جستجو سایتهای دیگر جستجوی پیشرفتهآرشیوتماس با مادرباره ما صفحه اصلی
نسخه شماره 1364 - 1389/08/19 -


سياست و بازيهاي آسيايي

كنكاش در جدول ادواري بازي‌هاي آسيايي
چين قهرمان ابدي

363 مدال از 10715 نشان سهم ما شد
38/3 درصد کل مدال هابه نام ورزش ايران

مدال آوران ايران در بازي?هاي آسيايي به تفکيک رشته
کشتي ماشين مدال آوري، فوتبال رکورد دار!

تلخ‌ و شيرين‌هاي واليبال در بازي‌هاي آسيايي
چشم‌انتظار اولين طلاي در تور ايران

گپ و گفت با صالحيه، ملي‌پوش و سرمربي اسبق تيم ملي واليبال:
واليبال آسيا ضعيف‌ترشده است

4 نايب قهرماني و يك عنوان سومي
5 حضور و 5 مدال طلا براي تكواندوكاران در بازي‌هاي آسيايي

گزارشي از آخرين تمرين بوكسورها پيش از اعزام به گوانگجو
مشت‌هاي تکان دهنده در جدول مدال ها

وضعيت نامطلوب در سرعت و نيمه‌استقامت
پرتاب ديسك اميد اول دووميداني در گوانگجو

13حضور، 10 پرچمدار؛ از نامجو تا دايي و رضازاده
پرچمي‌ که مدال مي‌‌آورد!

نديري اعلام كرد؛راديو ورزش در بين 4 راديو برتر ايران
پيچ راديو را باز كنيد به گوانگجو برويد

قهرماني‌هاي سلطان با تيم‌ملي و پيكان
پروين منهاي پرسپوليس هم پرافتخار است

ركوردهاي ايران در بازي‌هاي آسيايي
دايي اينجا هم آقاي گل است

تمام حوادث مهم فوتبال ايران در آبان‌ماه
5 بار نابود شده‌ايم


 سياست و بازيهاي آسيايي 

بازي‌هاي آسيايي از زمان تصويب برگزاري آن در سال دردهلي‌نوتاكنون پيشرفت بسياري كرد.كره كه يكي از موفق‌ترين تيم‌ها در تاريخ اين بازي‌ها بوده درآن سال براي اولين بار حضور يافت. چهار سال بعد در توكيو حمل مشعل بازي‌ها براي اولين بار انجام و مراسم افتتاح برگزار شد. ناآرامي‌هاي سياسي در اندونزي در سال موجب شد تا تعداد كشورهاي شركت‌كننده در بازي‌هاي جاكارتا به كشور كاهش پيدا كند اما تا سال اين شور و اشتياق بازهم به بازي‌ها بازگشت به طوري كه بازي‌هاي بانكوك موفقيت بزرگي به دست آورد. هند در اين دوره دشمن ديرينه خود يعني پاكستان را برد و به طلاي رشته هاكي دست يافت.
در سال پس از اينكه كره جنوبي به دلايل سياسي و اقتصادي از نامزدي ميزباني بازي‌ها انصراف داد و با توجه به توانايي و اشتياق تايلند براي برگزاري مجدد بازي ها، بانكوك بارديگر ميزباني بازي‌ها را بر عهده گرفت. در آن سال قايقراني براي اولين بار در برنامه بازي‌ها قرار گرفت و تايلند، رقابت‌ها را با قرار گرفتن در مكان سوم جدول مدال ها، پايان داد. در سال پس ازاينكه سنگاپور و اسلام آباد به دلايل اقتصادي و سياسي از ميزباني انصراف دادند، بازي‌ها بار ديگربه بانكوك بازگشت.
سئول از بازي‌هاي براي آمادگي ميزباني المپيك استفاده كرد و براي اولين بارهمزمان با رشد پوشش رسانه‌اي، اين بازي‌ها تحت كنترل شوراي المپيك آسيا درآمد. ورزشهاي رزمي با معرفي جودو و تكواندو نقش برجسته‌تري در اين بازي‌ها ايفا كردند و چين بار ديگر براي دومين دوره پياپي در صدر جدول مدال‌ها قرار گرفت.
هيروشيما در سال 1994ميزباني بازي‌ها را برعهده گرفت تا براي اولين بار اين بازي‌ها با شركت ورزشكار از كشور در پايتخت كشوري برگزار نشود. به دليل ويراني هيروشيما پس از بمباران اتمي در جريان جنگ جهاني دوم، بازي‌ها با شعار صلح و آرامش برگزار شد. كشورهاي استقلال يافته شوروي سابق يعني قزاقستان، قرقيزستان، تاجيكستان، تركمنستان و ازبكستان براي اولين بار و كامبوج پس ازسال در اين بازي‌ها شركت كردند.


