فدراسيون از ركودي كه در دوره قبل داشت، خارج شده
16031
لاله صديق: افزايش قيمت ارز، بيش از همه به اتومبيلراني آسيب زد
15 تير 1399
30
منهای فوتبال
شيوع كرونا، اتومبيلراني را نيز مثل رشته‌هاي ديگر تحت تاثير قرار داد. اين رشته اما با افزايش نرخ ارز نيست آسيب‌هاي زيادي ديده كه درباره آن با لاله صديق بانوي اتومبيران ايران گفتگو كرديم. 

نگار رشيدي

با شيوع كرونا و به دنبال آن تعويق يك ساله المپيك، بيشتر نگاه‌ها معطوف به رشته‌هاي المپيكي و المپين‌ها بود. در اين ميان رشته‌هايي مثل اتومبيراني هم از ورزش حرفه‌اي دور شدند تا آنها هم سهمي در سختي روزهاي قرنطينه داشته باشند. در همين راستا با لاله صديق بانوي قهرمان اتومبيلراني ايران هم‌صحبت شديم و به مسايل مختلف اين حرفه و ورزش بانوان پرداختيم.

 

با شيوع كرونا و تعطيلي ورزش، نگاه‌ها بيشتر معطوف رشته‌هاي المپيكي بود. كرونا روي اتومبيلراني چه تاثيري داشت؟

بله متاسفانه اين اتفاق افتاد. ما هم به خاطر شرايط كرونا چهار ماهي مي‌شود كه از فضاي ورزش دور شديم. اما خوشبختانه كم و بيش مجوز تمرينات صادر شده است. البته خود ورزشكارها يك مقدار دودل هستند كه در فضاي تمرين قرار بگيرند يا نه و به خاطر فاصله‌گذاري اجتماعي دوست دارند ايمن باشند. با اين حال جمعه گذشته يك مسابقه همگاني در پيست اتومبيلراني سرزمين ايرانيان برگزار شد و مي‌شود گفت بيشتر به توان خودروها و تا حدي مهارت عمومي مردم مربوط بود. اما اينكه مسابقات قهرماني كشورمان از چه زماني شروع شود هنوز مشخص نيست اما ممكن است رييس كميته سرعت در نظر داشته باشند تا حدود يك ماه ديگر اولين راند قهرماني كشور سرعت را برگزار كنند. متاسفانه شرايط متغير است و نفرات زيادي بر اثر كرونا از بين رفتند. اين آمار هم مسئولان را به احتياط بيشتري دعوت مي‌كند.

 

به اين ترتيب دوره‌هاي آموزشي هم بايد معلق باشد.

ما براي حرفه‌اي دوره‌هاي آموزشي را فعلا شروع نكرده‌ايم. اما براي كساني كه متقاضي مربيگري درجه سه بودند، يك دوره كه بيشتر شبيه كارآموزي بود برگزار شد. اما اساسا در رده قهرماني و حرفه‌اي فعلا هيچ برنامه‌اي به صورت رسمي به ما اعلام نشده.

 

اين دوري چهار ماهه سخت گذشت؟

هميشه مي‌گويند وقتي خوش مي‌گذرد زود مي‌گذرد اما اين بار با اينكه سخت گذشت اما زود گذشت (خنده).

 

اتومبيلراني اخيرا تغييراتي را از جمله در راس فدراسيون به خود ديد. وضعيت كلي اين رشته به چه صورت است؟

