روزنامه گل

مصطفی قدم خیر - پرونده علیرضا بیرانوند بالاخره یک فصل تازه پیدا کرد؛ فصلی که شاید از تمام قسمت‌های قبلی عجیب‌تر باشد.

تا همین چند روز قبل، حرف رسمی فرمانده کل انتظامی روشن بود: بیرانوند از اول مهر مشمول خدمت است و قانون «سرباز قهرمان» هم شامل او نمی‌شود. حتی احمدرضا رادان صراحتاً گفته بود برای او استثنایی وجود ندارد.حالا اما حجت کریمی، مدیرعامل تراکتور، اعلام کرده معافیت بیرانوند یک ماه دیگر تمدید شده و او تا پایان مهر امکان بازی برای تراکتور را دارد.

پس یک سؤال کاملاً طبیعی شکل می‌گیرد:چه اتفاقی در این چند روز افتاد؟نه برای گیر دادن به بیرانوند؛ برای فهمیدن سازوکار قانون.چون اگر بیرانوند طبق اعلام رسمی قرار بود از اول مهر سرباز باشد، حالا چه مبنای قانونی باعث شده یک ماه دیگر فرصت بگیرد؟آیا این تمدید مربوط به روند اداری پرونده است؟آیا درخواست کمیسیون پزشکی باعث توقف اعزام شده؟آیا همان پرونده‌ای که درباره آسیب دست و همچنین درخواست بررسی پزشکی مطرح شده، باعث این مهلت شده است یا اساساً مقرراتی وجود دارد که به مشمول اجازه می‌دهد در چنین شرایطی تا یک ماه دیگر وضعیتش را تعیین تکلیف کند؟

اینها باید شفاف گفته شود.مسئله دقیقاً همین‌جاست.اگر قانون چنین امکانی را پیش‌بینی کرده، هیچ ایرادی ندارد. قانون برای همه است و هر شهروندی که شرایطش را داشته باشد، باید بتواند از آن استفاده کند.اما اگر چنین امکانی وجود دارد، چرا تا چند روز قبل تصویر عمومی ماجرا این بود که اول مهر پایان کار بیرانوند در تراکتور است؟

از طرف دیگر، خود حجت کریمی چند روز قبل گفته بود اگر نظام وظیفه اعتقاد دارد بیرانوند سرباز است، باید این موضوع را رسماً به باشگاه اعلام کند و تراکتور هم تابع قانون خواهد بود.امروز همان مدیرعامل می‌گوید یک ماه دیگر تمدید شده است. پس حالا باید مرحله بعد را هم روشن کنیم. یک ماه دیگر چه می‌شود؟اول آبان چه اتفاقی می‌افتد؟آیا بیرانوند سرباز می‌شود؟آیا کمیسیون پزشکی تا آن زمان رأی می‌دهد؟آیا معافیت پزشکی صادر می‌شود؟آیا باز هم مهلت دیگری وجود دارد و اگر وجود دارد، سقف این فرجه‌ها کجاست؟چون مشکل اصلی فوتبال ایران دقیقاً همین «یک ماه دیگر»هاست.یک ماه دیگر صبر کنیم.یک جلسه دیگر.یک کمیسیون دیگر.یک نامه دیگر.یک مجوز دیگر.بعد ناگهان می‌بینیم بازیکن به جای اینکه وضعیتش روشن شده باشد، فقط یک مرحله دیگر از بلاتکلیفی را پشت سر گذاشته است.

البته در مورد بیرانوند یک نکته مهم را نباید فراموش کرد: او حق دارد از تمام مسیرهای قانونی برای تعیین تکلیف وضعیتش استفاده کند. اگر مشکل پزشکی دارد، باید بررسی شود. اگر طبق قانون امکان تمدید مهلت دارد، باید تمدید شود. اگر مستحق معافیت است، باید معاف شود.اما در تمام این مراحل، یک چیز نباید قربانی شود:شفافیت.مردم باید بدانند چرا کسی که گفته شده بود از اول مهر سرباز است، حالا تا پایان مهر می‌تواند فوتبال بازی کند.این سؤال حتی به نفع خود بیرانوند هم هست. چون هرچه روند روشن‌تر باشد، شائبه‌ها کمتر می‌شود و کسی نمی‌تواند ادعا کند یک قانون برای او طور دیگری اجرا شده است.

از سوی دیگر، حجت کریمی گفته در ماجرای دفترچه اعزام، باشگاه متوجه شده پیش از حضور بیرانوند، دفترچه‌ای برای او صادر شده و این اقدام را غیرقانونی دانسته است. این ادعا نیز موضوعی نیست که با یک مصاحبه تمام شود؛ اگر اشکالی در روند اداری وجود داشته، مرجع مسئول باید توضیح بدهد دقیقاً چه اتفاقی افتاده است.حالا دیگر داستان فقط «بیرانوند سرباز می‌شود یا نمی‌شود» نیست.داستان این است که یک دروازه‌بان ۳۳ ساله و ملی‌پوش، بعد از سال‌ها استفاده از معافیت‌های مختلف، به نقطه‌ای رسیده که وضعیت خدمتش باید یک‌بار برای همیشه مشخص شود.نه با تمدیدهای پشت سر هم، نه با شایعه، نه با مصاحبه.با یک پاسخ روشن.تا پایان مهر، ظاهراً یک ماه دیگر وقت خریداری شده است.