 كنكاش در جدول ادواري بازي‌هاي آسيايي
 چين قهرمان ابدي 
نويسنده : نعمت ا...شهبازي

در حالي كه المپيك نوين از سال 1896 در يونان آغاز شد و به جز در نقاطي كه به خاطر جنگ‌جهاني دچار وقفه شد،‌به صورت مرتب هر چهار سال يك بار به عنوان بزرگترين آوردگاه ورزش جهان برگزار شده است، آسيايي‌ها نيم قرن بعد از جهان به صرافت برگزاري مشابه چنين رويدادي در قاره كهن افتادند، مسابقاتي كه از سال 1950 به ميزباني دهلي‌نو كليد خورد و برخلاف المپيك جهاني به صورت مرتب و بي‌وقفه ، هر چهار سال يك بار برگزار شده است. در آستانه آغاز رسمي شانزدهمين دوره بازي‌هاي آسيايي در گوانگجو به سراغ ادوار قبلي اين رقابت‌ها رفتيم تا به صورت كلي جدول كشورهاي برتر و همچنين ميزبان‌هاي مختلف اين بازي‌ها را مورد بررسي اجمالي قرار دهيم.
بانكوك؛ ركورددار ميزباني
فقر امكانات طي چند دهه گذشته در اكثر كشورهاي آسيايي باعث شده تا شهر بانكوك با اختلاف فاحشي نسبت به بقيه ركورددار ميزباني بازي‌هاي آسيايي باشد. هر چند پايتخت تايلند در سال 1970 به علت ناتواني كشور ميانمار (برمه) ميزبان شد ولي به هر حال برگزاري چهار دوره از 16 دوره يك رقابت‌ آن هم در پهناورترين و پرجمعيت‌ترين قاره جهان توسط يك شهر در نوع خود ركوردي عجيب و جالب است كه بعيد به نظر مي‌رسد شهر ديگري بتواند به آن دست يابد. بعد از بانكوك پايتخت هند يعني دهلي‌نو با دو دوره ميزباني قرار دارد. البته كشورهاي كره‌جنوبي، ژاپن و چين هم دو دوره ميزبان بوده‌اند ولي شهرهاي برگزاري بازي‌هاي آسيايي در اين سه كشور با هم تفاوت داشته‌اند.
ژاپن؛ ركورددار قهرماني
طي هشت دوره ابتدايي بازي‌هاي آسيايي، ژاپن قدرت بلامنازع ورزش آسيا بود كه همواره با اختلافي فاحش در صدر جدول پاياني اين مجموعه رقابت‌ها قرار مي‌گرفت و هيچ‌گاه تهديدي از جانب ساير كشورها را حس نمي‌كرد ولي هجوم زردها به ورزش آسيا، امپراتوري ژاپني‌ها را بدجوري نابود كرد. چين كه از دوره هفتم يعني 1974 تهران وارد اين بازي‌ها شد در اين دوره سوم و در 1978 بانكوك دوم شد ولي وقتي در 1982 دهلي‌نو با اختلاف چهار مدال طلا از ژاپن پيشي گرفته و قهرمان شد، ديگر صدر جدول را به كشوري ندارد و در حال حاضر هم با قهرماني قطعي در خاك خود با ركورد هشت قهرماني ژاپن مساوي خواهد كرد. البته چيني‌ها چنان فاصله‌اي در مجموع با كشورهاي ديگر دارند كه بعيد است حتي تا يك قرن آينده كشوري بتواند به گردپاي آنها برسد. البته چيني‌ها يك بار در 1986 سئول به صرف ميزباني كره‌جنوبي به شدت توسط ورزشكاران اين كشور تحت فشار قرار گرفتند ولي بعد از آن با قدرت بر فاصله خود افزودند و حتي در 2002 بوسان 54 طلا بيشتر از كره‌اي‌‌ها گرفتند.
تهران؛ اولين ميزبان غرب آسيا
طي 16 دوره بازي‌هاي آسيايي فقط دو بار كشورهاي غرب آسيا ميزبان اين رقابت‌ها بوده‌اند و بقيه در كشورهاي شرق و جنوب قاره كهن برگزار شده است. اولين ميزبان غرب آسيا شهر تهران در سال 1974 بود و 32 سال بعد هم اين رقابت‌ها در شهر دوحه پايتخت قطر برگزار شد. دوره هفدهم نيز سال 2014 در انيچه اون كره‌جنوبي برگزار خواهد شد تا فعلا حسرت ميزباني بر دل غرب اين قاره بماند. اينكه چرا كشورهاي اين منطقه كمتر تن به ميزباني مي‌دهند يا كميته المپيك آسيا روي خوش به ميزباني غرب آسيا نشان نمي‌دهد، سوالي است كه ريشه در عوامل مختلف سياسي، مذهبي، جغرافيايي و ... دارد كه بحث در مورد آنها در اين مقال نمي‌گنجد.
تاثيركاذب ميزباني‌هاي قديم
تا پيش از دهه 80 همواره ميزباني نقش مهمي در كسب مقام كشورها ايفا مي‌كرد. اگر در هشت دوره ابتدايي از قدرت بلامنازع ژاپن صرف‌نظر كنيم مشخص مي‌شود كه همواره كشورهاي ميزبان سهمي در رده‌هاي دوم و سوم جدول نهايي داشته‌اند، سهمي كه معمولا در دوره‌هاي بعدي از دست رفته تا تاثير ميزباني در اين افتخارات مشخص شود. در واقع در اين هشت دوره هيچگاه كشور ميزبان رتبه‌اي غير از دوم يا سوم به دست نياورده است. از جمله هند كه در دوره نخست و به ميزباني خودش نايب قهرمان شد يا تايلند در دو دوره اول ميزباني بانكوك همواره سوم شد و ايران كه شامخ‌ترين مقام خود يعني نايب قهرماني بازي‌هاي آسيايي را در سال 1974 به ميزباني تهران كسب كرد.
3 قدرت بي‌رقيب
هشت دوره متوالي است كه همواره ژاپن، چين و كره‌جنوبي سه كشور اول در جدول نهايي بازي‌هاي آسيايي هستند و شش دوره است كه ترتيب چين، كره‌جنوبي و ژاپن در اين جدول تكرار شده است. در گوانگجو هم نبايد انتظاري غير از اين داشته باشيم چون فاصله قدرت سوم يعني ژاپن با بقيه كشورهاي قاره به حدي است كه با هيچ فرمول و معادله‌اي نمي‌توان تصوري غير از تكرار اين رتبه‌ها را داشت. البته شايد ژاپني‌ها با توجه به اختلاف هشت طلايي خود با كره‌جنوبي در دوحه اين اميدواري را داشته باشند كه جاي خود را با اين كشور در پايان بازي‌هاي گوانگجو تعويض كنند ولي به نظر نمي‌رسد كه كره‌اي‌ها هم چهار سال گذشته را به بطالت و درجا زدن سپري كرده باشند و بايد ديد كه در پايان بازي‌ها چه وضعيتي بر توازن قوانين كشورهاي دوم و سوم يعني كره‌ و ژاپن حاكم خواهد شد چون در مورد قهرماني چين براي هشتمين بار نمي‌توان هيچ ترديدي داشت.