به كارگيري افراد و مسئولان در قالب سرپرست يا كميته‌ها كه مي‌توانند روح تازه‌اي به اين ورزش بدمند، مي‌تواند بسيار انگيزه‌بخش باشد. تغييراتي كه در كادر مسئولان فدراسيون، كميته‌ها و حتي خود سرپرست به وجود آمد به نظر من اميدبخش است. چراكه افرادي آمدند كه هم جوان هستند، هم به ورزش علاقه دارند و هم مي‌بينيم كه فعاليت‌هاي مختلفي را شروع كرده‌اند. خود اين اتفاق مي‌تواند يك موتور محرك براي ورزشكارها و حتي پيشكسوت‌ها باشد. اقداماتي كه اخيرا انجام شده مثلا ديدار سرپرست فدراسيون با تمام ورزشكارها و قهرمان‌ها و پيشكسوت‌ها و جويا شدن نظرات آنها خوب است. اين تحركي كه ايشان در شروع مسئوليت‌شان به كار بردند، مي‌تواند يك روزنه اميدي براي ما باشد. راستش من دوران قبل را خيلي دوران پويايي نمي‌ديدم و يك حالت ركود در اتومبيلراني وجود داشت. اما اميدوارم اين نداي خوشي كه اخيرا دارد به گوش مي‌رسد ادامه‌دار و نتيجه‌بخش باشد. چراكه ما پتانسيل بسياري در رشته‌هاي موتوري داريم. اين فدراسيون به خاطر تعدد رشته‌ها و تعداد زياد ورزشكاري كه دارد، شايد حتي بايد دو فدراسيون مي‌شد چون حجم كاري زيادي دارد. ما همه اميدوار هستيم كه سرپرست جديد در زمينه امكانات سخت‌افزاري مثل پيست و‌ آكادمي و تامين شرايط محيطي براي ما كه از پول و عمر و جواني‌مان سرمايه‌گذاري مي‌كنيم، موفق عمل كنند. از طرفي تمام اينها مي‌تواند براي جوان‌ها پيام فرهنگي داشته باشد. با توجه به پرهيجان بودن اين رشته، ما مي‌توانيم ميزبان بسياري از جوان‌ها باشد. همچنين با آموزش دادن افراد در رده‌هاي مختلف مي‌توانيم به ارتقاي مهارت عمومي رانندگي مردم كمك زيادي كنيم. كاري كه روي زندگي همه و همينطور تصادفات و جراحات تاثير مستقيم دارد. كارهاي زيادي هست كه مي‌توان انجام داد. اشاره من به استارت قوي تيم جديد به خاطر همين چيزها بود كه پرانگيزه هستند و مي‌توانند به همه اين حوزه‌ها بپردازند و ما هم شاهد يك شكوفايي جديدي در اين رشته‌ها باشيم.

 

مازيار ناظمي سرپرست است و موقتا در فدراسيون حضور دارد. فكر مي‌كنيد اين مسير بعد از ايشان هم ادامه پيدا كند؟

موضوع اين است كه هر كسي مي‌خواهد براي رياست فدراسيون انتخاب شود، بايد با توجه به نوع رشته و حجم كاري، فرد خوش‌فكر و خلاقي باشد و حوصله اين حجم از فعاليت كردن و مديريت كردنش را داشته باشد. به نظر من رييس اين فدراسيون، از نظر شخصيت بايد فرد قوي‌اي باشد و بتواند تمام خانواده اين ورزش‌ها را زير چتر خود مديريت كند. اگر كسي باشد كه ايستا و كند حركت و اجراي پروژه‌ها را شامل زمان كند، دوباره شاهد يك لَختي در اين رشته مي‌شويم و باعث مي‌شود ورزشكارها هم يك مقدار عقب‌نشيني كنند. اميدوارم براي خانواده اتومبيلراني بهترين اتفاق بيفتد چون بچه‌ها استحقاقش را دارند كه با وجود تمام سختي‌هاي اين رشته و هزينه‌هايي كه عموما به صورت شخصي متقبل مي‌شوند چون متاسفانه نگاه حاميان مالي در اين رشته چندان قوي نبوده، شاهد يك رييس مستقل، توانمند، پرانرژي و با روابط عمومي قوي باشند.

 

در اين مدت نگاه به فعاليت و حضور در مسابقات خارج از كشور چطور بود؟ فكر نمي‌كنيد زمانش رسيده كه بيشتر به اين موضوع توجه شود؟

جسته و گريخته خبر دارم مذاكرات براي برگزاري مجدد مسابقات بين‌المللي و حتي ميزباني ايران انجام شده. اما براي ميزباني ايران يا رفتن ورزشكارها به مسابقات بين‌المللي صرفا حمايت فدراسيون كافي نيست. مثلا اگر مسابقه اتومبيلراني در سطح خاورميانه بخواهد در ايران برگزار شود، ارگان‌هاي ديگر مثل راهنمايي‌ و رانندگي، گردشگري و گمرك بايد حمايت كنند تا ورزشكارها بتوانند ماشين‌هاي‌شان را وارد كنند. ارگان‌هاي مختلف بايد دست به دست هم دهند تا مسابقه‌اي مثل رالي خاورميانه كه در استان فارس برگزار شد را بتوانيم دوباره برگزار كنيم. درباره حضور بچه‌ها در مسابقات بين‌المللي هم بايد بگويم راحت‌ترين رشته براي اين كار، دريفت يا همان حركات نمايشي است كه در دو،سه سال اخير شاهد اين اتفاق بوديم. اما درباره رشته سرعت كه تخصص من است، سطح مسابقات ما متفاوت است. يعني اگر ما به عنوان قهرمان‌هاي اين رشته بخواهيم در مسابقات سرعت خارج از كشور شركت كنيم، قطعا نمي‌توانيم از خودروهاي خودمان استفاده كنيم و اول از همه نياز به يك حامي خوب و قدر داريم كه با توجه به هزينه‌هاي ارزي از حضور ما در مسابقات حمايت كند. به خاطر اختلاف سطح كيفي مسابقات ما در ايران و خارج از كشور، شايد يك مقدار رانندگي كردن در كنار راننده‌هاي بين‌المللي هم كار راحتي براي ما نباشد.

