جسته و گریخته از گلباران پنجشنبه‌شب آزادی
کام پوچ!
19 مهر 1398 ایرانی
وقتی جلوی کامبوج هم «هیولا» فیکس می‌شود، دیگر تکلیف بازی با کره و ژاپن روشن است

روزنامه گل- تیم ملی کشورمان دومین مسابقه‌اش در مرحله پیش‌مقدماتی جام‌جهانی 2022 را با پیروزی پرگل برابر کامبوج پشت سر گذاشت. اگرچه از ابتدا هم انتظار می‌رفت شاگردان ویلموتس کار سختی برای کسب پیروزی در این رقابت نداشته باشند، اما برتری با 14 گل هم کمی غیرمنتظره بود. متن و حاشیه این بازی طبعا نکاتی داشته که بعضی از آنها را می‌شود مرور کرد.

آمار عجیب و اولین زمین سفت

آمار چهار بازی اول تیم ملی با مارک ویلموتس حیرت‌انگیز است؛ سه پیروزی، یک مساوی، 22 گل زده و یک گل خورده! البته وقتی به لیست رقبا نگاه می‌کنیم، این آمار تا حدودی قابل هضم می‌شود. از این چهار بازی، دو دیدار برابر سوریه و کره‌جنوبی برگزار شده که جنبه دوستانه داشته و دو مسابقه رسمی هم مقابل هنگ‌کنگ و کامبوج بوده است. طبعا تیم ملی هنوز با ویلموتس محک جدی نخورده و اگرچه دو بازی تدارکاتی مقابل سوریه و کره کمی سنگین‌تر بوده، اما هنوز باید به انتظار میدان‌های سخت‌تر بنشینیم. یکی از این میدان‌ها، بازی سه‌شنبه برابر بحرین در زمین این کشور است؛ تیمی که در سال‌های گذشته نقش گربه سیاه فوتبال ایران را بازی کرد و به هر حال مصاف با آن، بار روانی خاص خودش را دارد. تیم ملی با مارک ویلموتس ادعای دگردیسی و ارایه بازی تهاجمی دارد؛ ادعایی بزرگ که باید در گذر زمان میزان موفقیت‌آمیز بودنش را سنجید، اما فعلا اوضاع به کام است و در هر اکت ملی‌پوشان، میل به هجوم بیداد می‌کند. حتی نمایش تیم ملی کشورمان مقابل کره‌جنوبی در سئول هم بسیار دیدنی بود؛ آن هم برابر تیمی که به قصد بردن ایران و گرفتن انتقام شکست‌های این سالیان مقابل ما قرار گرفت و البته باز هم به هدفش نرسید.

ترافیک شدید در منطقه هجومی

صد البته این 14 گل به تیمی مثل کامبوج فریب‌مان نداده، اما واقعیت آن است که تیم ملی فعلی ایران در فاز هجومی با ترافیک شدید بازیکنان مستعد و توانا مواجه است. در پیشانی خط حمله، مهدی طارمی و سردار آزمون را داریم؛ دو بازیکنی که در مورد شخصیت اجتماعی‌شان اما و اگرهای زیادی وجود دارد، اما از نظر فنی کیفیت غیرقابل بحثی دارند. این دو نفر چند سال است کنار هم بازی می‌کنند و به درک متقابلی از یکدیگر رسیده‌اند. در کنار آنها دو بازیکن بسیار مهم دیگر هم داریم که بنا به صلاحدید مارک ویلموتس به اردوی جاری دعوت نشده‌اند؛ یکی علیرضا جهانبخش است و دیگری مهدی ترابی. جهابنخش در لیگ جزیره اسیر نیمکت‌نشینی شده و ویلموتس هم با اشاره صریح به همین مساله، او را از لیست کنار گذاشته است. مهدی ترابی اما جزو خوب‌های پرسپولیس در این فصل بوده و شاید چوب نتایج ضعیف تیمش را خورده است. به هر حال این دو نفر هم قطعا در مسابقات بعدی تیم ملی حضور خواهند داشت. غیر از بازیکنانی که نام بردیم، وحید امیری، مهرداد محمدی، کریم انصاری‌فرد، علی قلی‌زاده و دیگران هم در رادار تیم ملی هستند و البته جوان مستعدی به اسم محمد محبی هم به تازگی به این جمع افزوده شده؛ بازیکن جویای نام سپاهان که تنها چند ماه بعد از لیگ برتری شدن، سه گل زده در ورزشگاه آزادی دارد؛ دو گل ملی که پنجشنبه رویید و یک گل باشگاهی که پنجشنبه دو هفته قبل وارد دروازه پرسپولیس شد! حالا خودتان حساب کنید ببینید امثال علی علیپور و کاوه رضایی چه کار سختی حتی برای نزدیک شدن به تیم ملی دارند.

