن توجه نمي‌كنند يا علاقه‌اي به آن نشان نمي‌دهند؟ همه فكر مي‌كنند اسكي رشته بسيار پرخرجي است و ورزشكارهايي كه در اين رشته فعال هستند، خيلي پولدار هستند. در صورتي كه ما از جيب هزينه مي‌كنيم و آورده مالي براي‌مان ندارد. اگر ما در اسكي هستيم، فقط براي عشق و علاقه‌مان اسكي مي‌كنيم. نه بيمه داريم، نه حقوق داريم. اميدوارم به اسكي هم توجه كنند.

عشق و علاقه شما به اسكي خيلي خوب خودش را نشان داد و اولين دختري شديد كه به مانش دوم مارپيچ بزرگ قهرماني جهان رسيديد. اين اولين بودن چه حسي براي‌تان دارد؟

حقيقت اين است كه من از خودم خيلي بيشتر انتظار داشتم. چراكه استعداد و قدرتي كه من دارم را اسكي ايران تا به حال نديده بود. نمي‌خواهم از خودم تعريف كنم و استعدادي كه مي‌گويم از پدرم به من رسيده. اگر به اين استعداد رسيدگي مي‌شد، مي‌توانستم رتبه خيلي بهتري به دست بياورم. اما جاي شكرش باقي‌ است كه همين عشق و علاقه به اسكي و استعداد به من كمك كرد كه بدون تمرين به مانش دوم برسم و تاريخ‌ساز شوم. موضوع شيرين‌تر اين است كه در دوره قبلي قهرماني جهان هم من در مارپيچ كوچك تاريخ‌ساز شدم. من تنها با خودم در رقابت بودم و مي‌خواستم رتبه‌ام را بهتر كنم. همان‌طور كه گفتم انتظار بيشتري از خودم داشتم ولي با شرايط تمريني‌مان، رتبه قابل قبولي را به دست آوردم.

سميرا زرگري هم گويا در ايران روزهاي سختي را دور از شما سپري كرد. از تماس‌ها و ارتباطاتي كه با سرمربي تيم طي مسابقات داشتيد، براي‌مان بگوييد.

خانم زرگري اجازه ندادند كه فشار، ناراحتي و دلخوري به ما منتقل شود كه اين يكي از ويژگي‌هاي حرفه‌اي بودن ايشان است. ايشان به شكلي با تك تك بچه‌ها در ارتباط بود و صحبت مي‌كرد كه انگار هيچ اتفاقي نيفتاده است. او هميشه خيلي خوشحال و پرانرژي با ما صحبت مي‌كرد و مي‌گفت همه چيز رو به راه است. سرمربي مثل يك مادر همراه‌مان بود. حتي الان هم كه درباره ايشان صحبت مي‌كنم، گريه‌ام مي‌گيرد. چراكه مي‌دانم چه شرايط سختي وجود داشت. به عنوان شاگرد نه، به عنوان يك دوست بيشتر از همه با ايشان در ارتباط و به او نزديك بودم. خانم زرگري هيچ‌كدام‌مان را از ياد نبرد. ايشان از ايران مسابقات‌ را دنبال مي‌كرد و با هر كدام از بچه‌ها تماس مي‌گرفت و مي‌گفت در مسير مسابقه فلان جا سخت است و به آن جا مي‌رسيد دقت كنيد و مواظب باشيد. نبودن او واقعا حس مي‌شد. چراكه خانم زرگي بسيار باتجربه و از نظر فني حرفه‌اي هستند. بيشتري كاري كه كرد تا اين موضوع كم‌تر حس شود، اين بود كه هميشه با هم در ارتباط بوديم، به ما دلگرمي مي‌داد و از راه دور مربيگري‌اش را براي ما انجام داد.

