کشتی مستمع آزاد!
روزنامه گل
شاهین طهرانی - کشتی آزاد ایران در شرایطی به مدال برنز شیرشاه سابق قانع شد که سایه سنگین تصمیمات مدیریتی و فنی فدراسیون، بیش از هر زمان دیگری روی تشک احساس می‌شود. علیرضا دبیر که ظاهراً دیگر نمی‌تواند از دخالت در همه امور کشتی دل بکند، این بار با ورود به حوزه بدنسازی، وزن کم کردن کشتی‌گیران، کوچینگ و حتی حاشیه‌های فنی مسابقات فرنگی، چنان فضای آشفته‌ای ساخته که حالا دود آن به چشم کشتی آزاد هم رفته است.مشکل دبیر فقط دخالت در حوزه‌هایی نیست که لزوماً تخصص و مسئولیت مستقیم او محسوب نمی‌شوند؛ مسئله، شکل و شیوه مدیریت است.
فدراسیون کشتی به جای آنکه ساختاری حرفه‌ای با تقسیم وظایف روشن داشته باشد، بیش از اندازه به اراده و سلیقه یک نفر وابسته شده است. از بدنسازی تا انتخاب مربی و از وزن کم کردن تا کنار تشک، همه چیز انگار باید از فیلتر رئیس فدراسیون عبور کند.وقتی رئیس فدراسیون به جای نظارت و سیاست‌گذاری، خودش وارد جزئیات فنی می‌شود، مسئولیت شکست‌ها هم مبهم خواهد شد. مربی چه اختیاری دارد؟ کادر فنی تا کجا تصمیم‌گیر است؟ کشتی‌گیر باید به توصیه چه کسی اعتماد کند؟ اینها پرسش‌هایی است که در چنین ساختاری بی‌پاسخ می‌ماند.
رحمان عموزاد هم که روزگاری با بی‌رحمی و جسارت مثال‌زدنی روی تشک حریفان را یکی پس از دیگری از پیش رو برمی‌داشت، حالا دیگر آن تصویر شکست‌ناپذیر را ندارد. البته نباید افت یا ناکامی یک کشتی‌گیر را صرفاً به پای مدیریت نوشت؛ اما وقتی ستاره‌های کشتی ایران به جای تمرکز کامل بر رقابت، درگیر فشارهای مختلف و تصمیمات متناقض می‌شوند، نمی‌توان از نقش ساختار مدیریتی هم چشم پوشید.
.jpeg)
مدیریت کشتی با لات‌بازی، عربده‌کشی و نمایش قدرت در حاشیه مسابقات تعریف نمی‌شود. کشتی ایران به دانش، آرامش، تخصص و اعتماد نیاز دارد؛ نه مدیری که تصور کند چون رئیس فدراسیون است، باید در همه چیز آخرین حرف را بزند.مدال برنز شیرشاه سابق شاید در جدول افتخارات همچنان یک مدال باشد، اما برای کشتی آزاد ایران زنگ خطر است. زنگ خطری که صدایش را باید جدی گرفت: چوبی که دبیر با این شیوه مدیریت بلند کرده، ممکن است پیش از همه به سر همان کشتی‌ای بخورد که قرار بود روزی دوباره جهان را به زانو درآورد.
#حسن یزدانی #فدراسیون کشتی #علیرضا دبیر #شاهین طهرانی #اختصاصی گل
