سیر تا پیاز چهار قهرمانی پیاپی پرسپولیس در لیگ برتر
16444
عملیات پوکر
18 مرداد 1399
64
ایرانی
این داستان از پنجم مرداد 95 شروع شده؛ روزی که پرسپولیس با پیراهن طوسی در هفته اول لیگ شانزدهم سایپا را با تک گل کمال کامیابی‌نیا در ورزشگاه تختی شکست داد

روزنامه گل- دو روز کمتر از چهار سال؛ این تمام تایمی بود که پرسپولیس برای پوکر قهرمانی صرف کرد و توانست به عنوان اولین تیم ایرانی، قهرمانی در چهار فصل پیاپی لیگ سراسری را جشن بگیرد. این داستان از پنجم مرداد 95 شروع شده؛ روزی که پرسپولیس با پیراهن طوسی در هفته اول لیگ شانزدهم سایپا را با تک گل کمال کامیابی‌نیا در ورزشگاه تختی شکست داد و البته ماموریت سرخ‌ها سوم مرداد 99 به پایان رسید، در روزی که این تیم در هفته بیست‌وششم لیگ نوزدهم در مسجدسلیمان دو بر یک از سد نفت گذشت. جشن قهرمانی سرخپوشان هم شامگاه هفدهم مرداد بعد از شکست غیرمنتظره برابر ذوب‌آهن در ورزشگاه آزادی بر پا شد تا حالا پرسپولیس اولین پوکرکننده تاریخ فوتبال ایران باشد.

قصه پوکر؛ داستان یک کلمه

اول یک کلمه بود و بعد یک فلسفه پشتش نشست. اگر به نیروی واژگان اعتقاد ندارید، این گزارش را رها کنید و دنباله‌اش را نخوانید. در غیر این صورت، خوب است بدانید پرسپولیسی‌ها از یک سال پیش در چنین روزهایی کلمه «پوکر» را به عنوان یک هدف ممتاز و بی‌نظیر پیش روی‌شان ترسیم کردند و در یکی از عجیب‌ترین فصول تاریخ فوتبال باشگاهی در ایران، آنقدر جنگیدند تا سرانجام به آن دست یافتند. در ادبیات فوتبالی جهان، پوکر به معنای کسب چهار قهرمانی پیاپی است؛ اتفاقی که پیش از این در ادوار مختلف لیگ‌های سراسری ایران رخ نداده بود. در رقابت‌های کشوری، قبلا فقط سپاهان اصفهان سه دوره پیای قهرمان لیگ برتر شده بود که این اتفاق در پایان فصل گذشته برای پرسپولیس هم رخ داد، اما کسب چهارگانه تا به حال سابقه نداشت. البته سرخپوشان پایتخت در یک مقطع بین سال‌های 65 تا 69 پنج قهرمانی پیاپی را هم تجربه کرده بودند، اما این اتفاق مربوط به لیگ تهران می‌شد و آن رقابت‌ها جنبه سراسری نداشت. بنابراین نسل طلایی پرسپولیس برای ثبت در تاریخ نیاز به کسب قهرمانی در لیگ نوزدهم داشت تا اولین پوکر فوتبال ایران را رقم بزند؛ اتفاقی که سرانجام در یک سال بسیار عجیب و پر از حوادث پیش‌بینی‌نشده رخ داد. لیگ نوزدهم از همان ابتدا با تاخیر یک ماهه در شروع مسابقات مواجه شد و در ادامه چندین بار به خاطر آلودگی هوا و برخی مسایل اجتماعی طعم تعویق و تعطیلی را چشید. داستان کرونا هم می‌رفت تا تیر خلاص بر شقیقه رقابت‌های این فصل باشد؛ جایی که برگزاری بازی‌ها چهار ماه متوقف شد و هر آن احتمال می‌رفت لیگ نیمه‌تمام باقی بماند، اما نهایتا رقابت‌ها از سر گرفته شد و پرسپولیس با فتح جام در هفته بیست‌وششم، سریع‌ترین تثبیت قهرمانی لیگ برتر از نظر جدولی را به خودش اختصاص داد. حالا کلیدواژه پوکر ماموریتش را انجام داده و پرسپولیسی‌ها به دنبال هدف بعدی هستند؛ یک ماموریت محال دیگر که به معنای کسب پنج قهرمانی پیاپی است و فرنگی‌ها آن را «گلات» می‌خوانند. آیا آنها فصل آینده در چنین روزهایی پنجگانه را جشن خواهند گرفت؟ اصلا سوال اینجاست که قهرمانی‌های پرسپولیس چه راز و رمزی دارد و تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟

