روزنامه گل

معین احمدوند - پرسپوليس در اولین جدال حساس و مهم خود با یکی از مدعیان قهرمانی، نتوانست نمایش قابل قبولی برابر تراکتور داشته باشد و در دقایق پایانی بازی و در عین ناباوری نتیجه بازی را واگذار کرد.هفته سوم دو دیدار جذاب و مهيج در دل خود داشت استقلال مقابل سپاهان و پرسپولیس برابر تراکتور صف‌آرایی کردند. بازی استقلال و سپاهان مثل همیشه جذابیت‌های خاص خودش را داشت و کمتر هواداری از تقابل‌های این دو تیم بازی بد و بی‌کیفیت یادش مانده است.

در حالی که انتظار می‌رفت دیدار تراکتور و پرسپولیس هم به مانند دیدار روز قبل سپاهان و استقلال، جذاب و پرموقعیت باشد اما این اتفاق نیفتاد و در تبریز، ورزشگاه یادگار امام و سکوهای خالی از تماشاگرش عصر بی‌هیجان و کسل‌کننده‌ای را شاهد بودند. گرچه که بدون تماشاگر بودن این بازی در تبریز و همچنین بازی برگشت در تهران، در سردی و بی‌هیجانی مطلق این دیدار شش امتیازی اصلا بی‌تأثیر نبود و نباید آن را از یاد برد ولی توقعات هواداران دو تیم و حداقل خواسته‌های آنها به هیچ وجه برآورده نشد و این دو تیم مدعی با داشتن بازیکنان ملی‌پوش و باتجربه و درجه یک در همه پست‌‌ها،بازی تماشاگر پسندی از خود ارائه نکردند.

هرچند که اشتباه بازیکن میلیون دلاری پرسپولیس یعنی دانیال ایری سبب شد تا تی‌تی‌ها با تک گل تومیسلاو اشترکالی در دقیقه نود برنده و پیروز این مسابقه شش امتیازی لقب بگیرند. فارغ از نتیجه و کیفیت بازی، آن چیزی که باعث عصبانیت و خشم و انتقاد هواداران پرسپولیس از سرمربی تیم یعنی مهدی تارتار شده، ترس و احتیاط بیش از حد او در این بازی حساس و مهم بود.

طرفداران پرسپولیس به شدت به این قضیه معتقد هستند که تیم محبوب‌شان باید در بازی‌های بزرگ، شجاع، نترس و هجومی بازی کند و اینکه مهدی تارتار در چنین دیداری، احتیاط را در دستور کار شاگردانش قرار می‌دهد و سراغ دفاع_ضدحمله می‌رود،در سطح و شأن تیم پرافتخار و بزرگی به مثابه پرسپولیس نیست.

انگار ترس در این بازی بر تارتار و افکار و تاکتیک‌هایش غلبه کرد و او نتوانست ترس بیش از حدش را در چنین بازی مهمی کنترل کند و به نوعی کنار بگذارد. شاید اگر تارتار در این دیدار همانند دو هفته پیشین سبک هجومی و رو به جلو را برای تاکتیک تیمش اتخاذ کرده بود و یک بازی تهاجمی از شاگردان او تماشا می‌کردیم، هواداران این تیم تا این حد انتقادات تند و تیزی به او وارد نمی‌کردند.

تنها سه هفته از لیگ بیست و شش سپری شده و هنوز سی و یک بازی دیگر در پیش رو است و این نوع از انتقادات برای مهدی تارتار خیلی زود رقم خورد. قطعا تارتار خودش در به وجود آمدن چنین هجمه زودهنگامی مقصر است و اگر در انتخاب استراتژی و سبک بازی، کمی هوش و ذکاوت به خرج می‌داد و شاگردانش را با همان افکار تهاجمی دو بازی ابتدایی روانه میدان می‌کرد،ولو اینکه نتیجه بازی را هم در آن صورت واگذار می‌کرد، تا این حد مورد نقد شدید طرفداران قرار نمی‌گرفت.

جالب اینجاست که او بهانه و توجیه باخت تیمش را جوانگرایی توصیف کرده و بعد از اتمام بازی در کنفرانس مطبوعاتی به این مقوله اذعان داشت که تاوان جوانگرایی، ماحصل چنین نتيجه‌ای است که در حال حاضر می‌بینید! این در حالی است که در ترکیب اولیه پرسپولیس تنها دو بازیکن بیست و سه ساله مشاهده می‌شود و مابقی نفرات بیشتر از بیست و سه سال سن دارند و قطعا چنین تیمی نمی‌تواند جوان باشد و سرمربی‌اش ادعای جوانگرایی داشته باشد و پشت این موضوع اشتباهات خودش را پنهان کند؛ چرا که ميانگين سنی این تیم در ابتدای بازی 28/6 سال بود که این عدد چندان نمی‌تواند به جوانگرایی و مسئله جوان‌سازی تیم ارتباط مستقیمی داشته باشد!

مهدی تارتار با وجود اینکه سالیان سال در لیگ برتر و تیم‌های مختلف سرمربیگری کرده و سرمربی مجربی در لیگ برتر محسوب می‌شود اما این را باید بداند که ترس و احتیاط و دفاع بیش از حد در تیمی به اسم پرسپولیس، مساوی با انتقادات بی‌رویه هر هفته و هر بازی طرفداران است و فشار و جو حاکم بر تیم و البته سکوهای تماشاگران پرسپولیس، بسیار متفاوت‌تر از آن چیزی است که در گل‌گهر، پیکان،نفت مسجدسلیمان،ملوان،راه‌آهن و سایر تیم‌های این مدلی وجود داشته است. تیم‌های بزرگ و طرفدارانش، با هیچ سرمربی بزرگ و کوچکی برای موفقیت تیم‌شان،تعارف و شوخی ندارند!