روزنامه گل

پرونده رقابت‌های کشتی فرنگی بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا برای تیم ملی ایران بسته شد؛ تیمی که در پایان این مسابقات دو مدال طلا و یک مدال برنز به دست آورد تا اگرچه از نظر تعداد مدال‌های طلا کارنامه‌ای مشابه دوره گذشته داشته باشد، اما در مجموع نتواند عملکرد خود در هانگژو را تکرار کند. در دوره قبلی بازی‌های آسیایی، کشتی فرنگی ایران با کسب دو مدال طلا، دو نقره و یک برنز به کار خود پایان داده بود. این بار اما سهم ایران از سکوها به دو طلا و یک برنز کاهش پیدا کرد؛ اتفاقی که نشان می‌دهد دو مدال نقره نسبت به دوره قبل از دست رفته و همین مسئله باعث شده عملکرد کلی تیم با وجود حفظ تعداد طلاها، یک گام عقب‌تر از هانگژو باشد.

شروع امیدوارکننده با طلای میرزازاده

امین میرزازاده در سنگین‌وزن نخستین طلای ایران را به دست آورد تا تیم فرنگی شروع امیدوارکننده‌ای در ناگویا داشته باشد. قهرمان سنگین‌وزن ایران بار دیگر توانایی خود را در یک میدان بزرگ نشان داد و با رسیدن به سکوی نخست، خیال کادر فنی را تا حدودی از بابت یکی از اوزان مهم راحت کرد. با این حال، بعد از طلای میرزازاده، روند مدال‌آوری آن‌طور که انتظار می‌رفت ادامه پیدا نکرد. در برخی اوزان، کشتی‌گیران ایران از رسیدن به مراحل پایانی بازماندند. البته مدال برنز مهدی بالی در وزن ۹۷ کیلوگرم هم یکی از نقاط قوت تیم بود. بالی پس از مدت‌ها دوری در این مسابقات حضور پیدا کرد و توانست اولین مدال خود را کسب کند.

عبدولی؛ طلایی که ورق را برگرداند

اما نقطه اوج کار ایران را باید در وزن ۷۷ کیلوگرم بود؛ جایی که علیرضا عبدولی یکی از مهم‌ترین شگفتی‌های مسابقات را رقم زد. عبدولی که سال گذشته در ترکیب تیم ملی ایران در مسابقات جهانی حضور داشت، به دلیل مصدومیت از ناحیه چشم که در یک درگیری خانوادگی به شدت آسیب دید، مدتی از چرخه تمرینات و رقابت‌های تیم ملی دور ماند و در ادامه نیز نتوانست جایگاه خود را در ترکیب اصلی تیم برای مسابقات جهانی حفظ کند. با این حال، کادر فنی تصمیم گرفت او را به بازی‌های آسیایی اعزام کند؛ تصمیمی که در نهایت با یکی از ارزشمندترین مدال‌های ایران در ناگویا پاسخ داده شد.

عبدولی در فینال برابر اوزاکای ژاپنی قرار گرفت؛ کشتی‌گیری که در بازی‌های المپیک ۲۰۲۴ پاریس به مدال طلای این رقابت‌ها رسیده بود. تصور بسیاری از علاقه‌مندان به کشتی این بود که عبدولی برای رسیدن به طلا کار بسیار دشواری خواهد داشت، اما او با کشتی‌ای جسورانه و حساب‌شده از این آزمون بزرگ عبور کرد و مدال طلای ۷۷ کیلوگرم را از آن خود کرد. این طلا فقط یک مدال دیگر برای کاروان ایران نبود. عملکرد عبدولی نشان داد که فاصله میان یک کشتی‌گیر جوان و مدعیان بزرگ آسیا و جهان، آن‌قدرها هم که تصور می‌شود زیاد نیست؛ به شرط آنکه فرصت حضور در میدان‌های بزرگ در اختیار چنین استعدادهایی قرار بگیرد.

