چشم به راه حداقل امکانات،اما تا کی؟
روزنامه گل
ندا رحیمی - بازسازی ورزشگاه آزادی، اگرچه ضرورتی اجتنابناپذیر برای استانداردسازی فوتبال ایران است، اما هزینههای پنهانی دارد که این روزها بر دوش اهالی رسانه سنگینی میکند. با کوچ اجباری استقلال و پرسپولیس به ورزشگاه شهدای شهر قدس، هر هفته تماشاگران شاهد صحنههای تکراری از ناهماهنگی و کمبود امکانات هستند؛ اما این بار جای سوال است که چرا خبرنگاران باید بهای این جابهجایی را بپردازند؟
ورزشگاهی که اساساً برای میزبانی از دربی و بازیهای حساس طراحی نشده، حالا تبدیل به کارگاهی از مشکلات روزافزون شده است: از قطعی ناگهانی برق در جایگاه خبرنگاران که لحظات حساس بازی را از ثبت ساقط میکند، تا خرابی در ورودی جایگاه... اما تلختر از همه، وضعیت میکسدزون است؛ جایی که خبرنگاران پس از پایان بازی برای گرفتن مصاحبه باید ساعتها در فضایی بدون تهویه مناسب و اینترنت پایدار تحمل کنند. در شرایطی که سرعت انتشار خبر، حرف اول را در رسانه میزند، نبود اینترنت پرسرعت یعنی مرگ حرفهای یک خبرنگار.
حالا که بازیها بهاجبار در این ورزشگاه برگزار میشود، شهردار شهر قدس میتواند با یک اقدام ساده اما مؤثر، التیامی بر این زخم باشد: تأمین حداقل امکانات استاندارد برای قشر زحمتکش رسانه. آنها فقط برق پایدار، اینترنت قابلاتکا، تهویهای برای نفسکشیدن طلب میکنند.
فوتبال بدون خبرنگار، مانند دربی بدون تماشاگر است؛ تهی از هویت. شاید وقت آن رسیده که مدیران شهری و ورزشی به فکر تأمین همین «حداقلها» باشند. ورزشگاه شهر قدس شاید جای دربی نباشد، اما میتواند جایگاهی برای احترام به قلم و تصویر باشد؛ اگر مسئولان بخواهند
#ورزشگاه شهر قدس #ندا رحیمی #استقلال #پرسپولیس
