روزنامه گل

مرتضی فنونی زاده مدافع مستحکم دهه شصت باشگاه پرسپولیس و تیم ملی معتقد است؛ تیم ملی با کادرفنی کنونی در جام جهانی نتیجه نمی‌گیرد. او بازیکنان تیم ملی را پا به سن گذاشته می‌داند و می‌گوید باید در کنار بازیکنان باتجربه، به جوانان هم اعتماد کرد.

چرا پرسپولیس به فولاد باخت

فوتبال است و برد و باخت دارد. یک تیم همیشه برنده نیست. همانطور که هواداران پرسپولیس مطمئن به بردن سپاهان نبودن، ولی پرسپولیس این بازی را برنده شد، در بازی فولاد هم همین اتفاق افتاد. پرسپولیس در بازی با سپاهان زیبا بازی کرد و برنده بازی شد. در حقیقت پرسپولیس در بازی با فولاد با تیم دوم خودش بازی داشت. بازیکنانی چون حامد لک، علی نعمتی، رامین رضائیان، فرشاد احمد زاده و سینا اسد بیگی، در ترکیب فولاد بودند که سابقه بازی در پرسپولیس را داشته و انگیزه بالایی داشتند. علاوه بر این سرمربی فولاد هم پرسپولیسی بوده و در کادر فنی پرسپولیس عضویت داشته است. آقای اوسمار به ترکیب برنده هم دست زد و این در هیچ جای دنیا مرسوم نیست. البته این تصمیم به سرمربی مربوط می‌شود و من از شرایط تیم خبر ندارم. از طرفی لیگ ایران هم فرسایشی است. در شرایطی که پنج تیم با اختلاف امتیاز کم در کورس قهرمانی هستند، حتی یک امتیاز هم تاثیرگذار خواهد بود. این روند مسلما تا آخر لیگ امسال ادامه خواهد داشت. این امکان وجود دارد که قهرمان لیگ با گل شماری یا بازی رودررو مشخص شود. هرپنج تیم شرایط خوبی دارند و بازی‌های رودرو که بازی‌های شش امتیازی محسوب می‌گردند، تکلیف نهایی قهرمان را روشن خواهد کرد.

نقش اوسمار در شکست پرسپولیس

اوسمار در ارنج اولیه خود اشتباه کرد. او در تعویض‌ها هم درست عمل نکرد. به عنوان مثال محمد خدابنده لو بازیکنی است که باید از ابتدا بازی می‌کرد. سرلک در بازی‌های قبلی فوق العاده بازی کرد اما در این بازی نبود. موضوع مهم اینست که اوسمار در بازی با فولاد چهره حرفه‌ای خود را نشان نداد. او در چینش یازده نفره اول و تعویض‌هایش دچار اشتباه شد. اوسمار می‌توانست به عنوان مثال باکیچ را در دفاع راست استفاده کند و سر لک را در خط هافبک بازی بدهد. باکیچ و سرلک بازیکنان کاملی هستند. "هم سرعت دارند و هم سر زن هستند." در زمان آقای پروین من حتی در دفاع چپ هم بازی کردم. با یک جایجایی می‌شد مشکل فنی را حل کرد. اما دراین بازی سه الی چهار بازیکن نیمکت نشین پرسپولیس باید در ترکیب اصلی می‌بودند، چون توانایی بالایی دارند. البته باید گفت نقش اوسمار در این باخت بیست در صد بود و نقش بازیکنان هشتاد درصد است. به همین دلیل است که تیم ده نفره فولاد درچند دقیقه انتهایی دو گل به پرسپولیس می‌زند. مثلا محمد حسین کنعانی که دفاع تیم ملی است چرا باید از بازیکن کم تجربه دریبل بخورد؟ در کل، دفاع پرسپولیس در بازی فولاد بسیار ضعیف کار کرد. سوال من از کادر فنی اینست که چرا بازیکنی همچون پورعلی‌گنجی که در بازی با سپاهان فوق‌العاده بازی کرد باید روی نیمکت باشد؟ سیستم بازی در این دیدار، سیستم سه دفاع بود اما پرسپولیس در خط حمله بازیکن کمتری داشت. چرا بیفوما را نیاورد که بازی سه پنج دو بشود و بیشتر حمله کند؟ اوسمار احمد زاده را نخواست و همه دیدن که در بازی با پرسپولیس چه تلاشی کرد و گل هم زد. به نظر من باید احمد زاده را حفظ می‌کردند. این بازکن با تجربه می‌توانست یک بازیکن جایگزین مناسب برای دقایق انتهای بازی باشد.

