حیف مهدی، حیف!
روزنامه گل
مصطفی قدم خیر - داستان مهدی طارمی در الوصل اصلا خوب شروع نشده. او طی پنج بازی ابتدایی‌اش برای تیم اماراتی، تنها یک گل کم‌اهمیت زده و اینگونه است که کم‌کم انتقادات آغاز شده. پس از شکست سه بر یک الوصل برابر الاهلی عربستان، منتقدان تا حدی تعارف را کنار گذاشتند و کلمات صریح‌ترشان را خرج انتقاد از طارمی و یارانش کردند. مهاجم ایرانی، خرید گرانقیمتی برای الوصل بوده و طبیعی است که انتظارات از او بیشتر باشد.
خود این موضوع شاید به تنهایی اهمیت چندانی نداشته باشد. لیگ امارات، چندان دشوار و باکیفیت نیست و چه بسا موتور طارمی هم بالاخره روشن شود. مساله مهدی را اما باید در نمایی بازتر دید؛ آنجا که افت او تبدیل به اتفاقی دنباله‌دار شده است.
نیمکت‌نشینی در اینتر عار نبود، اما تکرار این اتفاق در المپیاکوس جای بحث دارد. آنجا هم موضوع را به سیستم تک مهاجمه سرمربی ربط دادند، اما حالا شروع نه‌چندان خوب طارمی در الوصل، به تردیدها دامن می‌زند.
همزمان باید به افول او در تیم ملی هم اشاره کرد. طارمی در جام‌جهانی 2022، قطعا عملکرد بهتری نسبت به جام‌جهانی 2026 داشت. او دوره قبلی، در جریان شکست سنگین برابر انگلستان دبل کرد، اما این بار عملا با سایه‌ای محو از ستاره بوشهری مواجه بودیم؛ مهاجمی که تنها کار مهمش، گشودن دروازه بلژیک در یک مصاف تک به تک بود که البته آن گل هم در میانه رقص بندری‌اش مردود اعلام شد!
طارمی در شش بازی اخیرش برای تیم ملی موفق به گلزنی نشده. آخرین گل‌های او به مصاف‌های دوستانه با گامبیا، کاستاریکا و البته تیم دوم نیجربه برمی‌گردد. در دو بازی اخیر تدارکاتی برابر ازبکستان و روسیه که انتقادهای فنی را به اوج رساند، عملا طارمی در زمین دیده نمی‌شد و بود و نبودش فرقی نداشت.
به هر حال باید فاکتور سن و سال را هم در نظر گرفت. طارمی از 34 سالگی عبور کرده و افول در چنین سنی چندان عجیب نیست. با این دست فرمان، کم‌کم تصویر غروب فوتبال او در حال شکل‌گیری است؛ بازیکنی بسیار مستعد که از لیگ یک به پرسپولیس آمد و به سرعت توانایی‌هایش را نشان داد، از آن پاس پشت پای حیرت‌انگیز به مرحوم هادی نوروزی در بازی با لخویا تا ضربه سری که در دربی، در دهانه دروازه جلوی پای محمد نوری انداخت و آن گل زیبا را ساخت.
حقیقت آن است که طارمی توانست بخش قابل توجهی از پتانسیلش را به فعل برساند. او در فوتبال به جاهای خوبی رسید، اما نمودار محبوبیتش به شکلی وارونه عمل کرد. خیلی از مردم ایران، آن مهاجم صاف و ساده اروپا نرفته و جام‌جهانی ندیده را با آن لهجه صمیمی جنوبی‌اش، خیلی بیشتر از نسخه‌های بعدی طارمی دوست داشتند؛ یک باندباز قهار و رییس خودخوانده که در مسایل اجتماعی هم اثر چندانی از او در کنار مردم نبود. حیف!
#مصطفی قدم خیر #اختصاصی گل #مهدی طارمی #الوصل امارات #اینتر میلان #المپیاکوس
