روزنامه گل

ارغوان ترینی - در ورزش کشور پهلوانان، قهرمانان و نیک نامانی بوده و هستند که سالیان متمادی کفش همت بر پا کردند تا در توسعه، تأمین و پویایی ورزش کشور سهیم باشند. از جمله این نیک نامان در ورزش کشور میتوان به دکتر حسن میرزا آقا بیک چهره نام آشنای ورزش کشور اشاره نمود. وی امروزی یکی از نام آوران و بزرگان طراز اول ورزش کشور به شمار میرود که پنج دهه حضور مستمرش در مسئولیتهای مختلف اجرایی ورزش موجب شد تا گفتگویی داشته باشیم با دکتر حسن میرزا آقا بیک، مردی از جنس ورزش، فرهنگ و حرکت. وقتی وارد دفتر کارش میشوی انگار از یک موزه ورزشی دیدن کرده ای. دفترش بیشتر شبیه یک نمایشگاه ورزشی است تا یک هنر، تا یک دفتر معمولی تحریریه. تمام دیوارهایش پر از مدالهای رنگارنگ ،جام های قهرمانی و یادبودهای خاطره انگیزی است که از حضورش طی پنجاه سال در ورزش کشور حکایت میکند. دکتر حسن میرزا آقا بیک در خانواده ای ورزشی متولد شد که ورزش کردن جزیی از زندگی روزمره شان محسوب می شد. دایی اش از بازیکنان اسبق تیم ملی بسکتبال و تنیس روی میز ایران بود و برادر بزرگترش حسین آقا بازیکن تیم فوتبال باشگاه های تهران. آنچه میخوانید گفتگوی نویسنده با مربی اسبق تیم ملی بسکتبال و باشگاههای استقلال و پرسپولیس تهران است که در پی می آید

علاقه شدید من به ورزش به خصوص در دوره فوتبال و بسکتبال موجب شد در نوجوانی زیر نظر اولین مربی بسکتبالم Tمرتضی کاظمی به آموزش و تمرین بپردازم. سپس در باشگاه استقلال تهران زیر نظر مرحوم عنایت آتشی به امر آموزش تمرین و مسابقه پرداختم. تمرینات منظم من موجب شد به عنوان بازیکن رده جوانان در مسابقات آموزشگاهی کشور شرکت نمایم و جهت انجام دیدارهای دوستانه عازم کشور کویت شوم. دو سال بعد جهت شرکت در مسابقات جوانان آسیا که در کشور فیلیپین برگزار می‌شد عازم آن کشور شدم و پس از برگشت از مسابقات آسیایی به تیم ملی بزرگسالان ایران دعوت شدم که به مدت شانزده سال در مقام بازیکن؛ کاپیتان و مربی تیم ملی بسکتبال ایران حضوری مستمر داشتم.هر چند با مرحوم آقای مشحون ریاست وقت فدراسیون بسکتبال مشکل اجرایی داشتم اما ایشان بسیار خوب عمل کرد و نسل طلایی بسکتبال در دوران ریاست ایشان و دکتر غضنفری شکل گرفت و نتایج بسیار خوبی را در مسابقات برون مرزی آسیایی به دست آورد. هرچند رای ندادن من به ایشان در انتخابات ریاست فدراسیون موجب برکناری من شد.

دکتر حسن میرزاآقابیک مربی و کاپیتان تیم ملی بسکتبال کارنامه بس درخشان در سمت های معاونت ورزش استان تهران، استاد دانشگاه آزاد اسلامی دبیرکل ستاد بازی‌های کشورهای اسلامی، معاونت ورزش شهرداری رییس انجمن ایروبیک ،مربی فوتبال آسیا، مربی باشگاه های استقلال ،پرسپولیس، ریاست انجمن راگبی، دبیر انجمن صنعتی باشگاه داران تهران، عضو شورای شهر لواسان، دکترای مدیریت ورزش از دانشگاه آمریکا و......را در کارنامه خدمتی خود دارد، گفت به نظر من ورزش تمرینی است برای شکست و پیروزی. راهی است که تمامی ورزشکاران آماتور و حرفه‌ای در طول عمر پربرکت شان در ورزش طی می‌کنند. اما نباید با یک شکست دل آزرده شد و با یک پیروزی مغرور. من زمانی که در تیم های فوتبال باشگاه های پاس و مهر شمیران تهران به مربیگری آقایان مهدی مناجاتی، مهدی دینورزاده و آقای شاهرخی بازی میکردم و حتی گلی که به تیم یاران پروین و تیم پرطرفدار ماشین سازی زدم هیچگاه مغرور نشدم چون همیشه ورزش کردن را یک عبادت میدانم و تمام روزم به ورزش عشق می ورزم و ورزش را یک نوع تکامل انسان سازی معنوی میدانم.رییس اسبق انجمن راگبی و معاونت اسبق ادرکل تربیت بدنی استان تهران افزود مرحوم حجت الله خطیب پدر ورزش تهران یکی از مدیران کارآمد شایسته ،ساده و خوش فکر ورزش کشور بود که خدمات صادقانه اش در شهر و استان تهران هیچگاه فراموش نخواهد شد. به نظر من ایشان یکی از موفق ترین مدیران ورزش کشور به شمار میرود که نام نیکش همیشه در تاریخ ورزش این مرز و بوم الهی جاودان خواهد ماند.

