روزنامه گل

علیرضا بیرانوند، ملی‌پوش تراکتور، این روزها دوباره نقل محافل است؛ نه اینکه با واکنش‌های خیره‌کننده‌اش در زمین فوتبال، به لحاظ فنی مورد نقد قرار گرفته باشد، بلکه به دلیل مصاحبه خبرسازی که در میکسدزون ورزشگاه تبریز، پس از جدال تیمش با استقلال داشت. او در این گفت‌وگو با چند محور بسیار مشخص مقابل خبرنگاران قرار گرفت که دست‌آخر، اظهاراتش، حداقل برای چندساعتی برایش گران تمام شد؛ چراکه مسئولان باشگاه تراکتور حکم اخراجش از تیم و سپردنش به کمیته انضباطی باشگاه را صادر کردند. تازه این‌ها منهای موضوع خدمت سربازی‌اش است که هنوز مشخص نیست می‌تواند در مجموعه تراکتور حضور داشته باشد یا نه. با این وجود، فارغ از گمانه‌زنی‌هایی که درباره آینده او می‌شود، اقدام اخیر بیرانوند به زبان ساده‌تری قابل تحلیل و تفسیر است؛ ظاهرا او به 2 دلیل بسیار مشخص، چنین فضای آشفته‌ای را برای خودش و تراکتور در آستانه بازی این تیم در لیگ نخبگان آسیا رقم زده است.

اول پول

بیرانوند، دروازه‌بان توانمندی است. او بارها این مورد را نشان داده؛ اما برایش بد است که تا اسمش می‌آید بسیاری می‌گویند پول‌پرست و پول‌دوست است. نه پرسپولیسی‌ها دل خوشی از او دارند و نه حالا بخش زیادی از هواداران تراکتور. دلیلش این است که از اولی به خاطر دریافت پول بیشتر جدا شده و نارضایتی‌اش بابت دریافت کم مالی از تیم دوم را هم جار زده. این موضوع که او به خاطر پول ممکن است با آینده حرفه‌ای‌اش بازی کند، گزاره‌ای نگران‌کننده برایش خواهد بود. جالب آنکه بعد از اعتراضش نسبت به میزان پرداختی‌اش در تراکتور، حالا به نقل از مدیریت این باشگاه، مشخص شده فصل گذشته تمامی پولش را گرفته و در این فصل هم بیش از 2 برابر بقیه بازیکنان تا به الان دریافتی داشته. چه چیزی در سر بیرانوند گذشته که دل به دریا زده تا علیه زنوزی و مدیریت باشگاه تراکتور صحبت کند، موضوعی مهم است که شاید بعدها برایش جوابی پیدا کند. با این حال، سابقه نشان داده وقتی بحث مالی در میان باشد، اولویت بیرانوند مشخص است؛ هرچند که چنین موردی امری طبیعی به لحاظ حرفه‌ای است ولی برای بازیکنی که دم از عشق و عاشقی با باشگاه‌هایش می‌زند، هم‌خوانی ندارد.

دوم قلعه‌نویی

علیرضا بیرانوند شیفته امیر قلعه‌نویی است؛ این گزاره هم تردیدناپذیر است. او قبلا خواستار ساختن مجسمه امیر قلعه‌نویی به خاطر کسب سه امتیاز در جام جهانی 48 تیمی شده، به خاطر همان شرایط به علی دایی تاخته و او را بدترین الفاظ مورد خطاب قرار داده و حالا هم با قطعیت تمام از کادرفنی تیم ملی حمایت می‌کند و می‌گوید قطعا قلعه‌نویی در جام ملت‌ها روی نیمکت خواهد بود. برای اینکه وضعیت بیرانوند از این حیث هم روشن‌تر شود بد نیست شرایط این روزهای امیر قلعه‌نویی و حامیانش به طور مختصر روشن شود. سرمربی تیم ملی در موضع ضعف قرار دارد و به تازگی مشخص شده اعضای هیئت‌رئیسه هم موافق او نبوده‌اند. دست بر قضا یکی از اعضای هیئت‌رئیسه همین حجت کریمی، مدیرعامل باشگاه تراکتور است.

مرور گفت‌وگوی اخیر بیرانوند و کنایه‌ای که او به حجت کریمی می‌زند، پرده از این ماجرا برمی‌دارد. بیرانوند به کریمی می‌گوید به جای پریدن به این و آن در تلویزیون، به فکر تیم خودت باش! اشاره‌ای مستقیم به اختلاف نظر حجت کریمی، مخالف قلعه‌نویی، با علی خطیر، موافق امیر قلعه‌نویی. چه کسی باور می‌کند بیرانوند ناخواسته پای آن مجادله تلویزیونی را به میان کشیده باشد؟