جنگجوی سیری‌ناپذیر

در فوتبال بدون جنگیدن چیزی به شما نمی‌دهند. این یک اصل اساسی است که انگار در تار و پود بازیکنان پرسپولیس تنیده شده. آنها گرسنه کسب موفقیت هستند و این اشتها را حتی بعد از سه قهرمانی پیاپی هم از دست ندادند. همین جمعه‎‌شب بعد از اهدای جام قهرمانی، تعداد زیادی از بازیکنان پرسپولیس از شروع حرکت به سمت جام پنجم سخن گفتند و حتی جلال حسینی به محمدحسین میثاقی گفت: «هنوز کارهای مهم‌تری داریم»؛ اتفاقی عجیب و نادر که شاهراه کامیابی‌های این تیم را نشان می‌دهد. اینکه تا پیش از این در تاریخ فوتبال باشگاهی ایران پوکر قهرمانی نداشتیم و فقط دو هت‌تریک رخ داده بود، می‌تواند تاییدکننده سقف کوتاه آرزوها برای بازیکنان داخلی باشد؛ وگرنه این مساله در فوتبال اروپا کاملا رایج و طبیعی است. همین امسال بایرن‌مونیخ برای هشتمین بار پیاپی قهرمان بوندس‌لیگای آلمان شد و یوونتوس نهمین قهرمانی متوالی‌اش در سری‌آ ایتالیا را جشن گرفت. در ایران اما در بسیاری از مواقع بعد از کسب یکی، دو قهرمانی، شیرازه تیم از هم پاشیده و مربی و بازیکن به همین حد قانع شده‌اند. برخی عقیده دارند این روح مبارزه‌جویی بی‌پایان را برانکو ایوانکوویچ در کالبد پرسپولیسی‌ها دمیده؛ معمار این تیم درخشان که چهل ماه روی نیمکت سرخپوشان نشست و هر هفته در پاسخ به این سوال که مهم‌ترین بازی فصل شما کدام است، چواب داد: همین مسابقه فردا!

رقبا در خدمت پرسپولیس!

نقل است که در فوتبال تا اشتباهی انجام نشود، هیچ گلی به ثمر نمی‌رسد. این موضوع را می‌توان به فتح جام‌ها هم تسری داد. وقتی تیمی قهرمان می‌شود، یعنی رقبایش اشتباهات بیشتری داشته‌اند. وقتی تیمی چهار بار پشت سر هم قهرمان می‌شود، یعنی رقبایش خیلی خیلی بیشتر اشتباه کرده‌اند؛ خطاهایی که تا تصحیح نشوند، روال موجود تغییر نخواهد کرد. در حقیقت پرسپولیس تنها زمانی از سریر سلطنت پایین خواهد آمد که کفه اشتباهاتش سنگین‌تر از حریفان شود. حالا نگاه کنید رقبای پرسپولیس در این سال‌ها چه اشتباهاتی انجام دادند تا امروز سرخپوشان پوکر قهرمانی را جشن بگیرند.

انتخاب اشتباه در استقلال: علیرضا منصوریان از آن دسته مربیانی بود که بخشی از بدنه هواداران استقلال تمایل زیادی به حضور او روی نیمکت آبی‌پوشان داشتند. علیمنصور در نفت تهران نتایج خوبی گرفته بود و حتی یک بار تا مرز قهرمانی در لیگ برتر پیش رفت. به همین دلیل هم رغبت قابل توجهی برای حضور او در استقلال وجود داشت؛ آنقدر که اواخر لیگ چهاردهم و در دوران حضور امیر قلعه‌نویی، هواداران استقلال برای بازگشت منصوریان بنر روزشمار به ورزشگاه بردند. این آرزو البته با یک سال تاخیر برآورده شد و پس از پرویز مظلومی، منصوریان توانست از ابتدای لیگ شانزدهم روی نیمکت استقلال بنشیند. او روی قلمدوش هواداران به استقلال آمد، اما یک سال و نیم بعد با فریادهای اعتراضی همان‌ها ناچار به استعفا شد. حقیقت آن است که منصوریان در آن مقطع انتخاب خوبی برای استقلال نبود. او بیشتر به نمایش بازی کردن در کنار زمین علاقه داشت و حتی اتسمفر داخل تیم هم هیچگاه چندان به سودش نشد. استقلال دو فصل کورس قهرمانی را در آزمون و خطای منصوریان به پرسپولیس واگذار کرد؛ به همین سادگی.

انتخاب عجیب در سپاهان: در مجموعه سپاهان معمولا تصمیمات منطقی و قابل دفاع گرفته می‌شود، اما ابتدای لیگ شانزدهم مدیران تیم اصفهانی مرتکب یک خطای محاسباتی خیلی بزرگ شدند که به یکه‌تازی پرسپولیس کمک کرد. آنها گمان کردند چون عبدالله ویسی فصل قبل استقلال خوزستان را قهرمان کرده، پس می‌تواند یک عصر جدید  و درخشان در اصفهان داشته باشد. به این ترتیب ویسی سرمربی سپاهان شد، با این حال فقط چند ماه بعد و در پی کسب نتایج ضعیف از سمتش کنار رفت. انتخاب عبدالله اما آغاز دومینیوی خطاها بود؛ چون سپاهان ناگزیر از تکرار مکررات و برگزیدن زلاتکو کرانچار شد. در ادامه منصور ابراهیم‌زاده هم کمکی به این تیم نکرد تا گزینه تکراری بعدی از راه برسد؛ امیر قلعه‌نویی!

