مضحکه تمام‌عیار این روزها
15499
باشگاهداری با شعار «ندارم، ندارم»
09 خرداد 1399
149
ایرانی
مالکی که می‌گوید پول آب‌معدنی هم در بساطش نیست، رسما مردم را مسخره کرده که وارد فوتبال شده....

روزنامه گل- رسول بهروش

این که لیگ باید دوباره شروع شود یا نه یک بحث جداگانه است که مفصل در موردش صحبت شده و هنوز هم می‌شود. در عین حال اما آه و فغانی که این روزها برخی مالکان باشگاه‌های خصوصی راه انداخته‌اند تحت هیچ شرایطی قابل هضم نیست. اینها می‌گویند پول تست کرونا ندارند و بعضا حتی مدعی هستند در تامین آب معدنی مورد نیاز تیم هم دچار مشکل هستند. اصلا کارشان به جایی کشیده که خیلی راحت هزینه‌های برگزاری مسابقات را می‌شمارند و خواهان لغو بازی‌ها می‌شوند. آیا از این خنده‌دارتر ممکن است؟

باشگاهداری با فریاد ندارم ندارم، از آن پارادوکس‌های خنده‌دار فوتبال ایران است. هر هوادار آماتوری می‌داند فوتبال ایران هرگز سودده نبوده و نیست و این مساله ربطی هم به کرونا ندارد. یعنی شاید ویروس تاجدار هزینه‌های غیرمنتظره را افزایش داده باشد، اما اینطور نیست که باشگاه‌ها قبل از کرونا در حال پارو کردن پول بودند و حالا فقیر شده‌اند. موضوع بسیار ساده است؛ اگر پول ندارید، خیلی اشتباه می‌کنید که در قامت مالک باشگاه ظاهر می‌شوید و صفر تا صد هزینه‌ها را می‌پذیرید. فوتبال همین است. خرج دارد. دستمزد بازیکن و مربی دارد، پول سفر و اقامت و خورد و خوراک دارد، هزینه‌های درمانی دارد و تازه ممکن است وقتی همه این مخارج را می‌پردازید، تیم‌تان به یک رده پایین‌تر سقوط کند و ارزش امتیازتان به یک‌دهم تقلیل بیابد. ممکن است شما با یک بازیکن تاپ قرارداد چهار میلیاردی ببندید و طرف هفته اول، دقیقه اول مصدوم شود و کل فصل را از دست بدهد. در این صورت نمی‌توانید بگویید «من که از تو استفاده نکردم، پس پولت را نمی‌دهم.»

فوتبال این چیزها را دارد، اگر محاسبه کرده‌اید و جلو آمده‌اید که الان حق اعتراض ندارید، اما اگر نادانسته وارد این گود شده‌اید، زودتر رفع زحمت کنید و اینقدر مایه عذاب مردم نباشید. نمی‌شود که سهم شما از باشگاهداری رسیدن به شهرت، عکس انداختن کنار ستاره‌های ریز و درشت و انجام روزی ده مصاحبه کوتاه و بلند باشد و سهم مردم، تنها شنیدن آه و ناله‌های بی‌پایان. مالکی که می‌گوید پول آب‌معدنی هم در بساطش نیست، رسما مردم را مسخره کرده که وارد فوتبال شده. این داستان‌ها از خود تعطیلی لیگ هم عذاب‌آورترند. یک کودک خردسال هم می‌داند وقتی زورش به یک بار سنگین نمی‌رسد، نباید برای برداشتن آن خیز بردارد و تقلای بی‌حاصل کند؛ مگر اینکه سودای قدرت‌نمایی جلوی اهل محل داشته باشد که در این صورت داد و قال بعدش فقط باعث آزار دیگران خواهد شد.


داغ ترین خبرها
تازه ترین خبرها