روزنامه گل

سید مهدی سیدصالحی مربی جوان فوتبال ایران، ثبات را عامل اصلی موفقیت در فوتبال دانسته و معتقد است؛ بازیکنان حال حاضر ایران در مقایسه با بازیکنان دهه شصت کیفیت پایین‌تری دارند.

در ایران باشگاه نداریم

وقتی باشگاه‌ها درابتدای فصل انتخاب خوبی انجام نمی‌دهند وسیستم فوتبال را بر یک مبنای خاص قرار نمی‌دهند، ساختار فوتبال ایران دچار مشکل می‌شود. ما در ایران باشگاه نداریم و همه تیم هستند. باشگاه‌های بزرگ در فوتبال دنیا با یک سیستم تعریف شده، در همه رده‌ها بازی می‌کنند. این باشگاه‌ها اگر قصد جایگزین کردن بازیکنی را دارند، استعدادیاب‌های آنان بازیکنان برتر را رصد می‌کنند و بازیکنی را جذب می‌کنند که مناسب سیستم تمیشان باشد. اما آیا در ایران این اتفاق رخ می‌دهد؟ این درد فوتبال ایران است که باشگاه‌هایی چون استقلال، پرسپولیس و سپاهان با آن همه هزینه در این وضعیت قرار داشته باشند و نمایندگان ما از آسیا حذف شوند. در سطح ملی هم برنامه ریزی دقیقی نداریم و سرمایه گذاری‌ها در فوتبال ایران نامناسب است.

عدم وجود ساختار در جذب مربی

باشگاه پرسپولیس چندین پیشکسوت قوی مثل محمد مایلی‌کهن دارد اما از تجربه این پیشکسوتان در این باشگاه استفاده نمی‌شود. این باشگاه یک کمیته فنی ندارد. این کمیته در باشگاه استقلال تشکیل شد که در این مقطع فصل کارایی نخواهد داشت. به همین دلیل است که یک ساختار مناسب برای جذب مربی و بازیکن وجود ندارد. شما به لیست پرسپولیس نگاهی بیاندازید؛ این تیم الان چند وینگر دراختیار دارد ولی در بعضی پست‌ها کمتر بازیکن گرفته است.

پرسپولیس در ساختار دفاعی مشکل دارد

اولین آتیم برای موفقیت هر باشگاهی ثبات است. به پرسپولیس زمان برانکو نگاهی بکنید؛ با ایجاد ثبات در مدیریت توانستند به موفقیت برسند. پرسپولیس در حال حاضر فارغ از حواشی پیش آمده در ساختار دفاعی مشکلاتی را دارد. این تیم تمرکز لازم را در بازی‌ها ندارد. سرمربی این تیم از آن اندیشه و فکر برتر خود فاصله گرفته است. این تیم هرچند هنوز مدعی قهرمانی است، اما بازیکنان کلیدی این تیم مثل امید عالیشاه کیفیت گذشته را ندارند. تمرکز سروش رفیعی برهم ریخته است. ابرقویی نیز در خط دفاع نوسانات بسیاری دارد. و بازیکنانی چون پورعلیگنجی بعد از بازگشت از مصدومیت به کیفیت دلخواه نرسیده‌اند. از طرفی بازیکنی مثل دنیل گرا که بدرد لیگ دسته سه هم نمی‌خورد، درترکیب قرار می‌گیرد و یعقوب براجعه و سهیل صحرایی که در تیم امید بازی کردند، هم با افت کیفیت مواجه شده‌اند. پرسپولیس هنوز نتوانسته است جای خالی دانیال اسماعیل‌فر که ستونی در جناح راست این تیم بود، پُر کند. در کل پرسپولیس به لحاظ مدیرتی، به لحاظ تیم و به لحاظ مربیگری دچار مشکل است. این تیم اگر بخواهد به شرایط خوب برگردد، باید روی نظم تیمی و رتیم بازی خود برنامه ریزی کند.