 

اما بالاخره از يك جايي بايد كار را شروع كرد.

مسلما همينطور است. تنها عاملي كه مي‌تواند منجر به اين اتفاق خوب شود، فقط و فقط حامي مالي است. اين هم كار غيرممكني نيست. به هر حال فدراسيون ايران يكي از فدراسيون‌هاي مورد حمايت فدراسيون جهاني است و همچنين ما راننده‌هاي بسيار خوبي داريم كه قابليت حضور در مسابقات را داريم. از نظر من تنها مشكل همان هزينه‌هاست. چون اتومبيلراني رشته بسيار گراني است. مثلا اگر فوتبال، بسكتبال يا هر رشته‌اي كه ابزارش به اين گراني نبود، مي‌شد راحت‌تر در مسابقات برون‌مرزي شركت كرد. اما در اتومبيلراني يك ورزشكار با تكيه بر توانايي‌هايش نمي‌تواند در مسابقات برون‌مرزي شركت كند و بايد وسيله انجام اين رقابت را داشته باشد. تهيه اين وسيله هم بحث هزينه را دارد.

 

با افزايش قيمت و يورو و مسايل اقتصادي شاهد افزايش چشمگير قيمت خودروها بوديم. اين موضوع روي حرفه شما چقدر تاثير گذاشت؟

متاسفانه اين تاثير بيشتر از هر حوزه‌اي، روي رشته ما وجود داشته و آسيب زده است. چراكه ارتقاي خودروهاي مسابقه به وسيله قطعه‌هايي كه داراي تكنولوژي روز هستند، صورت مي‌گيرد. اين يعني ما اگر بخواهيم يك خودرو را به خودروي استاندارد مسابقه تبديل كنيم، بايد قطعات و لوازمي را از خارج از كشور تهيه كنيم كه به لحاظ كاربردش براي مسابقه اول استاندارد فدراسيون جهاني را داشته باشد، دوم اينكه يك مقدار هم با خودروهاي داخل ايران همخواني داشته باشد. اين يعني سفارش قطعه‌هاي خارجي خاص براي خودروهاي ايران كه بحث افزايش قيمت بسيار زيادي خواهيم داشت. از طرف ديگر چون با ارز خريد مي‌كنيم، به موازات بالا رفتن قيمت ارز ما هم با افزايش قيمت اين قطعات روبه‌رو مي‌شويم. متاسفانه سال گذشته ما به خاطر عدم امكان تامين بسياري از قطعات از جمله لاستيك ويژه مسابقه، شاهد غيبت بسياري از راننده‌ها بود. خود من هم كه خيلي از لوازم را وارد كردم، تا يك حدي به خاطر مساعدت گمرك ايران بود كه به خاطر توصيه‌نامه فدراسيون مقداري مساعدت كردند و هزينه‌ها تا حدودي تعديل شد. اما توقع ما اين بود كه مثلا اگر منِ ورزشكار وسايل خودرويم را مي‌آورم، گمرك به آن به ديد تجاري نگاه نكند و عوارض واردات تجاري نبندد. اين هم يك تعاملي بين فدراسيون و گمركات را مي‌طلبد كه تمايزي بين كساني كه براي بيزنس وسيله وارد مي‌كنند و من كه وسايل را يك‌دست صرفا براي ماشين مسابقه خودم وارد مي‌كنم، قائل شوند. اين موضوع روي تعداد برگزاري و كيفيت مسابقات تاثير دارد. چون منِ راننده اين فكر را مي‌كنم در مسابقه حواسم باشد فشار زيادي روي ماشينم نياورم كه يك قطعه‌اش از كار بيفتد و ناچار شوم قطعه را از خارج از كشور وارد كنم كه برايم هزينه‌بر شود. يا فشار به ماشين نمي‌آورم كه لاستيكم مستهلك شود كه ناچار شوم براي مسابقه بعدي دوباره لاستيك بخرم. در مجموع با اين ملاحظات رانندگان مي‌بيني سطح مسابقات مي‌آيد پايين چون همه مي‌خواهند در يك حاشيه ايمن رانندگي كنند نه اينكه ريسك كنند و آنچه در توان‌شان است در مسابقه به نمايش بگذارند.

