روزنامه گل

معین احمدوند- در حالی که کمتر از پنج روز تا آستانه آغاز فصل بیست و شش مانده،اما در همین تب و تاب، زنوزی مالک تراکتور،دست به یک انتخاب عجیب زد و تصمیم گرفت با برکناری محمد ربیعی، جواد نکونام را سرمربی تراکتور کند.

این موضوع انتخاب و تغییر سرمربی برای همه جامعه فوتبال به ویژه طرفداران تراکتور بسیار عجیب بود و واقعا جای تعجب دارد که چرا مدیران تراکتور و در رأس آنها، محمد رضا زنوزی به عنوان مالک تیم این اقدام را در حالی انجام دادند که فقط پنج روز تا شروع دوره جدید لیگ برتر باقی مانده و سوال اینجاست که چرا تغییر سرمربی در مقطع ابتدایی نقل و انتقالات تابستانی صورت نگرفته است؟ گفته می‌شود که در یک جلسه شبانه میان محمد ربیعی و حجت کریمی، مدیرعامل باشگاه به سرمربی تیم این نکته را گوشزد کرده که او توانایی اداره و کنترل رختکن را ندارد. همچنين محمد ربیعی هم با برخی شرط و شروط مدیر عامل تراکتور برای هدایت تیم موافق نبوده و از قضا مخالفت کرده است.

محمد ربیعی تنها در سه بازی بر روی نیمکت تراکتور نشست و تی‌تی‌ها را هدایت کرد و نتیجه سه دیدار برای این سرمربی خوش‌آتیه،کسب یک برد مقابل گل‌گهر،تساوی برابر ملوان و باخت در مرحله حذفی لیگ نخبگان در مصاف با شباب‌الاهلی امارات بود و ماحصل عملکرد این سرمربی جوان طی یک بازه زمانی کوتاه به این شکل و شمایل رقم خورده است.

جدا از این بحث، تی‌تی‌ها در ایام نقل و انتقالات بیشتر تمرکز خود را بر روی جذب بازیکنان شاخص گذاشته بودند و خیلی به ندرت اخباری راجع به تغییر یا ادامه با سرمربی فعلی مطرح بود. این قضیه در حالی به وقوع پیوست که از جمعه بازی‌های لیگ برتر آغاز می‌شود و زنوزی و کریمی و سایر مسئولان باشگاه تصمیم گرفتند شبانه دست به یک اقدام ناگهانی بزنند و با آوردن جواد نکونام بر روی نیمکت تیم، هواداران را سوپرایز کنند. در واقع، انتخاب جواد نکونام در قامت سرمربی تیم مدعی و پرطرفداری به نام تراکتور،شگفتانه‌ ویژه‌ای برای هواداران پرشور تی‌تی‌های تبریز بود.

حال پس از هیجان‌های اولیه ناشی از چنین انتخاب مهیج و بحث‌برانگیزی -که انگار چیزی از ترکاندن یک بمب نقل و انتقالاتی میان سرمربیان لیگ برتری را نداشت-این مسائل مطرح می‌شود که آیا جواد نکونام از حیث فنی و تاکتیکی برای سرمربیگری در تیم پرطرفداری به مثابه تراکتور،گزینه مناسب و ایده‌آلی تلقی می‌شود‌؟این همان پرسشی بود که در بدو ورود نکونام به استقلال در فصول گذشته مطرح شد و سرمربی سابق فولاد و نساجی پس از گذشت یک فصل و نیم، با نارضایتی گسترده هواداران استقلال از لحاظ سبک بازی مواجه شد و در نهایت مدیران آبی‌ها در آن مقطع تصميم گرفتند که این سرمربی را با وجود نایب قهرمانی در لیگ بیست و سوم، از کار برکنار کنند.

اکثر علاقه‌مندان به فوتبال داخلی می‌دانند که نکونام در تیم‌های نساجی،فولاد و استقلال چگونه و با چه سبک و سیاقی شاگردانش را روانه میدان می‌کرد و چطور پس از به ثمر رساندن یک گل شاگردانش در زمین خودی می‌نشستند و از همان تک اندوخته خود شدیداً دفاع و محافظت می‌کردند. جواد نکونام استاد چیدن بلوک‌های دفاعی فشرده و ضد حملات است و مربیان و کارشناسان از این قضیه به خوبی مطلع هستند که زدن گل به تیم‌های تحت هدایت نکو،بسیار سخت و دشوار است و او در این کار تبحر به خصوصی دارد.

تیم‌های نکونام همان طور که از جهاتی کمتر گل می‌خورند،از طرفی در گشودن و باز کردن دروازه حریف هم بیشتر اوقات مشکل دارند. در واقع، تیم نکونام توانایی برد را دارد اما نه به شکل زیبا، خلاقانه و هوادار‌پسند. به نوعی تجربه نشان داده که او هیچ وقت سبک بازی تیمش را بر مبنای فوتبال زیبا و باب طبع هواداران گزینش نکرده و با توجه به اینکه پست خودش در دوران بازیگری هم هافبک دفاعی بوده، نمایش تیم‌هایش همواره در بیشتر دقایق بازی حالت تدافعی دارد؛همان سبکی که کارلوس کی‌روش سالیان سال در تیم ملی پیاده می‌کرد.

به هر روی، هواداران تراکتور نباید انتظار یک بازی هجومی و زیبا را از اسمی همچون جواد نکونام داشته باشند؛ حتی با داشتن این مقدار از مهره‌های باکیفیت و ملی‌پوش در هر پستی به ویژه فاز هجومی،بعید به نظر می‌رسد که نکونام از اصول همیشگی‌اش دست بکشد و فوتبالی هجومی و پیش‌رو را در دستور کارش قرار دهد.

جالب اینجاست که سرمربی اسبق استقلال تا ماه پیش اعتقاد داشت مافیای فوتبال به او اجازه کار و فعالیت نمی‌دهد و اکنون با توجه به روابط خوب و حسنه‌ای که با حجت کریمی دارد و اتفاقا در دوران حضور در استقلال را با این مدیر داشت، در فصل جاری هم چنین ترکيبی در باشگاه تراکتور تکرار شده و زوج این دو نفر در جایگاه سرمربی و مدیرعامل یک تیم بزرگ دیده می‌شود.