روزنامه گل

حسن صانعی پور - بیست و ششمین دوره لیگ برتر فوتبال ایران قرعه‌کشی شد. دوره‌ای متفاوت که مدافع عنوان قهرمانی ندارد و شرایط کشور به گونه‌ای پیش می‌رود که شاید شاهد تعطیلی‌های زیادی در برگزاری مسابقات باشیم. موضوع حضور هواداران و مدیریت آنان نیز نکته همیشه پیچیده‌ای بوده است که هرگز فدراسیون فوتبال و مسئولین عالی‌رتبه کشور در خصوص آن تصمیم قاطعی نگرفته‌اند.

هفته نخست و محک مدعیان

اگر پرسپولیس، استقلال، سپاهان و تراکتور را مدعیان نخست و جدی قهرمانی تلقی کنیم، باید بگویم؛ هفته نخست، محک جدی آنان در لیگ بیست و ششم خواهد بود. آنچه مسلم است اینکه تغییراتی در دو تیم پایتخت‌نشین رخ داده و سپاهان و تراکتور نیز علیرغم ثبات نسبی، دچار تحولات پنهان شده‌اند. با این حال سپاهان در حالی مهمان چادرملو می‌باشد که این تیم در تورنمنت سه جانبه مربوط به تعیین سهمیه آسیا با اتفاقات جالبی روبرو شده و قصد دارد از همین ابتدای لیگ، خود را به‌عنوان مدعی معرفی نماید. از طرفی استقلال به دیدار مس شهر بابک، تازه وارد لیگ رفته و تاریخ نشان داده است که تیم‌های تازه وارد در ابتدای حضور خود در لیگ برتر انگیزه مضاعفی داشته و این موضوع برای صدرنشینِ لیگ پیشین خطرناک خواهد بود. اما شرایط پرسپولیس و تراکتور تاحدودی مشابه است؛ شمس‌آذر و پیکان تیم‌هایی هستند که به لحاظ کیفیت در یک سطح بوده و همیشه مقابل بزرگان لیگ غافلگیرکننده بازی کرده‌اند. هفته نخست می‌تواند محک جدی مدعیانی باشد که نسبت به فصول قبل تدارک کمتری دیده‌اند.

جوان‌گرایی معنادار مدعیان

یک جوان‌گرایی معنادار در فوتبال ایران به خصوص لیگ برتر اتفاق افتاده است. گویا باشگاه‌ها دیگر به ستاره‌های گذشته خود اعتمادی ندارند. جایی که پرسپولیس پورعلی گنجی و عالیشاه، دو بازیکن تاثیرگذار خود را کنار گذاشته و جایی برخلاف فصول قبل هیچ بازیکن پا به سن گذاشته‌ای جذب تیم‌های داخلی نشده است. این بدان معناست که لیگ ایران پوست انداخته و باید منتظر درخشش نسل جدید باشیم. آنچه مسلم است اینکه در این شرایط، تیمی سود بیشتری خواهد نمود و به تعبیری آینده خود را تضمین خواهد کرد که به بهترین نحو ممکن از جوانان خود بهره ببرد.

وضعیت مبهم خارجی‌ها

معمولاً خارجی‌های لیگ عصای دست مربیان می‌شدند. اما به جز چند خارجی با کیفیت همچون آلوز، ارونوف و آسانی، مابقی تقریبا لیست تیم‌ها را پر کرده و نفع چندانی برای مربیان نداشتند. قاعده لیگ بیست و ششم به لحاظ حضور بازیکنان خارجی نیز نه تنها از چند فصل اخیر مستثنی نیست که وضعیت مبهمی نیز بدان‌ها داده است. هیچ معلوم نیست که حتی چند بازیکن فوق ستاره نیز بتوانند به لحاظ روحی و روانی و‌حتی آمادگی بدنی، به روند تکاملی تیم خود یاری برسانند یا خیر؟ لیگ ایران با باشگاه‌های غالبا دولتی تمایل و یا به عبارت صحیح‌تر توانی برای جذب بازیکنانی ندارد که عمق ترکیب تیمشان را غنی کنند. با این وصف باشگاه‌ها لازم است از دام دلالیسم موجود بیرون آمده و عاقلانه از بازار خارجی خرید کنند.

نزدیکترین دربی

بعد از فصل نوزدهم لیگ برتر ایران، نزدیکترین دربی سرخابی‌های ایران در هفته پنجم لیگ بیست و ششم برگزار خواهد شد. این اتفاق زودهنگام تبعات منفی و مثبت فراوانی در وضعیت دو‌ تیم، بعد از شهرآورد خواهد داشت. هرچند معمولاً در این شرایط دو‌تیم به یک تساوی کم خطر راضی هستند، اما استقلال چند سالی هست که موفق به شکست پرسپولیس نشده و به دنبال شکست رکورد منفی خود می‌باشد. آن طرف پرسپولیس به خوبی می‌داند برای اوج گرفتن در همین نیم فصل نخست، باید از سد حریف سنتی خود گذشته تا شرایط روحی و روانی جوانان خود را بهبود بخشد. البته دو تیم قبل از شهرآورد با حریفان سرسختی همچون ملوان بندرانزلی و فولاد خوزستان بازی داشته که بسته شرایط این حریفان در سه هفته نخست، ممکن است قبل از شهرآورد اوضاع سرخابی‌ها را درگرگون سازند.

دورنمای لیگ

دورنمای لیگ‌ بیست و ششم کمی روشن و اندکی خاکستری است. روشن بدان معناست که باید منتظر تغییر نسلی باشیم که نتیجه آن در جام ملت‌های آسیای پیش رو تاثیرات مثبتی خواهد داشت. اندکی خاکستری بدین جهت که اوضاع و احوال باشگاه‌ها و فوتبال ایران به گونه‌ای است که به هیچ عنوان توان صیانت از ستاره‌های خود را نداشته و با ترانسفرهای ناشیانه آنان را نابود می‌کنند.