پنجره آبی‌ها «شاید» دو سال بسته بماند!
روزنامه گل
استقلال هنوز از دردسر پنجره بسته نقل‌وانتقالاتی قبلی خلاص نشده که حالا خبر دیگری از احتمال محرومیت سنگین‌تر این باشگاه به گوش می‌رسد؛ هشداری که اگر ابعاد آن به واقعیت تبدیل شود، می‌تواند آینده ورزشی آبی‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. صحبت از احتمال بسته ماندن پنجره نقل‌وانتقالات به مدت دو سال دیگر است؛ اتفاقی که برای باشگاهی با جاه‌طلبی‌های استقلال، نه یک مشکل اداری ساده، بلکه تهدیدی جدی برای برنامه‌ریزی فنی و رقابت در سطح اول فوتبال ایران و آسیاست.
بر اساس خبر منتشرشده، شورای حقوقی باشگاه استقلال با حضور افرادی متخصص در حقوق داخلی، بین‌الملل و ورزش تشکیل جلسه داده تا از صدور احکام تازه جلوگیری کند. همچنین گفته می‌شود استقلال در برخی پرونده‌ها به دنبال مصالحه است و احتمال دارد رسیدگی به تعدادی از آنها به بعد از نیم‌فصل موکول شود. البته تا زمانی که جزئیات پرونده‌ها و مستندات حقوقی منتشر نشده و حکمی رسمی در این زمینه اعلام نشده است، نمی‌توان احتمال محرومیت دوساله را اتفاقی قطعی دانست. اما نفس انتشار چنین هشداری برای باشگاهی در اندازه استقلال نگران‌کننده است.
استقلال در فصل گذشته با محرومیت از جذب بازیکن روبه‌رو شد و تلاش‌هایش برای استفاده از ظرفیت جذب بازیکنان آزاد نیز به نتیجه نرسید. این تجربه به اندازه کافی نشان داد که یک پرونده حقوقی چگونه می‌تواند دست سرمربی را ببندد، برنامه‌های نقل‌وانتقالاتی را به هم بریزد و تیم را از امکان ترمیم نقاط ضعف محروم کند. حالا اگر پرونده‌های تازه به احکام اجرایی منجر شوند، استقلال ممکن است با بحرانی روبه‌رو شود که هزینه آن بسیار بیشتر از پرداخت یک بدهی یا توافق با یک بازیکن خواهد بود.
باید توجه داشت که هر پرونده فیفا شرایط و مقررات خاص خودش را دارد و نمی‌توان بدون بررسی رأی‌های احتمالی نتیجه گرفت که هر محرومیت جدیدی خودبه‌خود به دو سال بسته ماندن پنجره منجر خواهد شد. آنچه اهمیت دارد، احتمال انباشته شدن محکومیت‌ها و ناتوانی باشگاه در بستن پرونده‌های قبلی است. اگر استقلال در این زمینه تعلل کند، ممکن است فرصت حل‌وفصل کم‌هزینه‌تر مشکلات را از دست بدهد.
آسانی و زنگ خطری که نباید نادیده گرفته شود
ماجرای دیدیه اندونگ و منتظر محمد، پرونده‌های مربوط به مطالبات بازیکنان و حالا حاشیه‌های حقوقی مرتبط با جذب بازیکنان جدید، بار دیگر این پرسش را مطرح می‌کند که استقلال تا چه اندازه در مدیریت تعهدات قراردادی خود حرفه‌ای عمل کرده است. هر پرونده شرایط خاص خود را دارد و نباید بدون اطلاعات دقیق، همه اختلاف‌ها را در یک دسته قرار داد؛ اما تکرار خبرهای مربوط به شکایت و احتمال محکومیت، دیگر نمی‌تواند صرفاً بدشانسی یا میراث مدیران گذشته تلقی شود.
در ماجرای آندریاس کریستینسن آسانی نیز استقلال با حساسیت‌های قراردادی و مسائل مربوط به وضعیت حقوقی بازیکن روبه‌رو بوده است. هرچند برای ارزیابی دقیق خطرهای پرونده آسانی باید متن قرارداد، ادعاهای طرفین و وضعیت رسمی رسیدگی مشخص باشد، اصل ماجرا یک هشدار مهم برای مدیران باشگاه است: در فوتبال حرفه‌ای، جذب بازیکن پایان کار نیست؛ آغاز مجموعه‌ای از تعهدات مالی و حقوقی است که باید تا آخرین بند قرارداد به‌درستی مدیریت شوند.
استقلال اگر در انتخاب بازیکن، تنظیم قرارداد، پرداخت مطالبات و پیگیری اختلاف‌ها دچار ضعف باشد، حتی موفق‌ترین خریدهایش نیز ممکن است به پرونده‌هایی پرهزینه تبدیل شوند. بازیکنی که قرار است در زمین مسابقه به تیم کمک کند، نباید در خارج از زمین به عاملی برای ایجاد بحران تازه بدل شود.شکایت‌ها، میراثی که هر مدیر به مدیر بعدی تحویل می‌دهد.
