روزنامه گل
مهدی مرادی- زمین چمن ورزشگاه آزتک مکزیکوسیتی در بازی انگلیس و مکزیک بیشتر شبیه به یک میدان جنگ تمامعیار بود تا یک مسابقه فوتبال در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶. درست است که انگلیس و مکزیک در طول تاریخ هیچگاه به طور مستقیم با یکدیگر وارد جنگ نظامی نشدهاند، اما آنچه در مستطیل سبز گذشت، دستکمی از یک نبرد تاریخی نداشت. جنگی که البته شعلههای آن از شب قبل و مقابل هتل محل اقامت سهشیرها روشن شده بود؛ جایی که هواداران متعصب مکزیکی با راهاندازی کارناوالی از سروصدا و آتشبازی، تلاش کردند آرامش را از اردوی شاگردان توماس توخل بربایند.
اما وقتی سوت آغاز بازی به صدا درآمد، این «سهشیرها» بودند که نشان دادند ترسی از این جهنم کَرکننده ندارند. انگلیس با یک نمایش خیرهکننده از زیر فشار سنگین مکزیکیها خارج شد. جود بلینگهام، ستاره بیچونوچرای این روزهای فوتبال جهان، در عرض تنها دو دقیقه دو بار تور دروازه میزبان را لرزاند تا ورزشگاه غرق در سکوتی مطلق شود. همه چیز برای انگلیسیها تحت کنترل و رویایی پیش میرفت؛ تا اینکه یک کارت قرمز، سناریو را کاملاً عوض کرد.
با اخراج جرل کوانسا، تزلزل به خط دفاعی انگلیس آمد و توخل ماند و یک تیم ده نفره در برابر موج حملات بیامان مکزیک. بازی در بیست دقیقه پایانی به اوج جنون رسید. هری کین در این مسابقه پکیج کاملی از بیم و امید بود؛ او یک پنالتی را برای انگلیس به گل تبدیل کرد، اما کمی بعد یک پنالتی هم به حریف داد تا استرس به بالاترین حد ممکن برسد.
اینجا همان نقطهای بود که نبوغ تاکتیکی توماس توخل بیدار شد. اگر او در بازی قبلی مقابل کنگو با تعویضهای هجومیاش ورق را برگردانده بود، این بار جوری مهرههایش را چید که انگلیس تحت هیچ شرایطی گل نخورد. با اتکا به «تاکتیک شناور» توخل و بازی گرفتن از بازیکنان در پستهای غیرتخصصی اما کلیدی، انگلیسیها بیست دقیقه خارقالعاده را به نمایش گذاشتند. آنها جانفشانی کردند، دویدند، دفاع کردند و با تمام وجود جنگیدند تا سرانجام سوت پایان بازی توسط علیرضا فغانی، داور باذکاوت این نبرد، به صدا درآید.
انگلیس با این شاهکار دفاعی، مکزیکِ میزبان را حذف کرد تا در مرحله یکچهارم نهایی حریف نروژِ سرسخت شود. واقعیت این است که سهشیرها در مقایسه با سایر مدعیان جام جهانی ۲۰۲۶، محک بسیار جدیتری خوردهاند و از یک کوره واقعی سربلند بیرون آمدهاند. حالا با این انعطافپذیری تاکتیکی شگفتانگیز و تعویضهای شاهکار توخل، شانس انگلیس برای فتح جام و سر دادن شعار معروف «فوتبال به خانه برمیگردد»، از هر زمان دیگری بیشتر است. شعلههای این موفقیت، مطمئناً از همین جنگِ مکزیکوسیتی زبانه کشیده است.