روزنامه گل
حامی ترینی - یک امضای انجامنشده، یک قرارداد ۵۰۰ میلیارد تومانی و دروازهبانی که حالا صدها کیلومتر دورتر از تبریز دوران سربازیاش را میگذراند؛ اینها اجزای پروندهای هستند که میتواند به یکی از پرهزینهترین اشتباهات مدیریتی تاریخ تراکتور تبدیل شود.

باشگاهی که یک ماه قبل با افتخار از تمدید سهساله قرارداد علیرضا بیرانوند خبر داده بود، حالا با این واقعیت روبهرو شده که توافق اعلامشده هنوز از مهمترین مرحله اداری و حقوقی خود عبور نکرده است.خبرگزاری تسنیم فاش کرد که قرارداد جدید بیرانوند، با وجود اعلام رسمی باشگاه در ۲۳ مهرماه، امضای حجت کریمی، مدیرعامل وقت تراکتور را ندارد. حالا با استعفای کریمی و بازگشت سعید مظفریزاده، وضعیت این توافق با ابهامی جدی مواجه شده است. اما پشت این امضای خالی، ماجرای مهمتری وجود دارد.طبق اطلاعات اختصاصی روزنامه «گل»، مبلغ توافق سهساله با بیرانوند ۵۰۰ میلیارد تومان بوده؛ رقمی که حجت کریمی آن را بسیار سنگین و خارج از عرف ارزیابی کرده و حاضر به امضای قرارداد نشده است.به بیان دیگر، آنچه امروز بهعنوان یک سهلانگاری عجیب مطرح میشود، از زاویهای دیگر میتواند نتیجه اختلافنظر بر سر یکی از گرانترین توافقهای فوتبال ایران باشد.

۵۰۰ میلیارد تومان برای سه سال، یعنی بهطور متوسط بیش از ۱۶۶ میلیارد تومان در هر فصل! رقمی حیرتآور که حتی با در نظر گرفتن جایگاه بیرانوند، سابقه ملی، افتخارات و اهمیت حضورش در ترکیب تراکتور، پرسشهای اقتصادی جدی ایجاد میکند. آیا هیچ بازیکنی در فوتبال ایران باید چنین هزینهای به باشگاه تحمیل کند؟ و اگر مدیرعامل این رقم را غیرمتعارف میدانسته، چگونه باشگاه پیش از نهایی شدن امضا، خبر تمدید را رسماً منتشر کرده است؟
مسئله البته فقط پول نیست؛ زمانبندی اتفاقات میتواند تراکتور را به مراتب بیشتر گرفتار کند. بیرانوند دیگر در تبریز نیست. او برای گذراندن خدمت سربازی راهی فجرسپاسی شده و تراکتور در شرایط فعلی امکان استفاده از او را ندارد. حالا اگر تمدید سهساله واقعاً از نظر حقوقی نهایی نشده باشد، باشگاه برای حفظ دروازهبان ملیپوش خود ناچار است دوباره پای میز مذاکره بنشیند؛ آن هم با بازیکنی که آخرین روزهای حضورش در تبریز چندان آرام و دوستانه سپری نشد.تصاویر و حواشی جدایی بیرانوند از تراکتور را نباید فراموش کرد. او پیش از اعزام به سربازی، روزهای پرتنشی را با مدیریت باشگاه و شخص محمدرضا زنوزی پشت سر گذاشت. هرچند ظاهراً تمدید قرارداد قرار بود نقطه پایان اختلافات باشد، اکنون روشن شده که دستکم از نظر تشریفات قراردادی، آن پایان خوش هنوز قطعی نبوده است.

از طرف دیگر، بیرانوند در آستانه مقطعی مهم از دوران حرفهای خود قرار دارد. جام جهانی پیش رو میتواند موقعیت او را در بازار نقلوانتقالات تغییر دهد. اگر دروازهبان تیم ملی در این رقابتها بدرخشد، جایگاهش را ارتقا دهد یا حتی به افتخارات فردی بزرگی در سطح آسیا برسد، طبیعی است که شرایط مذاکره با او متفاوت از امروز خواهد بود. البته اینها احتمالات آیندهاند، اما دقیقاً همین احتمالات است که ارزش یک قرارداد قطعی و معتبر را برای باشگاه دوچندان میکند.
در این میان، نام استقلال نیز میتواند دوباره وارد معادلات شود. علاقه و مذاکرات گذشته برای انتقال بیرانوند به استقلال موضوع تازهای نیست. این انتقال پیشتر تا آستانه تحقق پیش رفت، اما نهایی نشد. اکنون اگر توافق تازه تراکتور اعتبار لازم را نداشته باشد، نمیتوان احتمال بازگشت این گزینه به بازار نقلوانتقالات را نادیده گرفت؛ هرچند در حال حاضر هیچ توافق تازه و قطعی با استقلال گزارش نشده است.

برای تراکتور، خطر اصلی همینجاست: باشگاه ممکن است پس از پایان سربازی بیرانوند، دیگر نتواند با همان شرایط قبلی رضایت او را جلب کند. حتی اگر بازیکن حاضر به مذاکره مجدد باشد، چه تضمینی وجود دارد که همان مبلغ، همان مدت و همان تعهدات را بپذیرد؟
البته وضعیت قرارداد قبلی بیرانوند و آثار حقوقی دوران سربازی نیز باید جداگانه بررسی شود. بیاعتباری احتمالی تمدید سهساله لزوماً به معنای آزاد بودن فوری بازیکن نیست. با این حال، آنچه مسلم است، تراکتور اکنون با ابهامی روبهروست که اصولاً نباید پس از اعلام رسمی تمدید قرارداد وجود میداشت.

این پرونده بیش از هر چیز تصویری از آشفتگی تصمیمگیری در باشگاه تراکتور ارائه میدهد. اگر قرارداد ۵۰۰ میلیاردی مورد تأیید مدیرعامل نبوده، چه کسی دستور اعلام رسمی تمدید را داده است؟ اگر هم توافق مورد تأیید مجموعه مدیریتی بوده، چرا تکلیف امضای آن روشن نشده؟ و مهمتر از همه، مسئولیت پیامدهای احتمالی این وضعیت بر عهده چه کسی خواهد بود؟حجت کریمی رفته، بیرانوند سرباز شده و مدیرعامل تازه باید میراث قراردادی را تحویل بگیرد که هنوز سرنوشت روشنی ندارد.

تراکتور برای حفظ بیرانوند شاید ناچار شود دوباره مذاکره کند؛ اما این بار دیگر فقط باشگاه نیست که درباره قیمت تصمیم میگیرد. دروازهبانی که قرار بود سه سال دیگر در تبریز بماند، ممکن است پس از سربازی با پیشنهادها، مطالبات و تصمیمی کاملاً متفاوت بازگردد و آن وقت شاید معلوم شود گرانترین بخش این قرارداد ۵۰۰ میلیارد تومانی، نه رقم نوشتهشده روی کاغذ، بلکه همان امضایی بوده که پای آن ننشسته است.
#حامی ترینی #اختصاصی گل #علیرضا بیرانوند #تراکتور #حجت کریمی #فجر سپاسي شيراز #زنوزی