روزنامه گل
حمیدرضا درخشان - میبینید سردار آزمون چقدر راحت در تمرینات تیم ملی در بصره خمیازه میکشد، با در رفتن کش تمرینیاش شوخی میکند و سبکسارانه همه چیز را به هیچ میگیرد؟ ریشه این فرمانفرمایی او جای دیگری است؛ وقتی سه روز قبل از همین نمایش مضحک، در گفتگوی تصویری با فلان سایت نزدیک و متحد سرمربی تیم ملی حاضر میشود و جانانه از قلعهنویی ذفاع میکند: «الان میگویند مثلا اگر این دو بازی را نتیجه نگیریم امیرخان را برمیدارند. آخر اصلا اینطوری نیست. الان وقتش نیست. این اتفاق بیفند، من هم دیگر نیستم. چرا باید پشت سر یک مربی ایرانی، آدمی که همیشه سعی کرده چیزی به من یاد بدهد و به من احترام گذاشته، حرف بزنم؟»

سوال اینجاست که کی وقتش است سردار جان؟ نصف تیمهایی که از جامجهانی برگشتند و نتیجه نگرفتند، اتفاقا همین الان سرمربیشان را عوض کردند. به ملت چه ربطی دارد که قلعهنویی چطور با تو حرف میزند یا با هم چکار میکنید؟ اینجا بحث فنی مطرح است و حتی با چشم غیرمسلح هم میتوان دید چه فاجعه اسفباری در تیم ملی در جریان است. شما هم احتمالا بیشتر از هر چیزی، نگران این هستید که اگر سرمربی خوب و مقتدری نیاید، به همین راحتی نتوانید وسط تمرین خمیازه بکشید یا به میل خودتان ناگهان از حضور در یک اردو انصراف بدهید!

سردار آزمون از نظر فنی، استعداد مهمی بود و اگر دل به کار میداد، حتما فوتبالیست بزرگتری هم میشد، اما از نظر شخصینی، او در یک عبارت قابل توصیف است: «معتقد به هیچی!» این آدم اساسا به هیچ تفکر و نگرش پایداری پایبند نیست. زمان کیروش مثل برده از او اطاعت میکرد؛ در عصر ویلموتس میگفت: «سبک او برای من مفید است»، دوره اسکوچیچ به بزرگترین پشیتبان مربی کروات تبدیل شد، با بازگشت کیروش، در جامجهانی از سر و کول او بالا میرفت و نزدیک بود در جریان بازی با ولز خفهاش کند، الان هم میگوید اگر قلعهنویی نباشد من نیستم!»

حتی همین «من نیستم» هم جدید نیست؛ چه اینکه استاد یک بار پس از مواجهه با انتقادات در جامجهانی ۲۰۱۴ از تیم ملی خداحافظی کرد و برگشت. همینقدر تهی، توخالی و باری به هر جهت. از نمایندگان شایسته تیم ملی فعلی!
#اختصاصی گل #حمید رضا درخشان #سردار آزمون #تیم ملی #امیر قلعه نویی