 363 مدال از 10715 نشان سهم ما شد
 38/3 درصد کل مدال هابه نام ورزش ايران 

از سال1951 که نخستين دوره بازي‎هاي آسيايي به ميزباني هندي‎ها و در شهر دهلي نو برگزار شد تا به امروز که در آستانه بازي هاي آسيايي 2010 در گوانگجو قرار داريم، 15 دوره بازي‎هاي آسيايي برگزار شده است و کاروان ورزشي ايران تاکنون از پانزده دوره ، دوازده حضور را تجربه کرده که حاصل آن کسب مجموع 363 مدال از

10715 مدال طلا، نقره و برنز توزيع شده طي اين 60 سال بوده است . ايران تنها يکبار ميزبان اين رويداد بزرگ قاره کهن بوده است. دومين دوره بازي‎هاي آسيايي به فاصله 3 سال نسبت به دوره نخست آن برگزار شد اما از آن به بعد هر يک از دوره‎هاي اين بازي‎ها با حفظ فاصله 4 ساله نسبت به ديگري برگزار شد.

سهم ايران از مدال‎هاي آسيايي چقدراست؟

طي 15 دوره گذشته بازي‎هاي آسيايي 10715 مدال شامل 3405 مدال طلا، 3383 مدال نقره و 3927 مدال برنز ميان ورزشکاران شرکت کننده توزيع شده است. از مجموع اين تعداد مدال توزيع شده ورزشکاران کشورمان 363 مدال کسب کرده‌اند. سهم آنها از اين تعداد مدال 115 مدال طلا، 120 مدال نقره و 128 مدال برنز بوده است.

در خانه بهترين و در بوسان بدترين بوديم

کاروان ورزش ايران در بازي‎هاي آسيايي 1954 فيليپين، 1962 اندونزي و 1978 تايلند شرکت نداشت اما در ديگر بازي‌هاي برگزار شده همواره يکي از کشورهاي شرکت کننده بود. کاروان ورزش ايران در سال 1974 و هفتمين دوره بازي‌هاي آسيايي که در تهران برگزار شد بهترين عملکرد ممکن را داشت. ايران در اين دوره بازي‎ها 36 مدال طلا، 28 مدال نقره و 17 مدال برنز گرفت و در رده دوم جدول رده‎بندي تيم‎هاي شرکت کننده قرار گرفت. رده‎اي که نه در 6 دوره گذشته به دست آمده بود و نه در بازي‎هاي پس از آن! بدترين عملکرد کاروان ورزش ايران هم هشت سال پيش و در بازي‎هاي آسيايي 2002 بوسان رقم خورد. ورزشکاران ما در اين دوره 36 مدال گرفتند اما پائين‎تر از هميشه و در رده دهم جدول رده‎بندي قرار گرفتند. دوره‎هاي حضور ايران در بازي‎هاي آسيايي و تعداد مدال‎ها و رده‎هاي کسب شده به شرح زير است.

