لیگ تازه و خاطره ناتمام
روزنامه گل
ندا رحیمی - شروع هر فصل جدید از لیگ برتر فوتبال ایران، همیشه با امید و شور و شوق همراه بوده؛ هواداران به استقبال تیمهای تازهنفس میروند، بازیکنان با انگیزهای دوچندان پا به زمین میگذارند و باشگاهها با برنامهریزی برای جبران اشتباهات گذشته، آرزوی موفقیت دارند. اما این بار، شروع لیگ بیستوششم با حسی متفاوت همراه است؛ حسی که ریشه در فصل قبل دارد، فصلی که هیچوقت به معنای واقعی کلمه تمام نشد. لیگ بیستوپنجم در حالی به پایان رسید که نه در فضایی عادی و آرام، که در سایه سنگین جنگی نیمهتمام برگزار شد؛ جنگی که نه تنها معادلات سیاسی و اجتماعی کشور را تحت تأثیر قرار داد، بلکه بر پیکره ورزشِ ملی، به ویژه فوتبال حرفهای، هم سایه انداخت و باعث شد لیگ نیمه تمام باقی بماند. شرایط جدول به گونه ای بود که تیم استقلال میتوانست به عنوان قهرمان معرفی شود اما سوالی که همچنان بیپاسخ مانده این است که چرا استقلال را معرفی نکردند،درصورتی که این تیم هم در لیگ برتر و هم در جام حذفی شرایط خوبی داشت و حداقل این تیم یک جام را میتوانست کسب کند.
از سوی دیگر، ماجرای سقوط مس رفسنجان به لیگ دسته یک که قطعی شد، ابعاد تازهای به این پیچیدگی بخشید؛ اما نکته مهمتر اینجاست که چگونه میتوانیم در مورد سرنوشت تیمی که سقوط کرده قاطعیت به خرج دهیم و همان را بپذیریم، اما درباره قهرمانی که در فضایی غیرعادی و تحت تأثیر جنگ رقم خورد، هیچگونه شفافسازی یا بازنگری انجام نمیدهیم؟ این ناهماهنگی، یک تناقض بزرگ را در فوتبال ما نمایان میکند؛ اینکه گویی برخی تصمیمات، جایگاه قطعی دارند و برخی دیگر، حتی اگر مهمترین تصمیم یک فصل باشند، در هالهای از ابهام رها میشوند. هوادارانی که هفتهبههفته ورزشگاهها را پر کردند، بازیکنانی که جانانه جنگیدند و مربیانی که شبروز زحمت کشیدند، همه شایسته پاسخ روشنی هستند که چرا فصل قبل، هم در سطح قهرمانی و هم در سطح سقوط، با معیارهای دوگانه سنجیده شد. شروع لیگ جدید، فرصتی است برای اینکه بار دیگر به این پرسشها بازگردیم و از مسئولان فوتبال بخواهیم که پیش از آنکه به فکر ساختن آینده باشند، تکلیف گذشته ناتمام را روشن کنند؛ چراکه تا وقتی خاطره آن فصل بیپاسخ باقی بماند، هر لیگ تازهای، زیر سایه تردید آغاز خواهد شد و لذت فوتبال، با طعمی تلخ از بیعدالتی آمیخته میشود.
#اختصاصی گل