مدیریت حلقه مفقوده ورزش ایران است

استقلال و پرسپولیس در فصول قبل از کمبود بودجه و پول نگران بودند. اما الان پول هست و این نشان می‌دهد که مدیریت حلقه مفقوده ورزش ما می‌باشد. ما باید مدیران مناسبی در راس باشگاه‌ها داشته باشیم. در همین باشگاه استقلال، مدیریت در ده رشته فعالیت می‌کند. در حالی که باید تمرکزش را روی تیم اصلی خود بگذارد. باشگاهی که هواداران میلیونی داشته این وضعیت را دارد. اگر وضعیت فرهاد مجیدی را در گذشته زیر ذره بین قرار بدهید باید بپرسید چرا مجیدی توانست تیمش را قهرمان کند و چرا مدیریت وقت عملکرد خوبی داشت؟ در حالی که هزینه زیادی نیز به لحاظ جذب بازیکن نداشتند. علت موفقیت مجیدی این بود که آن تیم برنامه داشت و تیم به تمامی در اختیار مربی بود. مجیدی علیرغم جوانی، نشان داد که کاریزمای مربیگری دارد. در این تیم بود که امیر حسین حسین زاده ستاره فوتبال ایران شد. در کل بازیکنانی که در حال حاضر در فوتبال ایران آقایی می‌کنند در دو سیستم استقلال و پرسپولیس چند فصل گذشته عضویت داشتند. بازیکنانی مثل مهدی ترابی و دانیال اسماعیلی‌فر، امیرحسین حسین زاده فر و شجاع خلیل‌زاده در همین دو تیم بازی می‌کردند. استقلال و پرسپولیس دچار مشکلات مدیریتی هستند. اگر قرار بود که این نتایج با اوسمار گرفته شود، چرا به وحید هاشمیان زمان داده نشد.

عملکرد نامناسب در جذب بازیکن

در فوتبال اگر نتیجه گرا باشید و حرفه‌ای فکر نکنید، نه بازیکن‌سازی دارید و نه بازیکنی مناسبی را به تیم ملی معرفی خواهید کرد. الان بازیکنی چون محمد حسین صادقی که در فصل گذشته در تیم هوادار و تیم ملی امید فوق‌العاده عمل کرده بود چرا در تیم پرسپولیس بازی نمی‌کند. علت اینست که این دو تیم پرطرفدار بازیکنان زیادی گرفتند و تراکم زیادی در لیست خود دارند و ازطرفی هیچ یک از این دو تیم در دفاع خوب عمل نکردند وعلت اصلی نتیجه

نگرفتن آنان در همین موضوع نهفته است.

بازیکنان کم کیفیت لیگ داخلی

تیم ها در لیگ برتر هم در صدر و هم قعر به لحاظ امتیاز بسیار به یکدیگر نزدیک هستند. این نشان از عدم کیفیت لیگ فوتبال ایران دارد. وقتی تیم‌ها حداقل امتیازات را کسب کرده‌اند نشان از پایین بودن کیفیت لیگ دارد. به همین علت، لیگِ نزدیکی را مشاهده می‌کنیم. ضمن اینکه تیم‌ها نوسانات خیلی زیادی دارند. شما ببیند گل‌گهر پرسپولیس را شکست می‌دهد و هفته بعد با نتیجه ضعیف به چادرملو می‎بازد. بازیکنان ما اکثر به اندازه دستمزدی که دریافت می‌کنند، کیفیت ندارند و باید سرخود را پایین بیاندازند و شرمنده باشند. با مقایسه بین بازیکنان دهه شصت مثل فرشاد پیوس، جواد زرینچه و مجید نامجو مطلق و بازیکنان امروز به کیفیت پایین بازیکنان حال حاضر ایران پی می‎‌بریم.

علت رفتن اسکوچیچ چیست

باید پرسید علت رفتن اسکوچیچ از تراکتور چیست؟ آیا خودش مایل بود برود و یا مسایل فنی تاثیرگذار بود. قرارداد این مربی چگونه بسته شده که به این راحتی بتواند برود. هرچند ربیعی مربی با تجربه است اما این تغییر به نفع نماینده ایران در آسیا نخواهد بود. تغییرات زیادِ مدیریتی و کارفنی هیچ کمکی به فوتبال ایران نمی‌کند. در حال حاضر ریتم تراکتور از تمام تیم‌های ایران بهتر است و بازیکنان خارجی خوبی دارد و می توانست قهرمان لیگ بشود اما با تغییراتی که بوجود آمد آیا شرایط برای موفقیت این تیم همچنان پابرجا خواهد بود. در حال حاضر ربیعی برای اثبات خود باید چند بازی اول را ببرد و این شرایط را برای او سخت خواهد کرد. در کل فوتبال ما برنامه صحیحی ندارد و بعضی مدیران باشگاه‌ها ورزشی نیستند. مدیران باید تخصص مدیریتی داشته باشند که در ایران کمتر دیده می‌شود. با این شرایط پیشبینی قهرمان لیگ سخت شده است.