اعتماد راسخ به یک هیولا

یک نکته مهم در مورد تیم ملی، مربوط به اعتماد سفت و سخت مارک ویلموتس به علیرضا بیرانوند است. سرمربی بلژیکی تیم ملی کشورمان در روزهای آغازین حضورش روی این نیمکت، از بیرو با لقب جالب «هیولا» یاد کرده بود و به نظر می‌رسد این مساله، فراتر از یک تعارف صرف بوده باشد. در شرایطی که همه می‌دانستند تیم ملی برابر هنگ‌کنگ و کامبوج کار سختی ندارد و شاید می‌شد در این دو مسابقه از گلر دوم استفاده کرد، اما ویلموتس در هر دو میدان علیرضا بیرانوند را فیکس کرد. اتفاقا بیرو وقتی با یک گل از هنگ‌کنگ جلو بودیم یک سیو خوب انجام داد و برابر کامبوج هم یک ضربه پنالتی گرفت تا روشن شود این اعتماد، بی‌دلیل نیست. به این ترتیب به نظر می‌رسد سایر دروازه‌بان‌های تیم ملی کار دشواری برای رقابت با بیرانوند دارند. وقتی جلوی کامبوج هم «هیولا» فیکس می‌شود، دیگر تکلیف بازی با کره و ژاپن روشن است.

کنعانی و بهشت غیرمنتظره

شاید روزهای اول فصل که تقریبا هیچ استقبالی از حضور محمدحسین کنعانی‌زادگان در پرسپولیس نشد و او حتی در دو بازی نخست نیمکت‌نشین جلال حسینی شد، کمتر کسی می‌توانست این تغییر فضای زودهنگام را برای مدافع محبوب کارلوس کی‌روش متصور باشد. دنیا اما برای کنعانی خیلی زود تغییر کرد. او در پرسپولیس جلال حسینی را با آن عظمت نیمکت‌نشین کرد و حتی یک گل سه امتیازی هم برای پرسپولیس زد و سپس بار دیگر به عنوان عضوی از ترکیب اصلی تیم ملی شناخته شد. کنعانی در بازی با کامبوج فیکس شد و یکی از 14 گل تیم ملی را هم به ثمر رساند. او حتی یک شوت دیدنی دیگر هم زد که نشان می‌داد شوت منجر به گلش در بازی با نفت آبادان چندان هم تصادفی نبوده است. روشن نیست راهیابی کنعانی به ترکیب اصلی تیم ملی صرفا در اثر مصدومیت مجید حسینی رخ داده یا قرار است این داستان ادامه داشته باشد، اما در هر صورت کنعانی الان در یک بهشت غیرمنتظره به سر می‌برد. محرومیت شجاع خلیل‌زاده از بازی با پیکان باعث تداوم حضور کنعانی در ترکیب اصلی سرخپوشان می‌شود و شاید این بار زوج عجیب و نسبتا جنجالی او و جلال حسینی شکل بگیرد.


تازه ترین خبرها