یکی از مشکلات همیشگی فوتبال ایران، گسست مدیریتی است. مدیری می‌آید، قرارداد می‌بندد و وعده می‌دهد؛ مدیر بعدی می‌آید و با بدهی‌ها و تعهداتی مواجه می‌شود که در شکل‌گیری آنها نقشی نداشته است. در نهایت، باشگاه می‌ماند و پرونده‌ای که طرف مقابل از مسیر قانونی برای وصول مطالباتش اقدام می‌کند. در چنین شرایطی، هوادار استقلال باید هزینه تصمیم‌هایی را بپردازد که معمولاً هیچ نقشی در اتخاذ آنها نداشته است.البته تغییر مدیریت، مسئولیت باشگاه را از بین نمی‌برد. استقلال یک شخصیت حقوقی مستقل از مدیران مقطعی خود دارد و نمی‌تواند با هر تغییر در رأس باشگاه، تعهدات گذشته را نادیده بگیرد. به همین دلیل، ضروری است همه پرونده‌های باز، بدهی‌های قطعی، مطالبات مورد اختلاف و تعهدات قراردادهای جاری در یک سامانه شفاف ثبت و به‌طور مستمر پیگیری شوند. تشکیل شورای حقوقی اقدامی مثبت است، اما صرف برگزاری جلسه کافی نیست؛ هوادار باید نتیجه عملی این جلسات را در حل پرونده‌ها ببیند.
استقلال به برنامه نجات حقوقی نیاز دارد
در چنین شرایطی، اولویت مدیران استقلال باید روشن باشد: شناسایی دقیق همه پرونده‌های در معرض صدور حکم، مذاکره فوری با طلبکاران، تأمین منابع مالی برای پرداخت بدهی‌های قطعی و جلوگیری از تبدیل اختلاف‌های قابل حل به محکومیت‌های تازه. اگر امکان مصالحه وجود دارد، باید پیش از آنکه هزینه‌ها و تبعات حقوقی افزایش پیدا کند، از این فرصت استفاده شود. اگر هم پرونده‌ای نیازمند دفاع حقوقی است، باید با مستندات کامل و در مهلت‌های قانونی پیگیری شود.هم‌زمان، باشگاه باید درباره وضعیت پرونده‌ها اطلاع‌رسانی مسئولانه داشته باشد. هوادار استقلال حق دارد بداند کدام پرونده به مرحله صدور رأی رسیده، کدام بدهی قطعی است و برای جلوگیری از محرومیت احتمالی چه اقدام مشخصی انجام شده است. تکرار عبارت‌هایی مانند «موضوع در دست بررسی است» یا «بخش حقوقی پیگیر است»، بدون ارائه نتیجه، نمی‌تواند اطمینان‌بخش باشد.
استقلال برای رقابت در لیگ برتر و آسیا به ثبات فنی نیاز دارد؛ ثباتی که بدون نظم مالی و حقوقی به دست نمی‌آید. هیچ سرمربی‌ای نمی‌تواند با اطمینان برای فصل آینده برنامه‌ریزی کند، وقتی معلوم نیست باشگاه اجازه جذب بازیکن خواهد داشت یا نه. هیچ هواداری نیز نباید هر بار با شنیدن خبر یک شکایت تازه، نگران آینده تیمش شود.
پنجره استقلال را قبل از بسته شدن نجات دهید
احتمال محرومیت دوساله هنوز نیازمند تأیید رسمی و روشن شدن جزئیات حقوقی است؛ اما انتظار برای صدور حکم قطعی، سیاست عاقلانه‌ای نیست. اگر هشدارهای منتشرشده جدی باشند، استقلال اکنون در نقطه‌ای قرار دارد که باید پیش از سنگین‌تر شدن هزینه‌ها تصمیم بگیرد.ماجرای آسانی و دیگر اختلاف‌های حقوقی، فارغ از نتیجه نهایی هر پرونده، یک درس مشترک دارند: در فوتبال امروز، مدیریت قراردادها به اندازه انتخاب سرمربی و خرید بازیکن اهمیت دارد. استقلال نمی‌تواند هر فصل با امید به اینکه این بار اتفاقی نخواهد افتاد، از کنار پرونده‌هایش عبور کند.
دو سال محرومیت احتمالی از نقل‌وانتقالات، اگر به واقعیت تبدیل شود، می‌تواند چند فصل برنامه‌ریزی این باشگاه را مختل کند. جلوگیری از چنین وضعیتی دیگر فقط وظیفه یک واحد حقوقی نیست؛ آزمونی برای تمام ساختار مدیریتی استقلال است. این بار باید پیش از آنکه پنجره بسته شود، کاری کرد؛ نه اینکه پس از صدور حکم، همه به دنبال مقصر بگردند.
#استقلال #یاسر آسانی
