روزنامه گل

علیرضا مجمع - سرمربی تیم ملی کره جنوبی استعفا داد. رییس فدراسیون عربستان استعفا داد. سرمربی اکوادور با وجود برد آلمان در مرحله مقدماتی از فوتبال اکوادور بعد از باخت به مکزیک میزبان خداحافظی کرد. رونالد کومان سرمربی هلند هم استعفا داد. این گزاره‌های خبری صرفا برای این نیست که بخوانید و از روی آن عبور کنید. روال این است کلا، در همه جام‌های جهانی تیمی مثل ما در گروهی مثل همین گروهی که بودیم، اگر بازی کند و صعود نکندسرمربی‌اش استعفا می‌دهد. اما اینجا ظاهرا با همه جا فرق دارد، ما بین 48 تیم صعود نمی‌کنیم و از آن حماسه می‌سازیم. دلمان خوش است که "تریلی" هانری و مورینیو از ما تعریف کرده‌اند.عمو جان آن که تو تعریف دیدی، ماحصل عرق جبین هوش مصنوعی بود، برای شیره مالیدن سر خلق‌الله.

یک نکته را بگویم و رها کنم این بازی النگ و دولنگ استعفا بازی را. ما برای چه به جام جهانی می‌رویم؟ آیا رفتن به جام جهانی فی‌نفسه برای ما دستاورد است؟ ممکن است باشد، اما وقتی قبلا بارها و بارها این را تجربه کرده‌ایم، پس دستاورد معنی نمی‌دهد. دستاورد را صعود از گروه معنی کردند، که خب اگر از گروه هم صعودمی‌کردند، باز همان‌جایی بودند که چهار سال و هشت سال قبل بودند، پس این هم دستاورد نیست. دستاورد این است که اولین بازی دور حذفی برنده شویم و برویم بین 16 تیم برتر دنیا؟! خب این را می‌شود دستاورد تلقی کرد، اما چرا نمی‌آیید یک بار برای همیشه تکلیف خودمان را با جام جهانی روشن کنیم که حتی اگر برویم بین 16 تیم هم باز دستاوردی برای ما نیست. ما در 2022 قطر شش گل از انگلیس خوردیم، ولز را بردیم و از امریکا هم باختیم. خب چه شد؟ جام قبلش در روسیه چهار امتیاز از سه بازی گرفتیم و به دور بعد نرفتیم، تازه این در حالی است که بیرو پنالتی رونالدو را هم گرفت. خب گرفت که گرفت. دروازه‌بان است و درست تشخیص داد سمت توپ را. چرا از آن پنالتی و این سه مساوی حماسه می‌سازید.اتفاقا شاید بهتر بود به جای سه مساوی یک باخت و یک برد و یک مساوی می‌آرودیم. فردا با سوییس در ونکوور بازی داشتیم. حالا نشده، قرار هم نبوده بشود. این اراجیف تبانی الجزایر و اتریش را هم بریزید دور. از ماست که بر ماست. سرمربی تیم ملی دلش خوش است که باخت نداده، فکر نمی کند مساوی بسیاری اوقات از باخت بدتر است. با تیم پیرمان در جام جهانی هم آبرویمان رفت هم دستاوردی نداشتیم. با این همه قرار نیست کسی استعفا دهد. استعفا و فرهنگ استعفا برای کسانی است که چارچوب‌هایشان درست است. اگر روزی دیدی سرمربی تیم ملی آمده در رسانه و از مردم به خاطر نتایج فاجعه‌بارش عذرخواهی کرده و بعد از آن برگه استعفایش را رسانه‌ای کرده دو تا سیلی در گوش خودتان بزنید و از خواب بپرید، قطعا آنجا ایران نیست. ایران جایی است که برای کار نکرده دستمزد میلیون دلاری می گیرند، جایی است که بازیکن مصدومش به جام جهانی می‌رود برای اینکه تعداد بازیکنان قرمز و آبی در تیم ملی مساوی باشد، جایی است که حتی پیراهن تمرین تیم رنگ مورد علاقه سرمربی و بعضی از اعضای کادرش می‌شود و بالاخره جایی است که حق بازیکن جوان را مثل آب خوردن می‌خورند و وعده به سر خرمن می‌دهند.این خیانت درحق فوتبال ایران و جوانانش مستقیم از سوی رییس فدراسیون و سرمربی تحت امرش صادر شده است. حالا هی رییس و سرمربی را بالا و پایین بیاندازید، نمی‌شود.در نمی‌آید. این تیم با این نتایج خارج از قاعده فوتبالی باید از دلش یک یا چند استعفا دربیاید. کسی که نمی‌خواهد استعفا دهد؟ نه؟! اگر درنمی‌آید پس یک جای کار می‌لنگد. به نان سفره‌ای که در آن قوت لایموتتان را میل می‌کنید خیلی توجه کنید!