خناری نژاد: اینچه درگاهی را بخشیدم!
روزنامه گل
مجمع فوقالعاده فدراسیون ژیمناستیک برگزار شد تا نرگس اینچهدرگاهی، خواهر زهرا اینچهدرگاهی، از نایبرییسی و سرپرستی این فدراسیون کنار برود. یکی از موضوعاتی که در ماههای پایانی ریاست زهرا اینچهدرگاهی حاشیههای زیادی ایجاد کرد، حضور خواهرش در سمت نایبرییس بود. ماجرای پایین آوردن عکس هادی خنارینژاد از دیوار فدراسیون ژیمناستیک نیز از دیگر اتفاقاتی بود که برای اینچهدرگاهی حاشیهساز شد.
با خنارینژاد، یکی از پرافتخارترین چهرههای ژیمناستیک ایران، درباره شرایط فعلی این رشته، آینده ژیمناستیک و اتفاقات سالهای اخیر گفتوگو کردیم که در ادامه میخوانید.
شرایط فعلی فدراسیون ژیمناستیک را چطور ارزیابی میکنید؟
بهتازگی مجمع فدراسیون ژیمناستیک برگزار شد و اکثریت اعضای مجمع به خانم نقوی برای نایبرییسی اول رأی دادند تا او بهعنوان سرپرست فدراسیون، شرایط را برای برگزاری انتخابات فراهم کند. طبق اعلام آقای اسبقیان، ثبتنام از کاندیداها از ۲۹ اردیبهشت آغاز میشود. امیدوارم پس از مدتها ژیمناستیک ایران به آرامش برسد.
این مشکلات از کجا آغاز شد؟
من نمیخواهم خیلی به گذشته برگردم اما ای کاش در چند سال گذشته مسئولان فدراسیون در برخورد با منتقدان صبوری بیشتری به خرج میدادند. البته آن دوران را کاملا تیره و منفی نمیبینم. به هر حال تلاشهایی انجام شد و اگر آن تلاشها نبود، برخی موفقیتها هم به دست نمیآمد اما فدراسیون ژیمناستیک آنقدر درگیر حاشیه شده بود که بخش زیادی از انرژی و زمانی که باید صرف برنامهریزی فنی و موفقیت تیمهای ملی میشد، صرف حاشیهها، مقابله با منتقدان و حتی وزارت ورزش شد.
ماجرای پایین آوردن عکس شما هم سروصدای زیادی به پا کرد. فکر میکنید این اتفاق عمدی بود؟
همه چیز مشخص بود. من از طریق رسانهها متوجه این اتفاق شدم و آن زمان خیلی ناراحت شدم. باورم نمیشد چنین کاری انجام شده باشد. افرادی که شاهد این ماجرا بودند، عنوان کردند که این اقدام عمدی بوده است اما امروز دیگر به آن اتفاق فکر نمیکنم.
در دور دوم ریاست زهرا اینچهدرگاهی قرار بود دبیر فدراسیون شوید اما نه تنها این اتفاق رخ نداد بلکه در نهایت به یکی از منتقدان اصلی او تبدیل شدید. از آن دوران بگویید.
من از همان دور اول ریاست خانم اینچهدرگاهی، حامی او بودم چون تصور میکردم حضورش به نفع ژیمناستیک ایران است. حتی برای دور دوم انتخابات هم بخش قابل توجهی از آرا را برای او جمع کردم. موضوع دبیری فدراسیون هم قولی بود که برای کمک به انتخاب دوبارهاش به من داده شد اما همان زمان هم گفتم حمایت من بدون چشمداشت است.
بعد از انتخاب دوباره، از من خواستند در فدراسیون مشغول به کار شوم تا چند روز بعد بهعنوان دبیر معرفی شوم اما من این پیشنهاد را با دلایلی قبول نکردم و در نهایت با اصرار آنها با دبیری فدراسیون موافقت کردم اما این اتفاق هرگز رخ نداد. تا اینجای کار هم مشکلی نداشتم چون رییس فدراسیون این اختیار را دارد که با هر فردی که تمایل دارد همکاری کند. البته از اینکه احساس کردم از من بهعنوان ابزار استفاده شده ناراحت شدم اما از جایی به بعد، زمانی که تلاش شد به هر شکل ممکن با آبروی من بازی شود تا از صحنه ژیمناستیک ایران حذف شوم، دیگر این موضوع برایم قابل تحمل نبود و مجبور شدم از ...
...باشید؟
امیدوارم خدا آنقدر به من سعهصدر و قلب بزرگ بدهد که بتوانم همه کسانی را که در حقم بدی کردهاند ببخشم.
حتی زهرا اینچهدرگاهی؟
بله، من او را مدتها پیش بخشیدهام و حتی از نوع کنار رفتنش از ریاست فدراسیون هم ناراحت شدم. ای کاش او دوست و دشمنش را بهتر میشناخت و به برخی افراد اعتماد نمیکرد.