1951دهلي نو

8 طلا، 6 نقره، 2 برنز و مجموع 16 مدال

رده کسب شده: سوم

1954 مانيل

ايران شرکت نداشت

1958توکيو

4 طلا، 6 نقره، 6 برنز و مجموع 16 مدال

رده کسب شده: هفتم

1962 اندونزي (جاکارتا)

ايران شرکت نداشت

1966 تايلند (بانکوک)

6 طلا، 8 نقره، 17 برنز و مجموع 31 مدال

رده کسب شده: هفتم

‎ 1970 تايلند (بانکوک)

9 طلا، 7 نقره، 7 برنز و مجموع 23 مدال

رده کسب شده: چهارم

1974 ايران (تهران)

36 طلا، 28 نقره، 17 برنز و مجموع 81 مدال

رده کسب شده: دوم

1978 تايلند (بانکوک)

ايران شرکت نداشت

1982(دهلي نو)

طلا، 4 نقره، 4 برنز و مجموع 12 مدال

رده کسب شده: هفتم

‎ 1986 (سئول)

6 طلا، 6نقره، 10 برنز و مجموع 22 مدال

رده کسب شده: چهارم

1990 (پکن)

4 طلا، 6 نقره، 8 برنز و مجموع 18 مدال

رده کسب شده: پنجم

1994 (هيروشيما)

9 طلا، 9 نقره، 8 برنز و مجموع 26 مدال

رده کسب شده: ششم

1998 (بانکوک)

10 طلا، 11 نقره، 13 برنز و مجموع 34 مدال

رده کسب شده: هفتم

2002 (بوسان)

8 طلا، 14 نقره، 14 برنز و مجموع 36 مدال

رده کسب شده: دهم

2006 (دوحه)

11 طلا، 15 نقره ، 22 برنز و مجموع 48 مدال

رده کسب شده: ششم


 مدال آوران ايران در بازي?هاي آسيايي به تفکيک رشته
 کشتي ماشين مدال آوري، فوتبال رکورد دار! 

فوتبال و وزنه‌برداري تنها رشته‎هايي هستند که کاروان ورزش ايران را طي 12 دوره حضور به طور ثابت در بازي?هاي آسيايي همراهي کرده‎اند با اين حال رکورد ‌مدال آوري در اين بازي‎ها در اختيار کشتي آزاد است با اين حال در صدرمدال ‌آوران آسيايي جايي ندارند. کشتي‎گيران آزادکار که در دوره نخست بازي‎هاي آسيايي غايب بودند بيشتر از ورزشکاران ديگر رشته‎ها صاحب مدال اين بازي‌ها هستند. آنها تاکنون موفق به کسب 40 طلا، 25 نقره و 17 برنز شده‎اند. کشتي گيران آزادکار با مجموع 82 مدال در صدر مدال ‌آوران شرکت کننده در بازي‎هاي آسيايي قرار دارند. از اين نظر وزنه برداران در رده دوم هستند. 23 طلا، 18 نقره و 16 برنز حاصل حضور وزنه برداران در 12 دوره است. ضمن اينکه کشتي گيران فرنگي هم با داشتن 10 طلا، 11 نقره و 8 برنز در رده سوم قرار دارند. البته مجموع ‎هاي ورزشکاران رشته مشتزني بيشتر از فرنگي کاران است اما تعداد ‎مدالهاي طلاي آنها کمتر از نصف فرنگي کاران است. البته بودند رشته‌هايي مانند شنا و ژيمناستيک که در دوره‌هاي زيادي از شرکت داشته‏‎اند اما هرگز ‌مدال آور نبودند. ضمن اينکه تيراندازان کشورمان هم در دوره‌هاي زيادي از شرکت داشته‎اند اما تنها در بازي‌هاي 2002 کره جنوبي به نقره تيمي در بخش بانوان دست يافتند. حاصل حضور ورزشکاران رشته‎هاي مختلف ايران در بازي‎هاي آسيايي به شرح زير است:

کشتي

1958 توکيو ژاپن: 3 طلا، 3 نقره و 2 برنز (کشتي آزاد)

1966 بانکوک تايلند:3 طلا و 5 نقره (کشتي آزاد)

1970 بانکوک تايلند: 6 طلا، 2 نقره و يک برنز (کشتي آزاد)

1974 تهران ايران: 5 طلا، 4 نقره و يک برنز (آزاد)، 8 طلا و يک نقره (فرنگي)

1982 دهلي نو هند: 3 طلا، 2 نقره و 2 برنز (کشتي آزاد)

1986 سئول کره‌: 3 طلا، 2 نقره و 4 برنز (آزاد)، يک طلا، يک نقره و 2 برنز (فرنگي)

