روزنامه گل
مصطفی قدم خیر - زندگی جواد نکونام گویا در این خلاصه شده که کنج خانه بنشیند و هر چند هفته یک بار، به بهانهای مصاحبه کند و بگوید حقش را روی نیمکت استقلال خوردند و از بالا میخواستند پرسپولیس را قهرمان کنند! او در روزهای پایانی جامجهانی به بهانه کارشناسی مسابقات به برنامههای تصویری میرفت و باز عین همین حرفها را میزد.
باورنکردنی است. دو سال از مسابقات هفته پایانی لیگ بیستوسوم که منجر به قهرمانی پرسپولیس شده میگذرد و در این مدت هزار و یک اتفاق در کشور رخ داده، اما هنوز سوزن جواد روی همان روزها گیر کرده و با اتکا به گل آفساید پرسپولیس برابر مس رفسنجان، اصرار دارد جام را به زور از دستهایش بیرون کشیدهاند.
همان زمان به اندازه کافی به این مساله پرداخته شد و هزاران مطلب گفتند و نوشتند در مورد این که پیرامون کیفیت داوری، فقط به استناد یک صحنه و یک بازی نمیشود نظر داد و برآیند کل لیگ مهم است. هزار تا جدول سود و زیان تیمها از اشتباهات داوری را هم منتشر کردند که نشان میداد حق با نکونام نیست و استقلال بیش از رقیب سنتی متضرر نشده. در مورد اشتباه بزرگ نکو در عدم جذب اوستون اورونوف هم کلی حرف زده شد و البته انواع و اقسام استدلالهای دیگر که هر کدام میتوانست یک مغز منطقی و خردمند را تحت تاثیر قرار بدهد. مرغ جواد اما همچنان یک پا دارد و مصر است به او ظلم کردهاند.
در مورد مسابقاتی که حدود هشتصد روز از آنها گذشته، دیگر بیش از این نمیشود جدل کرد و اگر قرار بود کسی بفهمد، حتما تا به حال فهمیده بود. فقط به عنوان نکته آخر باید به یک مساله اشاره کرد؛ این که هیچکس جز خود نکونام، حرفهای او را باور ندارد. دلیل؟ این که اگر غیر از این بود، جواد دوسال کامل در خانه نمینشست و به غر زدن بسنده نمیکرد. بالاخره آنهایی که قبول دارند نکونام در استقلال در حد قهرمانی عمل کرده و حقش را خوردهاند، باید وسوسه میشدند و سکان هدایت تیمشان را به جواد میسپردند دیگر؛ اما چرا این کار را نمیکنند، چون میدانند حق با نکوی پرمدعا نیست!
#استقلال #جواد نکونام #یادداشت #اختصاصی گل