بازیکنان جدید پرسپولیس

دنیل گرا دفاع راست مجارستانی تازه به تیم اضافه شده و فوتبال حرفه‌ای حکم می کند که در همین بازی اول فیکس بازی نکند. بهترین بازیکنان دنیا هم اگر که به تیم اضافه بشوند، در بازی اول در ترکیب اصلی قرار نمی‌گیرند. از طرفی با توجه به اینکه در این بازی میلاد محمدی نسبت به بازی‌های قبلی خوب نبود باید با معامله‌گری جوان و با انگیزه تعویض می‌شد که هم محک بخورد و هم تحولی در بازی ایجاد کند. در حالی که این بازیکن در تیم ملی امید فوق العاده بازی کرده و بازی با فولاد بهترین فرصت برای نشان دادن توانایی‌های او بود. هرچند به اعتقاد من پرسپولیس در نیم فصل احتیاج به بازیکن جدید نداشت و همین سرلک بازیکنی است باید به او فرصت بیشتری داد.

فولاد در ادامه لیگ

جایگاه فولاد انتهای جدول نیست. این تیم قهرمان جام حذفی و لیگ برتر بوده و خوشحالم که در حال برگشتن به روزهای خوبش است. البته آنچه در بازی این تیم با پرسپولیس دیده شد، اینکه نباید به جایگاه فولاد در جدول نگاه کرد. من امیدوارم که در ادامه هم بتواند با بُردهای پی در پی در جدول صعود کند و حتی مدعی بشود. این جریان در بالای جدول هم در حال اتفاق افتادن است. این هفته دو مدعی دیگر برنده شدن و به صدر آمدند ولی پرسپولیس و سپاهان امتیازات کامل را نگرفتند.

مربیان و بازیکنان جوان ایران

حمید مطهری که الان یک مربی موفق است چند سال کمک مربی بود و در مقطعی هم سرمربی چند تیم مثل تراکتور بود و در تیم ملی هم دستیار قلعه نویی بود تا توانست به مربی خوبی تبدیل بشود. مربیان جوان ما باید چند سال دستیار مربیان بزرگ باشند. زیرا مربیانی چون مطهری به لحاظ تمرین فوق العاده هستند. در مورد بازیکنان جوان فوتبال ایران این جریان وجود داشته که از همان قدیم، نود درصد بازیکنان جوان نتوانستند به جایگاه اصلی خود برسند. و فقط چند بازیکن مثل مهدی قائدی توانستند رشد کنند و مطرح بشوند. همین مجتبی فخریان که الان ستاره ملوان بنرانزلی می‌باشد، فرصت کمی در پرسپولیس پیدا کرد. یاسین سلمانی دو سال پیش در سپاهان ستاره بود اما الان در لیست پرسپولیس هم جایی ندارد. بازیکنان جوانی که به تیم‌های بزرگ اضافه می‌شوند، لااقل باید یک ربع در هر دیدار بازی کنند تا با تجربه بشوند. چون برای جذب این بازیکنان هزینه شده است و نباید سرمایه سوزی کرد.

نقش ایجنت‌ها در فوتبال ایران

البته باید به نقش اینجت‌ها هم اشاره کرد که حضورشان الزامی است. اما از زمانی که به فوتبال ورود کردند، گاهی بازیکنان بی کیفیت را معرفی کردند. گاهی هم همین بازیکنان از باشگاه‌ها شکایت می‌کنند و دردسرساز شده و باعث بسته شدن پنجره نقل و انتقالات شدند. این در حالی است که ما هم جوانان خوبی داریم و هم بازیکنان امید با کیفیتی داریم و باید به این بازیکنان بیشتر اعتماد کرد. به عنوان مثال همین امیر حسین محمودی که با عالیشاه تعویض شد بازیکن خوبی است، اما باید به تدریج به این بازیکن میدان داد تا استرس بازی در تیم‌های بزرگ از او دور شود و تبدیل به یک سروش رفیعی دیگربشود.