تصمیم غلط، باز هم در سپاهان: یک تصمیم اشتباه دیگر در سپاهان مربوط به همین فصل و عدم حضور این تیم برابر پرسپولیس در بازی برگشت می‌شد. هنوز هم باورکردنی نیست که چطور باشگاه خردگرای اصفهانی به این آسانی شانس کسب امتیاز از حریف مستقیمش را امتحان نکرد و ترجیح داد سه پوئن بی‌دردسر به پرسپولیس تقدیم کند. سرخپوشان بعد از دو ناکامی پیاپی آسیایی، خسته و کم‌رمق به اصفهان رسیده بودند، اما سپاهان که آن زمان فقط پنج امتیاز کمتر از پرسپولیس داشت، در زمین حاضر نشد تا سرخپوشان با استراحت و انرژی کافی بازی بعدی را هم از شهرخودرو ببرند! تغییرات مدیریتی رخ داده در سپاهان پس از آن اتفاق و نیز انصراف این باشگاه از شکایت به دادگاه عالی ورزش در سوییس به وضوح نشان می‌دهد آنها خطای بسیار بزرگ‌شان را پذیرفته‌اند. البته هنوز کمی با امیر قلعه‌نویی رودربایستی دارند ظاهرا!

سردرگمی در تراکتور: تراکتور در دو فصل اخیر شاید بضاعت انسانی خوبی برای به چالش کشیدن پرسپولیس داشت، اما کم‌طاقتی و فقدان تخصص کافی نزد مالکان ومدیران این باشگاه برای سرخپوشان تبریزی دردسر درست کرد. تراکتور در این بازه زمانی شش سرمربی عوض کرده و عجیب اینکه این انتخاب‌ها تابع هیچ الگوی خاص و روشنی نبوده است. اینکه چطور یک نفر می‌تواند از توشاک به تقوی برسد و از دنیزلی به ساکت الهامی، خودش یک معمای بزرگ است. تازه هر جا هم که کار روی روال می‌افتاد، هیجان‌زدگی بی‌مورد زنوزی شرایط را به هم می‌زد. تنها کافی است داستان متهم کردن محسن فروزان به تبانی و شرط‌بندی را به یاد بیاورید. فروزان همین حالا کارت بازی گرفته و قانونا قادر به حضور در مسابقات پارس جنوبی است. پس چه شد آخر آن همه داستان‌سازی آقای مالک؟

کارنامه ضعیف بعد از هر قهرمانی

پرسپولیس با پیروزی برابر نفت مسجدسلیمان قهرمانی‌اش در مسابقات لیگ نوزدهم را قطعی کرد. بنابراین چهار مسابقه پایانی سرخپوشان در این فصل برای آنها جنبه تشریفاتی پیدا کرد. پرسپولیس در این چهار بازی به ترتیب باید برابر نساجی، ذوب‌آهن، گل‌گهر سیرجان و سایپا به میدان می‌رفت. فعلا دو بازی از این چهار مسابقه برگزار شده که در آنها سرخپوشان یک مساوی به نساجی داده‌اند و مقابل ذوب‌آهن هم شکست خوردند. پرسپولیس فصل گذشته قهرمانی‌اش را در هفته پایانی و پس از پیروزی برابر پارس جنوبی جم مسجل کرد، بنابراین بازی تشریفاتی باقی نماند، اما هر دو سال قبل از آن سرخپوشان در هفته بیست‌وهفتم قهرمان شدند و سه بازی اضافی انجام دادند. در لیگ شانزدهم پس از پیروزی برابر ماشین‌سازی و قهرمانی در تبریز، سرخپوشان برابر پدیده به پیروزی رسیدند، با ذوب‌آهن مساوی کردند و به سیاه‌جامگان مشهد باختند. در لیگ هفدهم هم پس از پیروزی بر پدیده و قهرمانی در مشهد، پرسپولیس در سه دیدار تشریفاتی بعدی به ترتیب برابر پارس جنوبی جم به نتیجه تساوی دست یافت، برابر ذوب‌آهن شکست خورد و در بازی آخر سپیدرود رشت را برد. به این ترتیب با احتساب دو بازی اخیر، پرسپولیس از 8 بازی تشریفاتی‌اش پس از قهرمانی صاحب دو پیروزی، سه مساوی و سه شکست شده است. جالب اینکه دو باخت از سه باخت قرمزها در مسابقات تشریفاتی، برابر ذوب‌آهن رقم خورده است!


داغ ترین خبرها
تازه ترین خبرها