برای انتخابات فدراسیون ژیمناستیک کاندیدا میشوید؟
در چند سال اخیر آنقدر از ژیمناستیک ضربه خوردهام که حتی تصمیم داشتم برای همیشه آن را کنار بگذارم و به زندگی شخصیام برسم. موقعیتهای زیادی را به خاطر ژیمناستیک از دست دادهام اما این رشته بخشی از زندگی من است و از چهار سالگی با آن بزرگ شدهام.
الان هم لطف بسیاری از بزرگان خانواده ژیمناستیک شامل حالم شده و از من خواستهاند وارد انتخابات شوم. امیدوارم بتوانم بهعنوان یک خدمتگزار، شرایط خوبی برای ژیمناستیک ایران فراهم کنم. من خودم را نسبت به این رشته متعهد میدانم و امیدوارم در نهایت هر اتفاقی که به خیر ژیمناستیک ایران است رقم بخورد.
از دوران قهرمانیتان بگویید.
در ۱۶ سالگی موفق شدم سه مدال طلای جوانان آسیا را در مسابقات سوریه ۲۰۰۷ کسب کنم. همچنین در جام جهانی ۲۰۱۰ چک، اولین مدال طلای تاریخ ژیمناستیک ایران را در وسیله دارحلقه به دست آوردم که باعث شد لقب «ارباب حلقهها» را به من بدهند.
در مسابقات آسیایی ۲۰۱۵ هیروشیما ژاپن نیز در دارحلقه مدال برنز گرفتم. همچنین در رقابتهای جایزه بزرگ ستارگان جهان در ژاپن موفق به کسب مدال نقره دارحلقه شدم و در سال ۲۰۱۷ هم دو مدال برنز بازیهای کشورهای اسلامی را به دست آوردم.
خانوادهتان چقدر در موفقیتهای شما نقش داشتند؟
اگر حمایت خانواده نبود، هیچوقت این موفقیتها به دست نمیآمد. برادر بزرگترم ژیمناستیک کار میکرد و پدر و مادرم من را هم به سالن میبردند تا از چهار سالگی بهصورت جدی این رشته را شروع کنم. هیچوقت فداکاریهای خانوادهام را فراموش نمیکنم.
ژیمناستیک خوشحالیهای زیادی به من داد اما یکی از تلخترین اتفاقات زندگیام هم در همین مسیر رقم خورد؛ از دست دادن پدرم. سه ماه در اردوی تیم ملی بودم و از ناحیه بازو آسیبدیدگی داشتم. در آن مدت خانوادهام را ندیده بودم و آخرین مکالمه من و پدرم با گریه همراه شد. بعد از آن به مسابقات جهانی بلژیک اعزام شدم و همان سال ۱۳۹۲ در جریان مسابقات متوجه شدم پدرم را از دست دادهام. با وجود تمام زحماتی که برایم کشیده بود، حتی نتوانستم در آخرین لحظات کنارش باشم. این تلخترین اتفاق زندگی من بود.
دوست دارید پسرتان هم ژیمناست شود؟
بله، دوست دارم ژیمناست شود. همین حالا هم در چهار سالگی به سالن میآید و تمرین میکند و من را یاد کودکی خودم میاندازد اما اینکه در آینده در ژیمناستیک بماند یا نه، بستگی به استعداد و تلاش خودش دارد. شاید در درس یا رشته دیگری موفقتر باشد. انتخاب با خودش است و اگر علاقه داشته باشد، قطعا حمایتش میکنم.
در دوران قهرمانی همیشه با مصدومیت دست و پنجه نرم کردید اما با همین شرایط مدالهای ارزشمندی گرفتید. به نوعی جاده صافکن قهرمانانی مثل کیخا و الفتی بودید.
در مسابقات جهانی هلند، اولین مصدومیت شدید بازوی چپم را تجربه کردم. آسیبدیدگی خیلی جدی بود اما به خاطر تیم با همان شرایط مسابقه دادم. بلافاصله هم به بازیهای آسیایی گوانگجو اعزام شدیم و همین موضوع باعث تشدید مصدومیتم شد. چند سال با تیپ بستن دستم به مسابقات ادامه دادم و چون فشار بیشتری روی دست راست وارد میشد، در نهایت بایسپس دست راستم هم کاملا پاره شد.
به دلیل نزدیک بودن بازیهای آسیایی اینچئون، امکان جراحی نداشتم و با همان شرایط به مسابقات اعزام شدم. حتی فینالیست هم شدم اما با بدشانسی در فرود آخر مدال نقره را از دست دادم. در نهایت شرایط بازوهایم باعث شد مجبور به خداحافظی شوم.
با این حال همیشه تلاش کردم تا جایی که در توانم است به قهرمانان آینده کشور کمک کنم. ما در دوران قهرمانیمان کمبودها و بیتوجهیهای زیادی را تجربه کردیم و دوست دارم نسل جدید ژیمناستیک آن مشکلات را کمتر احساس کند.
و صحبت پایانی؟
ممنونم از شما که این فرصت را فراهم کردید تا درباره ژیمناستیک ایران صحبت کنم. این رشته میتواند مانند کشتی و تکواندو برای ورزش ایران مدالآور باشد اما برای رسیدن به این جایگاه، به همدلی و وفاق بیشتری نیاز داریم.
