ساعتها را میزان کنید...
روزنامه گل
سعید ناصری - در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۶، سوت آغاز جام جهانی در ورزشگاه آزتکای مکزیکوسیتی فقط شروع یک مسابقه نیست؛ لحظهای است که جهان، همزمان، به یک نقطه خیره می شود. بازی افتتاحیه میان مکزیک و آفریقای جنوبی از همان ابتدا معنایی فراتر از فوتبال پیدا میکند: تقابل دو کشور با دو تجربه تاریخی و دو موقعیت متفاوت در قاب جهانی.برای مکزیک، فوتبال بخشی از زندگی روزمره و فرهنگ عمومی است؛ از خیابانها و محلهها تا رسانهها و بازار. افتتاحیه در خانه، در یکی از مشهورترین استادیومهای تاریخ فوتبال، برای این کشور فقط یک امتیاز ورزشی نیست؛ فرصتی است برای نمایش توان میزبانی، ظرفیت زیرساختی، صنعت گردشگری و فرهنگی که شور، رنگ و جمعیت پرهیاهو از عناصر اصلی آناند. مکزیک در این بازی فقط میزبان یک مسابقه نیست؛ میزبان تصویری است که میخواهد از خود به جهان عرضه کند.
در سوی دیگر، آفریقای جنوبی قرار دارد؛ کشوری که فوتبال در آن تنها یک سرگرمی جمعی نیست، بلکه بخشی از حافظه تاریخی و بازسازی هویت ملی به شمار میرود. تجربه جام جهانی ۲۰۱۰ نشان داد که یک رویداد فوتبالی چگونه میتواند احساس همبستگی داخلی را تقویت کند و تصویر بینالمللی یک کشور را تغییر دهد. حضور در افتتاحیه ۲۰۲۶، بازگشت به همان قاب جهانی است؛ اما اینبار نه بهعنوان میزبان، بلکه بهعنوان تیمی که میخواهد دوباره دیده شود و روایت تازهای از خود ارائه دهد.
از این منظر، مسابقه افتتاحیه فقط تقابل دو تیم نیست؛ رویارویی دو وضعیت است: میزبانی که میخواهد جایگاه خود را تثبیت کند، و میهمانی که در جستوجوی بازتعریف خویش است. جام جهانی برای هر دو کشور، تنها یک رویداد ورزشی نیست؛ فرصتی است برای برندسازی ملی، جلب توجه جهانی و بازنویسی تصویری که از آنها در ذهن مخاطبان بینالمللی شکل میگیرد.در سطح فرهنگی نیز، این دیدار برخورد دو انرژی متفاوت است: شور پررنگ فوتبال آمریکای لاتین در آزتکا و حافظه فوتبالی آفریقای جنوبی که هنوز پژواک جام ۲۰۱۰ را با خود دارد. در چنین صحنهای، هر پرچم، هر سرود و هر واکنش سکوها حامل بخشی از هویت جمعی است.افتتاحیه همیشه چیزی فراتر از ۹۰ دقیقه فوتبال است. از مراسم آغازین تا نخستین گل و از قاب تلویزیون تا تیتر رسانهها، همهچیز در حال ساختن لحن جامی است که قرار است برای هفتهها در مرکز توجه جهان بماند.
از امروز، پرونده «۵۰ روز با جام جهانی ۲۰۲۶» آغاز میشود؛ روایتی که جام را فقط از دریچه نتایج دنبال نمیکند، بلکه آن را بهعنوان پدیدهای اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و رسانهای میخواند.وقتی سوت آغاز در آزتکا به صدا درآید، فقط یک مسابقه شروع نمیشود؛ روایتی درباره جهان امروز آغاز خواهد شد.