در مدت هفده سال حضور مرحوم خطیب در ورزش تهران من مدتی ریاست هیئت بسکتبال استان تهران بودم که از دوازده بازیکن تیم ملی بسکتبال یازده بازیکن عضو باشگاه های تهران بودند. و من پس از قهرمانی تیم تهران به تمامی بازیکنان مدال طلای هجده عیار دادم چون حقشان بود و در این راه ملالت های زیادی کشیدند که حقشان بیش از اینها بود. وی همچنین گفت ده سال در انجمن راگبی با خلوص نیت کار کردم که حاصلش دو قهرمانی در غرب آسیا، یک قهرمانی در آسیایی میانه و حضور تا مرحله انتخابی المپیک بود.

کل بودجه انجامن راگبی طی ده سال دویست میلیون تومان بود که بودجه بسیار ناچیزی بود که به انجمن راگبی تخصیص داده شده بود. اما با حمایتها و کمکهای مردمی توانستم گام های سترگی را برای این ورزش بردارم که از جمله می توان به حضور سیصد مربی، داور و مربی بین المللی و مسابقات متعدد اشاره نمود. درحالیکه قبل از حضورم در انجمن حتی یک مربی و داور وجود نداشت.

مشاور اسبق معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان تربیت بدنی در خصوص وزارت و جوانان گفت: آقای سعیدلو در زمان مسئولیتش در وزارت ورزش و جوانان، ورزش ما را به قهقرا بردو نابود کرد. متاسفانه در حال حاضر هم وضعیت مناسبی در ورزش کشور حاکم نیست و حال ورزش ما اصلا خوب نیست. علیرغم اینکه آقای دکتر دنیامالی تجربه گرانبهایی را در فدراسیون قایقرانی و هیئت مدیره باشگاه ملوان بندر انزلی در کارنامه خود دارد و شناخت خوبی هم از ورزش و فدراسیونهای ورزشی دارد و انتظار جامعه ورزش از آقای دکتر دنیامالی بیش از اینهاست. متاسفانه در بخش های مختلف مدیریتی وزیر محترم ورزش تعدادی از مدیران حضور دارند که فقط و فقط سلیقه ای عمل می کنند. که این امر موجب نارضایتی خیل عظیم خانواده بزرگ ورزش شده. ما نباید هر روز شاهد انتصابات مهندسی شده از سوی وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک باشیم که محاکم محترم قضایی ورود پیدا کنند و حکم به ابطال انتخابات را صادر نمایند. این یعنی ضعف آشکار معاونت های مختلف در زیرمجموعه وزارت ورزش و جوانان.

دبیر انجمن صنفی باشگاه داران در ادامه سخنان خود هدف انجمن صنفی باشگاه داران، تکریم و تجلیل از چهره های ماندگار، پیشکسوتان، قهرمانان نام آوران، مدال آوران، مدیران باشگاه و ورزشکاران شایسته است. چون معتقدیم نام آوران ورزش ریشه های اصلی درخت ورزش هستند. نباید به بزرگان ورزش که نماد پهلوانی و قهرمانی هستند به دست فراموشی سپرده شوند. ضمن اینکه این انجمن نگاه خاصی در راستای کمک به کودکان نیازمند، سیل زدگان و زلزله زدگان در دستور کار خویش قرار داده است.

کتر میرزاآقابیک که دل پری از عملکرد شرکت توسعه و تجهیز دارد میگوید این شرکت حیاط خلوت وزارت ورزش و جوانان به شمار می رود و تا کنون هیچ کار مثبتی برای توسعه، تعمیر، مرمت و راه اندازی ورزشگاه ها انجام نداده است.که می توان به صدها ورزشگاه منجمله ورزشگاه بزرگ آزادی و مجموعه ورزشی شهید شیرودی اشاره نمود که روزبه‌روز در حال ویرانی است. متأسفانه این شرکت بالای ۹۰۰ پرسنل رسمی و غیررسمی دارد که رسماً یک وزارتخانه محسوب می‌شوم. هیچ مشکلی را که برای ورزش حل نکرده بلکه همیشه مشکل‌ساز بوده است. که اگر من اختیاری داشتم، سریعاً این شرکت را منحل می‌کردم. صاحب امتیاز و مدیر مسئول دو فصلنامه آوای ورزش در پایان سخنان خود گفت اعتقاد راسخ دارم رسانه‌های گروهی، اعم از شنیداری، تصویری و نوشتاری، چشم و چراغ توسعه ورزش در کشور هستند. مردان و زنانی پاک‌نهاد و پاک سرشت، در این صنف حضور دارند که در گرم و سرما، در میادین ورزش، به عشق ورزش و ورزشکاران، سازنده خبر هستند و گوینده اخبار. متأسفانه به تعداد زیادی از این عزیزان اجحاف شده،

کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش و جوانان به بعضی از این بزرگواران جفا کرده‌اند، متأسفانه خبرنگاران نوچشمی همیشه در لیست اعزامند و خبرنگاران مستقل و مغضوبین، همیشه در لیست انتظار. امیدوارم یک روز بساط رانت خواری برای همیشه در ورزش کشور ریشه کن شود و دامنه شایسته‌سازی در ورزش کشور مشتعل‌تر گردد. من طی سالیان متمادی که در ورزش کشور حضور داشته و دارم یک شخصیت مستقل، آرام و متعهد می‌باشم. هیچ وابسته به شخص یا گروه خاصی نبوده و نخواهم بود.