1990 پکن چين: 3 طلا، 2 نقره و 2 برنز (آزاد)، 3 نقره و 2 برنز (فرنگي)

1994 هيروشيما ژاپن: 6 طلا، يک نقره و 2 برنز (آزاد)، 2 نقره (فرنگي)

1998 بانکوک تايلند: 4 طلا، يک نقره و يک برنز (آزاد)، يک طلا (فرنگي)

2002 بوسان کره‌: يک طلا، 2 نقره و 2 برنز (آزاد)، 3 برنز (فرنگي)

2006 دوحه قطر: 3 طلا و يک نقره (آزاد)، 4 نقره و يک برنز (فرنگي)

وزنه برداري

1951 دهلي نو هند: 7 طلا و 3 نقره

1958 توکيو ژاپن: 3 طلا، 4 نقره و يک برنز

1966بانکوک تايلند: 3 طلا و 4 برنز

1970 بانکوک تايلند: 2 طلا، يک نقره و 3 برنز

1974 تهران ايران: 4 طلا، سه نقره و يک برنز

1982دهلي نو هند: يک طلا و 2 نقره

1986سئول کره‌: 2 برنز

1998بانکوک تايلند: يک طلا، 2 نقره و 2 برنز

2002 بوسان کره‌: يک طلا، 3 نقره و 3 برنز

2006 دوحه قطر: يک طلا

مشتزني

1958توکيو ژاپن: 3 نقره و 3 برنز

1966بانکوک تايلند: 4 برنز

1970 بانکوک تايلند: يک نقره و 2 برنز

1974 تهران ايران: 3 طلا، 2 نقره و 4 برنز

1990 پکن چين: يک نقره و 2 برنز

1994 هيروشيما ژاپن: يک طلا، يک نقره و 2 برنز

1998 بانکوک تايلند: يک نقره و يک برنز

دووميداني

1951 دهلي نو هند: يک طلا و يک نقره

1958 توکيو ژاپن: يک طلا، يک نقره و 2 برنز

1966 بانکوک تايلند: 2 نقره و 2 برنز

1970 بانکوک تايلند: يک طلا و 2 نقره

1974 تهران ايران: 3 طلا، 2 نقره و 3 برنز

1990 پکن چين: يک برنز

1998 بانکوک تايلند: يک نقره و يک برنز

2002 بوسان کره‌: يک نقره

2006 دوحه قطر: يک طلا و يک برنز

فوتبال

1951 دهلي نو هند: نقره

1966 بانکوک تايلند: نقره

1974 تهران ايران: طلا

1990 پکن چين: طلا

1998 بانکوک تايلند: طلا

2002 بوسان کره‌جنوبي: طلا

2006 دوحه قطر: برنز

واليبال

1958 توکيو ژاپن: نقره

1966 بانکوک تايلند: برنز در هر دو بخش مردان و زنان

1970 بانکوک تايلند: رده چهارم مردان و پنجم زنان

1974 تهران ايران: رده پنجم مردان و چهارم زنان

1994 هيروشيما ژاپن: رده پنجم

2002 بوسان کره‌جنوبي: نقره

2006 دوحه قطر: ---------------

واليبال ساحلي

بازي‎هاي آسيايي 1994 هيروشيما ژاپن: رده پنجم

بسکتبال

1951 دهلي نو هند: برنز

1966 بانکوک تايلند: رده هفتم

1970 بانکوک تايلند: رده هفتم

1974 تهران - ايران: رده ششم مردان و چهارم زنان

1990 پکن چين: رده هفتم

1994 هيروشيما ژاپن: رده هشتم

1998 بانکوک تايلند: رده هفتم

2002 بوسان کره‌جنوبي: ------------

2006 دوحه قطر: برنز

دوچرخه سواري

1958 توکيو ژاپن: 2 نقره

1966 بانکوک تايلند: 2 برنز

1970 بانکوک تايلند: يک نقره و يک برنز

1974 تهران ايران: 2 طلا، يک نقره و 2 برنز

1982 دهلي نو هند: 2 برنز

1986 سئول کره‌جنوبي: يک طلا و يک برنز

1998 بانکوک تايلند: يک طلا و يک برنز

2002 بوسان کره‌جنوبي: يک نقره

2006 دوحه قطر: 3 نقره و يک برنز

شيرجه

1951 دهلي نو هند: يک نقره و يک برنز

1958 توکيو ژاپن: 2 برنز

1966 بانکوک تايلند: رده‌هاي ششم و هفتم انفرادي

1970 بانکوک تايلند: بدون

1974 تهران ايران: رده ششم و هشتم مردان و بدون در بخش زنان

واترپلو

1970 بانکوک تايلند: رده چهارم

1974 تهران ايران: طلا

1986 سئول کره‌جنوبي: رده چهارم

1990 پکن چين: رده ششم

1994 هيروشيما ژاپن: رده چهارم

1998 بانکوک تايلند: رده پنجم

2002 بوسان کره‌جنوبي: رده چهارم

2006 دوحه قطر: رده چهارم

