رفتیم سراغ دوران دبستان!
روزنامه گل
مجتبی حسین مرشدی - ابوالفضل جلالی گفت هیچوقت نگفته از بچگی استقلالی بوده و حالا که به پرسپولیس آمده، عاشق پرسپولیس است. همزمان فیلم و مصاحبههای قدیمیاش دوباره بیرون کشیده شده که نشان میدهد ماجرا آنقدرها هم ساده نیست.
خب که چی؟!این چه اصراری است که فوتبالیستها مدام توضیح بدهند در بچگی طرفدار کدام تیم بودهاند؟!بازیکن حرفهای، امروز قرارداد میبندد و امروز برای یک باشگاه بازی میکند. اینکه در ۷ یا ۱۰ سالگی چه تیمی را دوست داشته، نه قرارداد است، نه تعهد، نه سند وفاداری.اگر جلالی در کودکی استقلالی بوده، خب بوده! امروز پرسپولیسی است؟ بسیار خب؛ برای پرسپولیس بازی کند، خوب بازی کند، گل بزند، پاس گل بدهد و قهرمانی بیاورد.
آنوقت هوادار پرسپولیس خودش تصمیم میگیرد دوستش داشته باشد یا نه.اصلاً چه ایرادی دارد یک بازیکن بگوید: «بله، بچگی استقلالی بودم، اما امروز بازیکن پرسپولیسم»؟اتفاقاً این از انکار گذشته خیلی حرفهایتر است. اگر کسی مثل خدابندهلو از کودکی پرسپولیسی بوده و امروز هم پرسپولیسی است، داستانش برای هوادار جذاب است؛ اما این امتیاز احساسی است، نه معیار فوتبال.فوتبال حرفهای جای دیگری تعیین تکلیف میشود؛ روی زمین.بازیکن را با عملکردش بسنجید، نه با تیمی که در کودکی دوست داشته.
جلالی اگر برای پرسپولیس بدرخشد، هیچکس نباید برایش مهم باشد که در هشتسالگی چه رنگی میپوشیده و اگر بد بازی کند، هزار بار هم بگوید «از بچگی پرسپولیسی بودم»، چیزی عوض نمیشود!پس بیخیال این پرونده من بچگی چی بودم؟!بچه بودم آقا!الان فوتبالیستم؛ بازیام را ببینید!
#ابوالفضل جلالی #پرسپولیس