تیم ملی و جام جهانی

با حضور این کادرفنی نباید به نتیجه‌گیری تیم ملی در جام جهانی امیدوار بود. بازیکنان تیم ملی باتجربه و البته سن آنان بالاست. البته بازیکنان تیم ملی مشکلی ندارند اما جای بازیکنان جوان و آماده لیگ مثل سامان فلاح و حزباوی در تیم ملی خالی است. این بازیکنان در تیم باشگاهی خوب بازی می‌کنند اما در فهرست تیم ملی جای ندارند. این بازیکنان باید آنقدر کنار هم بازی کنند که با تجربه بشوند. در حالی که تیم ملی صرفا به کنعانی زادگان و چند بازیکن دیگر متکی شده است در حالی که بازیکنی مثل ابرقوئی و پورعلی گنجی هم می‌توانند به تیم ملی کمک کنند. در تیم ملی لازم است درکنار بازیکنان باتجربه، بازیکنان جوان هم باشند. من امیدوارم که تیم ملی درجام جهانی موفق بشود اما به نظر من غیرممکن است.

تیم ملی امید و حذف از جام ملت‌ها

در نتایج تیم ملی امید، امید روانخواه مقصر نیست. مقصر کسانی هستند که امید روانخواه را برای هدایت این تیم انتخاب کردند. وگرنه نباید تیم ملی درسه بازی با تیم‌های متوسط آسیا اینطور نتیجه بگیرد. چرا باید بازیکنانی چون قلی زاده و سحرخیزان در ترکیب تیم ملی امید بازی نکنند. امید روانخواه هم از آن دست مربیان جوانی است که اول باید باتجربه بشود.

سرخابی‌های در گذشته

من همیشه دوست دارم این دو تیم پرطرفدار در اوج بوده و قدرتمند باشند. در دهه شصت همینطور بود. گاهی پرسپولیس و گاهی استقلال قهرمان می‌شد. در آن زمان تیم سومی وجود نداشت و به ندرت تیمی مثل پاس و ملوان بندرانزلی موفقیت‌هایی در جام حذفی داشتند. باید به این دو تیم رسید. چند سالی است که دربی‌ این دو تیم کمتر جذابیت دارد. و هوادار هم که در دیدارهای دو تیم نباشد جذابیت‌های آن کم می‌شود. اما به نظر من باید در کنار مدیرعامل باشگاه چند پیشکسوت هم به عنوان مشاور باشند. الان آقای حدادی در پرسپولیس عملکرد خوبی داشته است اما به یک مشاور پیشکسوت احتیاج دارد. در باشگاه استقلال هم آقای تاجرنیا خوب کار کرده اما ایشان هم باید مشاور داشته باشد.

نسل طلایی نود

در سال شصت و نه هر دو تیم پرسپولیس و استقلال قهرمان آسیا شدند. ماحصل این دو قهرمانی، تشکیل تیم ملی و قهرمانی در بازی‌های آسیایی پکن بود. در آن تیم فقط سید مهدی ابطحی و مرحوم قایقران از استقلال و پرسیپولیس نبودند. مگر می‌شود از آن نسل، بازیکنانی چون شاهرخ بیانی و یا مجید نامجو مطلق مربیگری نکنند؟ علت اصلی این اتفاق اینست که نسل ما به تعبیری " بله قربان گو" نیستیم. نسل ما با واسطه نیامده است و اگر خودمان مطرح شدیم و یا بازیکنی هم معرفی کردیم روی شایستگی بوده است. به فوتبالیست‌هایی چون محمد پنجعلی که در عمر خودش سالم زندگی کرده تیم نمی‌دهند چون شایسته سالاری در مرام آنان بوده است. ما با همه صادق بودیم و واقعیت را بیان کردیم.