تکواندو

1986 سئول کره‌جنوبي: يک طلا و يک نقره - تيم ايران نايب قهرمان شد

1994 هيروشيما ژاپن: يک طلا، 2 نقره و يک برنز - تيم ايران نايب قهرمان شد

1998 بانکوک تايلند: يک طلا، يک نقره و 3 برنز - تيم ايران نايب قهرمان شد

2002 بوسان کره‌جنوبي: يک طلا، يک نقره و 2 برنز

2006 دوحه قطر: يک طلا، 2 نقره و 5 برنز - تيم ايران نايب قهرمان شد

کاراته

1994 هيروشيما ژاپن: يک طلا، 2 نقره و يک برنز

1998 بانکوک تايلند: يک طلا و 3 نقره

2002 بوسان کره‌جنوبي: 2 طلا و 3 نقره

2006 دوحه قطر: 3 طلا و 2 برنز

جودو

1986 سئول کره‌جنوبي: يک برنز

1990 پکن چين: -

1994 هيروشيما ژاپن: يک نقره و يک برنز

1998 بانکوک تايلند: يک نقره و 3 برنز

2002 بوسان کره‌جنوبي: يک طلا، يک نقره و 3 برنز

2006 دوحه قطر: 3 نقره و يک برنز

ووشو

1998 بانکوک تايلند: يک نقره

2002 بوسان کره‌جنوبي: يک طلا و يک نقره

2006 دوحه قطر: يک نقره و 2 برنز

شمشيربازي

1974 تهران ايران: يک طلا و يک برنز تيمي در اسلحه سابر و فلوره، 3 نقره انفرادي در اسلحه‌هاي سابر، فلوره و اپه، يک برنز انفرادي در اسلحه سابر (مردان)، طلا تيمي در اسلحه‌هاي فلوره و اپه، يک نقره و يک برنز انفرادي در اسلحه فلوره (زنان)

1998 بانکوک تايلند: يک برنز تيمي در اسلحه سابر

2006 دوحه قطر: 2 برنز انفرادي و تيمي در اسلحه اپه

تنيس روي ميز

1958 توکيو ژاپن: يک برنز تيمي

1966 بانکوک تايلند: يک برنز انفرادي

1974 تهران ايران: رده ششم مردان و هفتم زنان

1990 پکن چين: رده نهم تيمي

هندبال

1986 سئول کره‌جنوبي: رده پنجم

1998 بانکوک تايلند: رده چهارم

2006 دوحه قطر: برنز

سوارکاري

1994 هيروشيما ژاپن: برنز پرش با اسب

1998 بانکوک تايلند: رده هفتم تيمي

تنيس

1966 بانکوک تايلند: يک برنز انفرادي

1974 تهران ايران: يک نقره انفرادي، يک نقره دوبل، رده چهارم تيمي (مردان)، رده پنجم تيمي (زنان)

قايقراني

2006 دوحه قطر: نقره در ماده کانو و کاياک


 تلخ‌ و شيرين‌هاي واليبال در بازي‌هاي آسيايي
 چشم‌انتظار اولين طلاي در تور ايران  

واليبال ايران بارها طمع بازي‌هاي آسيايي را چشيده که شيرين‌ترين آن‌ها دو نايب قهرماني در بازي هاي 1958 توکيو و 2002 بوسان بوده. بازي‌هاي 1958 توکيو نخستين‌بار بود که ملي پوشان واليبال عازم بازي‌هاي آسيايي مي‌شدند؛ تيمي هشت نفره متشکل از بازيکناني مثل عادل منعم‌کمال ، سياوش فرخي ، حسين علي امير،محمد شريف‌زاده و محمد اسماعيل اشتري. ملي‌پوشان ايران با قدرت حريفان شان را از دوره‌ مقدماتي تا فينال شکست مي‌دهند و در مسابقه نهايي برابر تيم ميزبان که آن سال‌ها يکي از برترين تيم‌هاي جهان بود، قرار مي‌گيرد. نقل قول‌هاي فراوان است که ملي‌پوشان ايران، ژاپن قدرتمند را تا مرز شکست جلو مي‌برند اما داور فيليپيني مسابقه به ناحق چند امتياز را جابه جا مي‌کند تا در اولين حضور واليبال ايران در بازي‌هاي آسيايي ژاپني‌ها قهرمان شوند و ايران نايب‌قهرمان.

با وجود نايب قهرماني در بازي‌هاي آسيايي 1958 توکيو، در مسابقات 1962 جاکارتا اندونزي خبري از ملي‌پوشان ايران نيست و فدراسيون واليبال و مسوولان وقت ورزش تيمي را به اين مسابقات نمي فرستند اما تيم رويايي واليبال ايران در 1966 با بزرگاني مثل مسعود صالحيه ، مرتضي مرتضوي ، حسن کرد ، خسرو ابراهيمي ، محمد حيدرخان راهي بانکوک تايلند مي‌شود.

