روزنامه گل
تک به تک– مهدی تاج بزرگواری کرده و ضمن حق دادن به منتقدان در مورد تیم ملی امید، استعفای حسین عبدی را پذیرفته است.
حقیقتا این حجم از فداکاری مو به تن آدم سیخ میکند. به احتمال فراوان هر جای دیگر دنیا بود، اصلا نوبت به استعفای آقای سرمربی نمیرسید و او بلافاصله بعد از چنان باخت حقارتآمیزی، حکم اخراجش را دریافت میکرد. کسی که در اصل باید استعفا میداد، رییس فدراسیون فوتبال بود که خب البته اینجا کلا از این حرفها نداریم!
هر رسوایی و شکستی با هر ابعادی هم که رقم بخورد، آقایان خم به ابروی خودشان نمیآورند. در مصاحبه تاج اما یک نکته جالب توجه دیگر هم وجود دارد؛ این که او میکوشد حساب خودش را از زیرمجموعههای بازندهاش جدا کند. او به عنوان مثال در مورد ناکامی تیم ملی امید میگوید: «فدراسیون همه وظایفش را به درستی انجام داد. ما دیگر چه کار باید میکردیم؟!» حالا کاری به این نداریم که تیم ملی امید هم مثل بزرگسالان در پی ناتوانی در یافتن حریف تدارکاتی مناسب، با خودش بازی دوستانه میکرد! نکته مهمتر اینجاست که اصلا چه کسی این آدمها را به عنوان سرمربی بالای سر این تیمها گذاشته؟ مگر حسین عبدی را خودتان انتخاب نکردید و رده به رده ارتقا ندادید؟ هزار بار بدتر از او، مگر انتخاب امیر قلعهنویی شاهکار شما نبود و بعد از این همه افتضاح، شخصا او را ابقا نکردید؟ مگر میشود مسوولیت را به یک بازنده سپرد و سپس از باخت، اعلام برائت کرد؟ مسخره کردهاید ما را؟
هر اتفاقی که در آینده بیفتد، مهدی تاج قطعا به عنوان یکی از نمادهای بیکفایتی مدیریتی در تاریخ ایران جاودانه خواهد شد؛ یک مدیر تراز از این زمانه، کسی که فقط در یک قلم، اسکوچیچ را کنار زد تا تیم ملی با کارلوس کیروش سنگینترین شکست تاریخش در جامهای جهانی را تجربه کند. حماسه قلعهنویی هم که اصلا جای بحث ندارد.
نه آقای تاج؛ الکی ژست بیگناهها و اصلاحگرها را نگیر، امثال شما، خودشان اصل مشکلاند، دستمال کثیفی که طبیعتا نمیتواند جایی را تمیز کند.
#مهدی تاج #حسین عبدی #اختصاصی گل