ايشان همچنين از خطر آسيب ديدگي شما در مارپيچ كوچك هم صحبت كردند. در آن لحظه چه اتفاقي افتاد؟

بله همين‌طور است. همان‌طور كه اشاره كردم در مارپيچ كوچك خودم رتبه‌دار بودم و مي‌خواستم بهتر از رتبه خودم باشم. اما چون تمرين نداشتيم، احتمال آسيب‌مان خيلي زياد بود. وقتي شما با شماره 81 مسابقه مي‌دهي، مسير خيلي خراب و شرايط خيلي سخت‌تر مي‌شود. طي مسابقه دروازه من را به بيرون پرت كرد و زانويم كاملا چندين دور پيچيد. همه مي‌گفتند اگر در تابستان بدنسازي خوبي نمي‌كردي، حداقل اتفاقي كه برايت مي‌افتاد پارگي ACL و PCL بود. اما خدا را شكر هيچ اتفاقي نيفتاد و مسابقات براي من بدون آسيب تمام شد. به جز من بقيه بچه‌ها هم در خطر مصدوميت بودند كه اين اتفاق هم افتاد. وقتي بدون تمرين وارد شرايط مسابقه مي‌شوي آسيب مي‌بيني. حالا خدا با يك نفر يار است و براي يك نفر اتفاق بدي مي‌افتد. صدف ساوه‌شمشكي خوب شده و اميدوارم آقاي جعفري هم زودتر خوب شوند و همه دوباره به مسابقه برگرديم.

الان بحث مهم اسكي انتخابي المپيك و حضور در اين مسابقات است. برنامه شما براي يك سال پيش رو چيست؟

من چهار سال است كه نفر اول اسكي ايران است. يك جورهايي به كسب سهميه اطمينان دارم ولي همچنان براي المپيك مي‌جنگم. هدف من اين نيست كه صرفا در المپيك حضور پيدا كنم. مي‌خواهم مثل هميشه به شكلي به المپيك بروم و كاري را انجام بدهم كه تا به حال كسي نرفته و انجام نداده. همه براي المپيك تلاش مي‌كنيم و همه شانس داريم. اميدوارم هر چه كه خير است براي ورزشكاران اتفاق بيفتد.

براي رسيدن به هدف‌تان از نهادهاي ديگر از جمله فدراسيون و كميته المپيك چه انتظاراتي داريد؟

در اروپا و در كل تمام كشورها مثل ژاپن و كره و چين از اين المپيك تا المپيك بعدي كه يك پروسه چهار ساله است، برنامه‌ريزي مي‌كنند. مثلا ورزشكاري را انتخاب و روي او سرمايه‌گذاري، برنامه‌ريزي و با در اختيار قرار دادن مربي و اردو و مسابقه چهار سال حمايتش مي‌كنند تا در المپيك بعدي نتيجه خوبي براي كشورش به دست بياورد. ولي ما ايراني‌ها سال المپيك تازه يادمان مي‌افتد كه المپيك داريم. اميدوارم در يك سالي كه تا المپيك داريم، به من كمك كنند تا بيشتر در مسابقات برون‌مرزي شركت كنم، امتياز خوبي به دست بياورم، آمادگي بهتري كسب كنم تا ذهن و جسمم براي حضور در المپيك آماده باشد.

اسكي به تازگي رييس جديد خود را شناخته. به چهار سال آينده با عباس نظريان اميدوار هستيد؟

انسان به اميد زنده است. در ديداري كه با‌ آقاي نظريان داشتيم، به نظر مي‌آيد كه رييس خيلي خوبي باشند. ايشان خودشان ورزشكار بودند و صحبت‌هايي را مطرح كردند كه حرف دل ما بود. فكر مي‌كنم ايشان كاملا ورزشكار را درك مي‌كنند. خيلي هم پيگير ما بودند و مدام جوياي احوال‌مان مي‌شدند و از جزئيات خبر داشتند. اميدوارم كه چهار سال خوبي در انتظار ما باشد.

 


داغ ترین خبرها
تازه ترین خبرها