روزنامه گل

مارینا سوری - فوتبال ایران بعد از یک وقفه طولانی دوباره با یکی از جذاب‌ترین بازی‌های ممکن شروع می‌شود؛ تراکتور و استقلال، در تبریز و در ورزشگاه یادگار امام.

مسابقه‌ای که برای هر دو تیم فقط سه امتیاز نیست؛ یک بازی بزرگ است که می‌تواند معادلات بالای جدول را تغییر بدهد و البته برای جواد نکونام، رنگ و بوی شخصی‌تری هم دارد.تراکتور در هفته‌های ابتدایی فصل نشان داده که همچنان یکی از جدی‌ترین مدعیان قهرمانی است. تیمی که فصل گذشته جام را بالای سر برد و حالا با ترکیبی از بازیکنان باتجربه و جوان، می‌خواهد ثابت کند موفقیت قبلی اتفاقی نبوده است. اما تراکتور در آخرین مسابقه لیگ مقابل استقلال خوزستان نتوانست از موقعیت‌هایش استفاده کند و به تساوی بدون گل رسید؛ مسابقه‌ای که حتی انتقادهایی درباره کیفیت فنی و شرایط بدنی تیم هم به دنبال داشت.

حالا اما شرایط متفاوت است. تعطیلات فرصتی در اختیار نکونام گذاشته تا تیمش را بیشتر بشناسد، هماهنگی نفرات را افزایش دهد و به خصوص روی ضعف‌هایی کار کند که در هفته‌های ابتدایی خودش را نشان داده است. نکونام البته برای رسیدن به شرایط مطلوب، کار ساده‌ای ندارد؛ او دیر به تراکتور اضافه شد و عملاً فرصت یک پیش‌فصل واقعی را با تیمش نداشت. با این حال، تعطیلی لیگ می‌تواند بخشی از این عقب‌ماندگی را جبران کرده باشد.

آن سوی میدان، استقلال قرار دارد؛ تیمی که هنوز شکست نخورده و در پنج بازی اخیرش چهار بار امتیاز گرفته، اما سه تساوی متوالی در لیگ نشان می‌دهد که آبی‌ها هنوز برای تبدیل شدن به یک مدعی باثبات فاصله دارند. استقلال در آخرین بازی لیگ برابر فولاد به تساوی بدون گل رسید و پیش از آن نیز مقابل آلومینیوم و پرسپولیس متوقف شده بود. در واقع مسئله استقلال نه شکست خوردن، بلکه زیاد امتیاز از دست دادن است.

با این حال، یک نکته مهم به سود استقلال است: این تیم از نظر دفاعی شرایط بسیار خوبی داشته و در شروع فصل به سختی گل خورده است. فرعباسی نیز که ابتدا به دلیل مصدومیت غیبتش در تبریز قطعی به نظر می‌رسید، حالا آماده بازگشت شده و این موضوع خیال کادر فنی را راحت‌تر کرده است.اما اگر قرار باشد یک نقطه تعیین‌کننده برای این بازی انتخاب کنیم، باید سراغ *نبرد میانه زمین* برویم.

تراکتور در خانه احتمالاً مالکیت و ابتکار عمل بیشتری می‌خواهد و طبیعی است که با فشار تماشاگرانش از استقلال بخواهد عقب بنشیند. استقلال اما اگر بتواند بازی را از حالت هیجانی خارج کند و انتقال‌های سریعش را فعال کند، می‌تواند از همین فشار علیه میزبان استفاده کند.در چنین مسابقه‌ای، گل اول اهمیت دوچندان دارد. اگر تراکتور زود به گل برسد، فشار ورزشگاه می‌تواند استقلال را مجبور به ریسک کند و فضای بیشتری در اختیار مهاجمان میزبان قرار بگیرد. اما اگر استقلال بتواند نیمه اول را بدون گل خورده پشت سر بگذارد، معادله تغییر خواهد کرد. هرچه زمان بگذرد، فشار روی تراکتور بیشتر می‌شود و آبی‌ها می‌توانند از ضدحملات استفاده کنند.

یک داستان دیگر هم جذابیت مسابقه را بیشتر می‌کند: جواد نکونام مقابل استقلال.مربی‌ای که زمانی روی نیمکت آبی‌ها نشست و حالا باید تیم سابقش را شکست بدهد. نکونام قطعاً بهتر از هر کسی استقلال را می‌شناسد و همین شناخت می‌تواند در چنین بازی نزدیکی یک امتیاز تاکتیکی باشد. از سوی دیگر، سهراب بختیاری‌زاده هم به خوبی می‌داند که بازی در تبریز جایی برای اشتباه‌های ساده نیست.تاریخچه تقابل دو تیم نیز نشان می‌دهد که نباید انتظار مسابقه‌ای یک‌طرفه داشت. در آخرین تقابل لیگ، دو تیم در تهران به تساوی بدون گل رسیدند؛ پیش از آن تراکتور در تبریز استقلال را شکست داده بود و در سوپرجام نیز برابر آبی‌ها به پیروزی رسیده بود.

پس این بار همه چیز آماده یک دوئل جدی است؛ تراکتوری که می‌خواهد در خانه نشان دهد مدافع واقعی عنوان قهرمانی است و استقلالی که می‌خواهد ثابت کند تساوی‌های متوالی، نشانه ضعف نیست و هنوز می‌تواند در جمع مدعیان باقی بماند.یادگار امام پنجشنبه فقط میزبان یک مسابقه فوتبال نیست؛ میزبان آزمونی است برای دو تیمی که می‌خواهند در پایان فصل درباره‌شان جدی‌تر حرف زده شود و شاید مهم‌تر از همه اینکه این بار، بعد از مدت‌ها، دیگر بهانه‌ای وجود ندارد.تراکتور و استقلال باید فوتبال بازی کنند؛ و یکی از آنها باید ثابت کند برای سه امتیاز بزرگ، آماده‌تر است.