شکست زودهنگام فرخی؛ تلخ‌ترین اتفاق برای کشتی فرنگی ایران

یکی از تلخ‌ترین اتفاقات کشتی فرنگی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا، حذف غلامرضا فرخی در همان دور نخست وزن ۸۷ کیلوگرم بود؛ شکستی که از چند جهت قابل توجه بود. فرخی در شرایطی خیلی زود از گردونه رقابت‌ها کنار رفت که کمتر از ۲۰ روز دیگر باید به عنوان نماینده ایران در مسابقات جهانی روی تشک برود و همین مسئله حساسیت شکست او در ناگویا را دوچندان می‌کند. حسن رنگرز پس از این شکست درباره شرایط فرخی توضیح داد که او کشتی‌گیر وزن ۸۲ کیلوگرم است و به دلیل حضور در بازی‌های آسیایی ناگویا به وزن ۸۷ کیلوگرم آمده است. این تغییر وزن، طبیعتاً شرایط متفاوتی را برای فرخی ایجاد کرده بود، اما از سوی دیگر یکی از دلایل انتخاب او برای این رقابت‌ها، شانس بالایش برای کسب مدال و توانایی‌اش در رقابت با مدعیان این وزن بود.

با این حال، حذف در همان مسابقه نخست نگرانی‌های زیادی به وجود آورد به‌خصوص اینکه رقابت‌های جهانی فاصله چندانی با بازی‌های آسیایی ندارد و فرخی باید خیلی زود از نظر ذهنی و فنی خود را برای میدان مهم‌تری آماده کند. البته نمی‌توان صرفاً بر اساس یک مسابقه درباره کیفیت یک کشتی‌گیر یا تصمیم کادر فنی قضاوت کرد و شکست در ناگویا لزوماً به معنای تکرار چنین عملکردی در مسابقات جهانی نیست. با این حال، این مسابقه می‌تواند برای کادر فنی یک هشدار جدی باشد تا شرایط فرخی، وزن مناسب او و میزان آمادگی‌اش برای حضور در رقابت‌های جهانی با دقت بیشتری بررسی شود.

در چنین شرایطی، این پرسش نیز مطرح می‌شود که آیا بهتر نبود در بازی‌های آسیایی از کشتی‌گیری استفاده شود که شرایط وزنی نزدیک‌تری به ۸۷ کیلوگرم داشته باشد و فرخی تمرکز خود را برای مسابقات جهانی حفظ کند؟ پاسخ به این پرسش نیازمند بررسی برنامه آماده‌سازی تیم ملی و دلایل دقیق کادر فنی برای این انتخاب است، اما آنچه در ناگویا اتفاق افتاد، بدون تردید یکی از نقاط قابل تأمل کارنامه کشتی فرنگی ایران در این مسابقات بود.

وقتی تغییر وزن جواب نداد

پس از حذف غلامرضا فرخی در وزن ۸۷ کیلوگرم، سجاد عباس‌پور در وزن ۶۰ کیلوگرم پس از شکست در نیمه‌نهایی، در دیدار رده‌بندی نیز مغلوب شد و از رسیدن به مدال بازماند. اما شرایط محمدجواد رضایی متفاوت بود؛ او که کشتی‌گیر وزن ۷۲ کیلوگرم است، برای حضور در وزن ۶۷ کیلوگرم حدود هشت کیلوگرم کاهش وزن داشت و به گفته حسن رنگرز، یک کشتی‌گیر ۷۲ کیلویی در وزن ۶۷ کیلوگرم به میدان رفت. رضایی در نهایت در همان دور نخست شکست خورد تا تغییر وزن قابل توجه او، یکی از نکات مهم عملکرد فرنگی‌کاران ایران در ناگویا باشد.

ضعف‌های ناگویا دیده شود

در نهایت، کارنامه کشتی فرنگی ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا را نمی‌توان فقط با تعداد مدال‌ها ارزیابی کرد. دو طلای میرزازاده و عبدولی و برنز مهدی بالی نشان داد که ایران همچنان توان کسب مدال در آسیا را دارد، اما کاهش تعداد مدال‌ها نسبت به دوره قبل و ناکامی در برخی اوزان، نکاتی است که باید برای آینده مورد توجه قرار بگیرد. ناگویا نشان داد که در بعضی وزن‌ها نیاز به پشتوانه‌سازی و میدان دادن بیشتر به جوانان داریم تا تیم ملی در سال‌های آینده با مشکل کمبود نفرات روبه‌رو نشود.

در این میان، طلای علیرضا عبدولی یکی از مهم‌ترین اتفاقات مثبت برای کشتی فرنگی ایران بود. او با شکست قهرمان المپیک نشان داد که می‌تواند در سطح بالای آسیا حرفی برای گفتن داشته باشد. حالا مهم این است که از اتفاقات ناگویا درس بگیریم؛ هم از موفقیت عبدولی استفاده کنیم و هم ضعف‌های دیده‌شده در برخی اوزان را برای مسابقات آینده برطرف کنیم.