روزنامه گل

معین احمدوند - شاگردان امیر قلعه‌نویی هفته گذشته در یک نمایش ضعیف و پر از انتقاد، به حریف سنتی خود یعنی ازبکستان باختند تا بدجوری همه مجموعه تیم ملی زیر سوال برود.

جدا از بحث نفرات دعوت شده یا دعوت نشده که بارها و بارها در رسانه‌های مختلف، این قضیه بیان و مطرح شد که چه کسانی شایسته و چه افرادی پیراهن تیم ملی برای اندازه تن‌شان بزرگ بوده، باید اشاره‌ای به بحث فنی و تاکتیکی تیم ملی داشته باشیم.

برای باز کردن این مقوله، باید به چند هفته قبل از شروع جام جهانی رجوع کنیم؛ جایی که سعید الهویی،دستیار اصلی و مغز متفکر تیم ملی در مصاحبه‌ای اذعان کرده بود که برای این تیم و تقابل با رقبا در جام جهانی هفت پلن و نقشه و تاکتیک‌های مختلف در چنته خود داریم!

اما در صحنه واقعیت، وقتی تیم ملی در سه دیدار خود در جام جهانی هیچ برنامه‌ای جز ارسال از کناره‌ها و توسل به توانایی‌های فردی بازیکنان به ویژه رامین رضاییان نداشت، فهمیدیم که باور نکردن صحبت‌های الهویی از همان ابتدا کار درستی به شمار می‌رفت.

حالا پس از گذشت چند ماه از جام جهانی مجدداً در یک بازی ملی از نوع دوستانه متوجه شدیم که نه تنها هیچ چیزی تغییر پیدا نکرده؛ بلكه انگار اوضاع بدتر از قبل هم شده و هیچ خبری از وجود تاکتیک‌های مختلف در تیم ملی نیست! این در حالی است که اگر دوباره به همان بازه زمانی برگزاری جام جهانی برگردیم،باید به سراغ یک مصاحبه از هومن افاضلی برویم که حسابی صحبت‌های او در آن مقطع به سوژه یک رسانه‌ها تبدیل شد و سر و صدای زیادی به پا کرد.او گفته بود که سعید الهویی برای تیم ملی از پلن A تا پلن F طرح و تاکتیک و برنامه‌ریزی دارد.

همان‌طور که گفته شد، هیچ چیز دستخوش تغییر و تحولات نشده و همه چیز سر جای خودش است و تنها اتفاقی که در این حین رخ داد، جدایی علی‌اصغر قربانعلی پور و البته در چند وقت اخیر آندرانیک تیموریان از کادرفنی تیم ملی بود و په‌په لوسادا هم تا پیش از این فیفادی به مابقی کادرفنی تیم ملی اضافه شد. هرچند که از شواهد و قرائن پیداست حتی همین رفت و آمدهای کوچک خیلی هم نتوانسته ذره‌ای تغییر مثبت و پیشرفت در سبک بازی تیم ملی به وجود بیاورد!

انگار با وجود این اوصاف تأسف‌بار،این تیم نه تنها جوان نشده؛ بلکه وعده اجرای بازی هجومی و فوتبال زیبا هم از یاد برده است! این مواردی که گفته شد، همه و همه صحبت‌ها و قول‌های امیر قلعه‌نویی در قامت سرمربی تیم ملی بود و باید همین جا به این نکته بدون هیچ تعارفی اشاره کرد که وعده‌های امیر همگی پوچ و توخالی از آب درآمدند و هیچ کدام از آنها حتی در سطح شعار و ادعا موفق نشدند چیزی را دگرگون و تکان دهند!

ناامیدی اهالی فوتبال وقتی بیشتر می‌شود که اکثر کارشناسان متفق‌القول بر روی این مقوله هستند که تیم امیر قلعه‌نویی هیچ تاکتیک و برنامه واضحی برای بازیسازی و فازهای تدافعی و تهاجمی ندارد و حتماً سعید الهویی هم-که به گفته افاضلی صحبت‌هایش دانشگاهی است و عموم از درک آن ناتوان هستند-موفق نشده‌اند تیم را از این وضعیت به شدت بلاتکلیف و سردرگم در فازهای مختلف بازی نجات دهد!

به تعبیری دیگر، تیم فعلی امیر قلعه‌نویی آن‌قدر اسیر بی‌تاکتیکی شده که حتی از رعایت اصول بدیهی تاکتیک‌های ساده،عاجز و درمانده است. با ارسال از کناره‌ها و روی آوردن به بازی مستقیم که به نوعی در ادبیات عامه فوتبال از آن به عنوان‌ تاکتیک«زیر توپ زدن» و «علی‌اصغری» یاد می‌شود،نمی‌توان در تورنمنت بزرگ و دشواری به مثابه جام‌ملت‌های آسیا حاضر شد و به فینال فکر کرد و اندیشید.

اگر وضعیت فنی و تاکتیکی تیم ملی به همین شکل باقی بماند و به قول قدیمی‌ها‌«آب از آب تکان نخورد»، آن وقت می‌توان گفت که فکر کردن ولو به حضور در هشت تیم برتر آسیا شاید دور از ذهن و با هزار‌«اما» و‌ «اگر» رقم بخورد! بعید است که چنين تیمی با این میانگین سنی بالا و البته بی‌بهره بودن از تاکتیک‌های روز و ترند دنیا،بتواند برابر مدعیانی چون استرالیا،کره جنوبی، ژاپن و حتی ازبکستان و قطر قد علم کند و مقابل آنها یک نمایش درخور توجه داشته باشد!