بیپولی، بیثباتی و ناامنی
روزنامه گل
ندا رحیمی - شنیده ها حاکی از آن است که 3 بازیکن خارجی تیم تراکتور از این تیم جدا شدند.یاسر آسانی هم با فرستادن نامه فسخ خودرای باشگاه استقلال ایران راترک کرد،البته منیر حدادی هم درخواست مشابهی از باشگاه داشته.این اخبار تنها یک خبر گذرا درباره جدایی چند بازیکن نیست، بلکه نشانهای از یک بحران ساختاری در فوتبال ایران است. اخبار مربوط به جدایی سه بازیکن خارجی تراکتور، فسخ قرارداد یاسر آسانی با استقلال و درخواست مشابه منیر حدادی، همه را بر آن داشت تا از خود بپرسند که چرا روزگاری بازیکنان نسبتا متوسط خارجی در لیگ ایران توپ میزدند، اما حالا حتی بازیکنان نه چندان خوب نیز تمایلی به ماندن ندارند و اگر هم بیایند، نهایتاً یک فصل دوام میآورند و میروند.
یکی از مهمترین عوامل، سیاستهای متغیر فدراسیون در تعیین سهمیه بازیکنان خارجی است. کاهش سهمیه ، انگیزه باشگاهها را برای بستن قراردادهای بلندمدت از بین برده و بازیکنان خارجی را به مهمانانی فصلی تبدیل کرده است که با کمترین تعهد، به دنبال مقصدی پایدارتر میگردند. اما مشکل اساسیتر، مسائل مالی مزمن است. باشگاههای ایرانی به دلیل تحریمها و نبود اسپانسر قدرتمند، اغلب توان پرداخت به موقع قراردادها را ندارند. همانطور که یاسر آسانی فسخ خود را «عدم دریافت مطالبات» اعلام کرد و منیر حدادی نیز درخواست مشابهی داد، این تنها دو نمونه از خارجی های باشگاههای ایران است که اعتبار لیگ را خدشهدار کرده و خارجیها را از آمدن به ایران منصرف میکند.
در کنار این، شرایط امنیتی و تنشهای اخیر منطقه تأثیر مستقیمی بر تصمیم بازیکنان دارد. حتی بازیکنانی با سابقه بازی در بارسلونا مانند منیر حدادی، به خاطر نگرانی از آینده و امنیت شخصی، ترجیح میدهند هرچه سریعتر ایران را ترک کنند. همچنین کیفیت پایین زیرساختها، زمینهای تمرین و برنامهریزی نامناسب باشگاهها، حس تعلق خاطر را در خارجیها از بین میبرد و آنها را به کوچکترین پیشنهاد از کشورهای دیگر ترغیب میکند.
در نهایت، همه این عوامل در یک چرخه معیوب به هم گره خوردهاند: بیثباتی قانونی، مشکلات مالی، ناامنی و کیفیت پایین لیگ، دست به دست هم دادهاند تا حتی بازیکنان متوسط نیز میلی به ماندن در ایران نداشته باشند. این چرخه با خروج هر بازیکن تأثیرگذار، کیفیت فنی لیگ را کاهش میدهد و جذابیت آن را برای جذب ستارههای جدید کمتر میکند. تا زمانی که این مسائل ساختاری حل نشوند، نه تنها شاهد بازگشت روزهای اوج نخواهیم بود، بلکه حفظ همان بازیکنان متوسط فعلی نیز کاری دشوار خواهد بود و هر فصل، لیگ ایران شاهد خروج تعداد بیشتری از خارجیها خواهد بود که این خود به تضعیف هرچه بیشتر فوتبال باشگاهی ایران منجر میشود.
