روزنامه گل

آیدا شهبازی - شاید خیلی از هواداران منطقی‌تر فوتبال ایران به خوبی می‌دانستند که زور استقلال به تراکتور نمی‌رسد و بر همین اساس، از وقایع رخ داده در بازی تبریز غافلگیر نشدند. استقلال در این مسابقه سیمای یک بازنده محض و مطلق را داشت؛ تیمی دست‌وپا بسته که حتی نیم‌ساعت هم نتوانست از گل باد آورده دقایق آغازین خود مراقبت کند و تازه خیلی خوش‌اقبال بود که ۲‌بر‌یک باخت، وگرنه می‌توانست با شکستی بسیار سنگین‌تر تبریز را ترک کند. گفتیم که خود این مساله اصلا دور از انتظار نبود. تراکتور از نظر فنی بهترین و باثبات‌ترین تیم لیگ امسال بوده و استقلال هم یکی از بدترین فصول تاریخش را پشت سر می‌گذارد. با این حال چیزی که باعث تعجب شد و در قواره‌های باشگاه بزرگ استقلال به شمار نمی‌آمد، استقبال بعضی آبی‌ها از چنین شکستی بود.

این چه حرفی بود آقای رضاوند؟

خیلی از هواداران استقلال پیش از بازی با تراکتور در فضای مجازی از بازیکنان این تیم خواستند در تبریز پیروز نشوند و به قهرمانی احتمالی پرسپولیس کمک نکنند. به هر حال بین میلیون‌ها هوادار، همیشه ممکن است تعدادی از این افراد باشند و خیلی نمی‌شود به این موضوع استناد کرد، اما اینکه مثلا علیرضا نیکبخت واحدی از «کم‌کاری بازیکنان» حرف بزند یا حسن روشن بگوید «انگار استقلال نیامده بود که ببرد»، حکایت دیگری است. کاش این فقط برداشت تعدادی از پیشکسوتان بود، اما مثلا بازیکنی همچون آرش رضاوند که در این دیدار غایب بوده، قبل از مسابقه در یک گفت‌وگوی تصویری آشکارا می‌گوید: «ما قلبا دوست داریم تراکتور یا سپاهان قهرمان شوند.» این دیگر رسما کوچک کردن استقلال به دست خود استقلالی‌هاست. این تیم بزرگ است، ریشه دارد، انبوهی از افتخارات را در کارنامه چندده ساله خود می‌بیند؛ وقتی خودش بخت قهرمانی ندارد، نباید مجلس گرم‌کن هیچ تیم دیگری باشد. حرف درست و در شأن پیراهن استقلال این است که مثلا رضاوند یا هر بازیکن دیگری بگوید: «ما خودمان امروز باید برای قهرمانی می‌جنگیدیم، اما حالا که نشده، دیگر فرقی نمی‌کند چه تیمی جام را بالای سر می‌برد. ما فقط برای لوگوی باشگاه مبارزه می‌کنیم و در تک‌تک مسابقات برای برد به میدان می‌رویم، حالا هر تیمی که قهرمان شد مهم نیست.» راستش دوست داشتیم اینها را از زبان رضاوند می‌شنیدیم، نه اینکه شنونده هواداری صریح بازیکن استقلال از تراکتور و سپاهان باشیم.

اعتراض‌های سطحی

فقط هم اینها نیست. به‌طور کلی این روزها اتفاقاتی در استقلال می‌افتد که نشان می‌دهد انگار مدیران این مجموعه در جریان عظمت و بزرگی باشگاه نیستند و مثل تیم‌های کوچک و تازه تاسیس با وقایع مختلف برخورد می‌کنند. مثلا خوب است سه اعتراض مهم استقلالی‌ها در یک ماه اخیر را به‌طور گذرا مرور کنیم؛ اول از تلویزیون شکایت کردند که چرا در بازی با النصر، به اندازه کافی نماهای درشت از حضور پررنگ هواداران روی سکو نشان نداده، بعد به کری‌خوانی یک کارمند شهرداری در صفحه شخصی‌اش واکنش رسمی نشان داده و حتی تهدید به شکایت قضایی کردند و در نهایت به سایت کنفدراسیون فوتبال آسیا اعتراض کردند که در تبریک نوروزی بخش فارسی این رسانه چرا هیچ تصویری از اسطوره‌های استقلال گنجانده نشده! آقا خداوکیلی در جریان هستید برای چه برند بزرگی دارید کار می‌کنید؟ آیا خودتان نمی‌بینید این قبیل اعتراضات سطحی و عجیب چطور باعث هجو این تیم بزرگ در فضای مجازی شده؟ خوب نتیجه نگرفتن و پشت سر گذاشتن یک فصل بد ممکن است برای هر تیمی رخ بدهد، اما این رفتارهای شگفت‌انگیز واقعا قابل توجیه نیست. کاش به اسم حق‌طلبی و در دنباله‌روی از بعضی کانال‌های هواداری، این‌طور غرور استقلال را نشکنید.