 

شما يكي از كساني هستيد كه تجربه محدوديت‌ها و ممنوعيت‌هاي ورزش بانوان را داريد. اخيرا هم بحث فعاليت حرفه‌اي بانوان در پاورليفتينگ خبرساز شده كه ژاله فرامرزيان گفته اين موضوع با شرايط خانم‌ها همخواني ندارد.

من بعد مثبت صحبت ايشان را در نظر مي‌گيرم. شايد ايشان خيرخواهانه به خانم‌ها توصيه كرده‌اند كه چون ورزش بدنسازي يا پاورليفتينگ يا امثال آن پرفشار است، ممكن است به فيزيك خانم‌ها كه يك مقدار از آقايان شكننده‌تر است فشار بياورد و دچار تغيير ظاهري و به دنبال آن تاثير روي رفتارشان بگذارد. اما اگر ديدگاه ديگري وجود داشته باشد، نمي‌تواند خيلي كاربردي باشد و از جانب ورزشكاران اين رشته پذيرفتني نيست. چون آن هم يك تلاش به سمت تكامل و پويايي خاص خودش است. هيچ اشكالي ندارد اگر اين ورزش به شكل صحيحش صورت بگيرد. چرا بايد جلويش را بگيريم و بگوييم اين رشته خير، اين رشته بله. مثلا 10،15 سال پيش مي‌گفتند بوكس قدغن است اما الان آزاد است. اگر پشت هر نظري دلايل منطقي باشد، افراد رويش فكر مي‌كنند و مي‌پذيرند اما اگر گاهي اظهار نظرها از روي تنگ‌نظري باشد، پذيرفته نيست و تنها باعث مي‌شود ورزشكارها در فشار قرار بگيرند و خيلي از رشته‌ها كه مي‌تواند مسابقه ملي و بين‌المللي داشته باشد تبديل به ورزش زيرزميني مي‌شوند. شايد نياز باشد از ايشان درباره نظرشان بيشتر پرس و جو كنيد تا روشنگري كنند. شايد واقعا تفكري پشت صحبت‌شان بوده كه اگر باز شود، شايد مفيد هم باشد. اما اگر يك اظهار نظر شخصي باشد، خيلي در حق ورزشكاران‌مان عادلانه نيست. چون آن هم ورزش مورد علاقه طيف خاصي از خانم‌ها است.

 

اين سختي‌ها براي شما چقدر طول كشيد؟

راستش اوايل كه كلا با حضور ما مخالف بودند و چند سالي طول كشيد كه ديدند يك خانم‌ مي‌تواند كنار آقايان در عرصه رقابت قرار بگيرد و سطح مهارتي ارتباطي به جنسيت ندارد. خيلي از خانم‌ها هم كه وارد اين رشته شدند و در رده آماتوري فعاليت دارند مورد حمايت رقباي آقاي‌شان هستند و فضا براي تمرين و حضورشان در مسابقات باز است. جدا از اينكه ما خط مقدم اين سختي‌ها بوديم و فشارها و آسيب‌هاي زيادي به ما وارد شد، الان يك دستاورد خوبي داريم. اگر كاري درست باشد و مخالفيني داشته باشد، به مرور زمان مخالفت‌ها شكسته مي‌شود و آن حركت صحيح مي‌تواند به راهش ادامه دهد. ما هم اگر معتقديم كارمان درست و حق‌مان است، نبايد دلسرد شويم.

 

براي سوال آخر مي‌خواهيم بدانيم تا به حال شده خارج از فضاي مسابقه كارهايي مثل كورس گذاشتن انجام داده باشيد؟

اگر بگويم نه دروغ گفته‌ام. ولي اين كارها براي سال‌ها قبل است. چون هرچه آدم باتجربه مي‌شود و به بلوغ فكري و شخصيتي بيشتري مي‌رسد، معمولا خيلي از موارد را بيشتر تحت كنترل مي‌آورد. سال‌ها قبل اين چيزها برايم پيش مي‌آمد و ما هم نه نمي‌گفتيم اما الان واقعا توصيه نمي‌كنم چون شايد آن كار ناشي از هيجانات غيرقابل كنترل جواني بود اما الان برايم قابل كنترل است.


داغ ترین خبرها
تازه ترین خبرها