حسن کرد و مسعود صالحيه ستاره‌هاي ايران در اين مسابقات بودند و با کمک آن‌ها تيم تا مرحله نيمه‌نهايي بالا آمد اما مصدوميت حسن کرد و چنگيز انصاري شکست برابر کره جنوبي را رقم مي‌زند و تيم با پيروزي در مسابقه رده‌بندي سوم مي‌شود. ترکيب تيم ايران براي 1970 بانکوک كمي جوان‌ترمي‌شود. چهره‌هايي مثل يدا...کارگر پيشه ، هوشنک ملک‌لو ، مهدي صابرپور و خسرو نياکاني به تيم مي‌پيوند و تيم راهي بازي‌ها مي‌شود. جوان شدن تيم و تمرينات کم سبب مي‌شود که نه تنها مقام دوره قبل تکرار نشود بلکه واليبال ايران به جمع چهار تيم هم راه نيابد. در اکثر بازي‌هاي آسيايي در سال‌هاي پيش از انقلاب مربياني از ژاپن يا اروپا ملي‌پوشان ايران را هدايت مي‌كردند.

در 1974 ميزباني رقابت‌هاي آسيايي به تهران مي‌رسد.کسب 33 مدال و دوم شدن در مجموع مدال‌ها،مقامي بود که به جز بازي‌هاي آسيايي ديگر براي ايران بدست نيامد؛ يعني کره‌جنوبي ، ژاپن و چين هرگز اين اجازه را ندادند که ايراني‌ها به يکي از سه جايگاه اول تا سوم بيانديشد. از طرفي رقابت‌هاي آسيايي تهران يک مهمان ناخوانده هم داشت؛ چيني‌ها که پيش از اين به دليل قرار گرفتن به عنوان محور سوسياليسم و پس از آن کمونيسم در جهان اجازه حضور در رقابت‌هاي آسيايي را نداشتند از 1974 پايشان به اين مسابقات باز شد. چيني‌ها حالا رقيبي قوي براي واليبال ايران بودند و ايران در بازي‌هاي آسيايي تهران با حضور چين، چهارم شد.

پس از بازي هاي 1974 تهران ايران با وجود شرکت در بازي‌هاي آسيايي مقام قابل توجه‌اي کسب نکرد تا اينکه در بازي‌هاي 2002بوسان و با حضور پارک کي وون کره‌اي در ايران ، واليبال كشورمان بارديگر به سطح اول آسيا بازگشت. دومي در بوسان با بازيکناني مثل بهنام محمودي ، محمد ترکاشوند، امير حسيني و عباس قاسميان دستاوردي عالي براي تيمي بود که مربي‌اش يک کره‌اي بود كه فينال را هم وطنانش باخت.

اين همان تيمي بود که بازيکنانش حدود يک دهه در واليبال ايران درخشيدند. ششمي در بازي‌هاي آسيايي 2006 دوحه قطر آنقدر براي واليبال ايران تلخ بود که هيچ ايراني دلش نمي‌خواهد به شکست‌هاي واليبال ايران در اين مسابقات فکر کند. و اينک بازي‌هاي آسيايي گوانگجو چين و واليبالي که ماه پيش تيم ايتاليا را تا مرز شکست پيش برد.


 گپ و گفت با صالحيه، ملي‌پوش و سرمربي اسبق تيم ملي واليبال:
 واليبال آسيا ضعيف‌ترشده است 
نويسنده : فرزاد کفيلي

راه ملي‌پوش شدن مسعود صالحيه از 17 سالگي گشوده شد. 47 سال از آن روز مي‌گذرد و او علاوه بر اينکه دوبار حضور در بازي‌هاي آسيايي را درسال‌هاي 1966 و 1970 تجربه کرده، بارها سرمربي تيم‌ملي ايران بوده و در دوره‌هايي هم مديريت تيم‌هاي ملي را بر عهده داشته است.

گفت‌وگوي گل با مرد 75 ساله‌اي را مي‌خوانيد که در سال‌‌هاي 1352 ،1362 و 1365 سرمربي تيم ملي واليبال ايران بوده و 20 سال هدايت تيم ملي ناشنوايان ايران را عهده دار بوده است. واليبال دوستان زيادي براي عموصالح در ورزشگاه‌ امجديه هورا کشيده‌اند وپيرمرد امروز با انرژي همان روزها سرحال است.

عمو صالح از بازي‌هاي آسيايي 1966 بانکوک بگوييد، تيم ايران در آن بازي‌ها سوم شد.

آن سال با 9 بازيكن عازم تايلند شديم که الان از آن جمع محمد همت‌يار، چنگيز انصاري و خليل پاک‌نظر فوت کرده‌اند و 6 نفر ديگر حسن کرد ، محمد مطلق ، حسن کبيري، خسرو ابراهيمي و من بوديم که با هدايت مرحوم حسن جبارزادگان به بازي‌هاي آسيايي رفتيم. متاسفانه در نيمه‌نهايي با مصدوميت حسن کرد و چنگيز انصاري از ناحيه کمر و مچ در حالي که يک گيم را از کره جنوبي برده بوديم شکست خورديم و توانستيم مقام سوم را بدست بياوريم.

