قایقی بدون قایقران
روزنامه گل
ندا رحیمی - هر سال با شروع فصل جدید لیگ برتر، امیدها تازه میشود؛ اما نگاه به ترکیب تیمها و نیمکت و مربیان در آستانه فصل جدید این امید را به یأس تبدیل میکند. این روزها فوتبال ایران به یک قایق بیناخدا میماند که در تلاطم امواج، هر کسی سکان را به دست میگیرد، بدون آنکه نقشه راهی داشته باشد.
وقتی تیمها با مربیانی وارد لیگ میشوند که تا دیروز دستیار بودند، یعنی زنگ خطر به صدا درآمده است. این پدیده نه از سر کشف استعدادهای ناب، که از سر ناچاری و کمبود گزینه است. مربیگری در سطح اول فوتبال، هنر و تجربهای است که با حضور در کنار مربیان بزرگ به دست میآید، نه با حذف آنها. تبدیل شدن ناگهانی دستیاران به سرمربی، اگرچه گاهی جواب میدهد، اما در مقیاس کلان، نشان از فقدان برنامهریزی و بیاعتمادی به دانش روز فوتبال دارد.
برای اولین بار در سالهای اخیر، لیگ برتر ایران رنگ و بوی بینالمللی خود را تقریباً از دست داده است. نبود مربیان خارجی، فقط یک عدد در جدول نیست؛ یعنی قطع ارتباط با جریان روز دنیا، نبود چالش فکری جدید برای بازیکنان و مربیان داخلی، و عقبافتادن از تاکتیکهای مدرن. مربی خارجی مثل یک پنجره به سوی جهان است؛ وقتی این پنجره بسته میشود، اتاق فوتبال ما تاریک و خفه میگردد.
بازیکنان خارجیِ باکیفیت، موتور محرک لیگ هستند. آنها نه تنها کیفیت فنی را بالا میبرند، بلکه رقابت را برای بازیکنان داخلی سختتر و حرفهایتر میکنند. حالا اما بسیاری از آنها ایران را ترک کردهاند و تیمهای جدید هم انگیزهای برای جذب گزینههای خوب ندارند. دلایل اقتصادی، نوسان ارز، محدودیتهای بینالمللی و جو ناامن سرمایهگذاری، همه دست به دست هم دادهاند تا لیگ ما به یک بازار محلی و فقیر تبدیل شود.
فوتبال ایران به کجا میرود؟پاسخ تلخ است: به سمت یک لیگ بسته، کمنوسان و تکراری. لیگی که ستاره نمیسازد، مربی تربیت نمیکند، و هوادار را فقط با حاشیهها سرگرم میکند. در چنین شرایطی، تیم ملی هم دچار آسیب میشود؛ چون بازیکنان در فضای راکد لیگ، پیشرفت نمیکنند و مربیان داخلی هم محک جدی نمیخورند.
راه نجات امانه با شعار، که با بازنگری در ساختار اقتصادی باشگاهها، تسهیل ورود مربیان و بازیکنان خارجی باکیفیت، و مهمتر از همه، اعتماد به برنامهریزی بلندمدت است.
تا وقتی که لیگ را به دست مدیرانِ بیثبات و مربیانِ کمتجربه بسپاریم، هر روز شاهد افت بیشتری خواهیم بود. شاید وقت آن رسیده که از این قایقِ در حال غرق شدن بپرسیم: ناخدایت کیست؟ و پاسخ را نه در حرف، که در عمل جستجو کنیم.
#اختصاصی گل #یادداشت
