می خواهم زنده بمانم!
روزنامه گل
مهندس حامی ترینی - فوتبال ایران معمولاً با بحرانها دو جور برخورد میکند؛ یا آنها را انکار میکند، یا سعی میکند با خرج کردن بیشتر روی خرابهها، وانمود کند اتفاقی نیفتاده است. اما ظاهراً در سپاهان این بار تصمیم گرفتهاند راه سومی را انتخاب کنند؛ پذیرش واقعیت وبرنامهریزی برای عبور از آن.واقعیتی که نه تنها ساده و کوچک است و نه خواستنی و زیبا!
سپاهان تنها چند ماه قبل یکی از اصلیترین مدعیان قهرمانی لیگ، جام حذفی و حضور قدرتمند در آسیا محسوب میشد. باشگاهی با ستارههای فراوان، بودجه قابل توجه و افقهایی روشن برای آینده. اما فوتبال و زندگی همیشه طبق برنامه پیش نمیروند.حوادث ماههای اخیر و فشارهای اقتصادی وارد شده به مجموعه فولاد مبارکه، به عنوان مهمترین پشتوانه مالی باشگاه، طبیعتاً روی سپاهان هم اثر گذاشت و باشگاه را وارد مرحلهای کرد که دیگر امکان ادامه همان سیاستهای پرهزینه گذشته وجود نداشت. از سوی دیگر حذف از رقابتهای آسیایی نیز بخشی از درآمدها و جذابیتهای ورزشی باشگاه را از بین برد و معادلات را تغییر داد.
در چنین شرایطی معمولاً دو واکنش در فوتبال ایران دیده میشود؛ یا فرار به جلو با وعدههای بزرگ و خریدهای پرزرق و برق، یا فروپاشی تدریجی و از دست دادن شاکله تیم اما آنچه این روزها در اصفهان دیده میشود، بیشتر شبیه مدیریت بحران است تا انکار بحران.
سپاهان ابتدا به سراغ کاهش هزینهها رفت. بسیاری از بازیکنان خارجی گرانقیمت که تناسبی با شرایط جدید باشگاه نداشتند، در فهرست خروج قرار گرفتند و نگاه باشگاه به سمت استفاده بیشتر از بازیکنان جوان و سرمایههای داخلی چرخید؛ تصمیمی که شاید در کوتاهمدت پرریسک به نظر برسد اما در بلندمدت میتواند ضامن بقای پروژه ورزشی سپاهان باشد اما مهمتر از همه، حفظ ستونهای اصلی تیم بود.باشگاه موفق شد امید نورافکن را که یکی از مهمترین اهداف نقل و انتقالاتی رقبای مستقیمش محسوب میشد، برای سالهای آینده حفظ کند.
محمد کریمی، کاپیتان مصدوم فصل گذشته و یکی از مهمترین رهبران رختکن سپاهان نیز همچنان بخشی از آینده باشگاه خواهد بود؛ بازیکنی که مصدومیت رباط صلیبی او شاید یکی از تلخترین اتفاقات فصل گذشته طلاییپوشان بود اما سپاهان تصمیم گرفت روی بازگشت او سرمایهگذاری کند نه اینکه به دنبال جایگزینی فوری باشد.
و البته حفظ حسین حسینی دروازهبان ملی پوشی که سالهاست یکی از مطمئنترین گلرهای فوتبال ایران و یکی از مهمترین داراییهای فنی سپاهان محسوب میشود و حضورش به معنای حفظ آرامش در خط دفاعی تیم است.این شاید مهمترین پیام مدیریت جدید سپاهان به هواداران باشد؛ اگر قرار است دوران ریاضت اقتصادی آغاز شود، این ریاضت قرار نیست با فروپاشی هویت تیم همراه باشد.
فوتبال حرفهای فقط هنر خرج کردن نیست؛ هنر تصمیم گرفتن در روزهای سخت است. هر مدیری میتواند در دوران وفور منابع، تیم ببندد و ستاره جذب کند. ارزش واقعی مدیریت اما زمانی مشخص میشود که منابع محدود میشوند و باشگاه باید میان بقا و جاهطلبی تعادل ایجاد کند.سپاهان امروز دقیقاً در همین نقطه ایستاده است.
شاید طلاییپوشان فصل آینده پرستارهترین تیم ایران نباشند، شاید دیگر خبری از فهرست بلند خارجیها و خریدهای پر سر و صدا نباشد، اما اگر این باشگاه بتواند با حفظ ستونهای اصلی، میدان دادن به نسل جدید و کنترل هزینهها از این گردنه عبور کند، شاید چند سال بعد مشخص شود که مهمترین پیروزی سپاهان نه در روزهای ثروت، بلکه در همین روزهای سخت به دست آمده است.گاهی بزرگترین موفقیت یک باشگاه قهرمانی نیست؛ زنده ماندن، بدون از دست دادن هویت است.
#سپاهان #اختصاصی گل #محرم نویدکیا #لیگ برتر