چقدر براي آن مسابقات تمرين کرده بوديد و مثل حالا براي تيم ملي تدارک ديده مي شد؟

تيم ما پيش از مسابقات حدود سه ماه تمرين کرد که دو ماه آن را به آبادان رفتيم، چون احساس مي کرديم آب و هواي آبادان به تايلند نزديک است و به ما کمک مي‌کند، درآن دو ماه در مجموعه امکس که به وزارت نفت تعلق داشت صبح و بعدازظهر تمرين کرديم. اين اردوهاي خارجي هم درکار نبود.

با چه تيم‌هايي در آن ميدان مسابقه داديد؟

13 تيم در مسابقات واليبال حضور داشتند که ما تيم‌هايي مثل هند و اندونزي را برديم و حتي در بازي حساس براي کره‌جنوبي يک گيم را زديم و اگر بازيکنان کليدي ما مصدوم نمي‌شدند شايد قهرمان مي‌شديم. البته در آخر هم ژاپن قهرمان شد و کره جنوبي روي پله دوم ايستاد..

تيم چين در آن بازي‌هاحضور نداشت، نه ؟ اگر بود بازهم سوم مي‌شديد؟

چين نبود ولي چين تايپه حضور داشت و واقعا تايواني‌ها آن سال‌ها واليبال شان ازتيم چين قوي تر بود و ما آن‌ها را برديم.

در دهه 60 و 70 سطح واليبال آسيا بالاتر از الان بود ؟

آن سال‌ها تيم ژاپن قهرمان جهان بود و واليبال آسيا بالاتر از اروپا بود و مي‌توان گفت به جز ژاپني‌ها واليبال بلوک شرق همچون روسيه، مجارستان و يوگسلاوي هم از قدرت‌هاي واليبال بودند. اما الان تيم‌هاي اروپايي و آمريکاي جنوبي خودشان را بالا کشيده‌اند و اكثر قدرت‌هاي واليبال از اين قاره‌ها هستند.

در بازي‌هاي 1970 چرا تيم واليبال به نيمه نهايي راه نيافت؟

برخي بازيکنان تيم در بازي‌هاي 70 عوض شدند و بازيکنان جوان‌تري مثل يدا... کارگر پيشه به تيم اضافه شدند و تمرينات خوبي هم پيش از مسابقات نداشتيم.

فکر مي‌کنيد تيم کنوني کشورمان در رقابت‌هاي آسيايي گوانگجو چه نتيجه اي بگيرد؟

الان چهار تيم کره‌جنوبي، ژاپن ، چين و ايران تيم‌هاي برتر واليبال آسيا هستند؛ تدارکاتي که الان براي تيم در نظر گرفته شده هيچگاه در واليبال نبوده و به نظرم اگر بازيکنان كشورمان بازي که مقابل ايتاليا انجام دادند را در گوانگجو انجام دهند حتي مي‌توانند قهرمان بازي‌هاي آسيايي شوند ومدال طلا براي کاروان ايران بياورند.

بازي کدام بازيکنان کنوني را مي‌پسنديد ؟

به نظرم همه بازيکنان تقريبا نزديک و در يک سطح هستند چرا که چند سال است در اردو هستند و ماه‌ها کنار هم مسابقه داده‌اند. ستاره خاصي نمي‌بينم که از بقيه سطح خيلي بالاتري داشته باشد.


 4 نايب قهرماني و يك عنوان سومي
 5 حضور و 5 مدال طلا براي تكواندوكاران در بازي‌هاي آسيايي  

تيم‌هاي ملي تكواندو ايران تا كنون پنج دوره حضور در بازي‌هاي آسيايي را تجربه كرده‌اند كه يك مدال طلا در هر دوره حاصل كار آنها بوده است.

ابراهيم قادري، فريبرز عسگري، مهدي بي‌باك،‌ هادي ساعي و يوسف كرمي طلايي‌هاي تيم ملي در اين سال‌ها هستند. ايران در مجموع تيمي نيز 4 نايب قهرماني و يك سومي را به خود اختصاص داده است. تكواندوكاران در آخرين دوره حضور خود در دوحه قطر توانستند بيشترين مدال را براي كاروان ايران كسب كنند و همه اعضاي تيم ملي مدال گرفتند. امسال نيز همه نگاه‌ها به مدال آوري تكواندوست با اين تفاوت كه از آنها انتظار كسب بيش از يك مدال طلا مي رود.

يك طلا و يك نقره در اولين حضور

نخستين حضور ايران در بازي‌هاي آسيايي به سال 1986 در سئول كره جنوبي بر مي گردد، در آن سال ابراهيم قادري به مدال طلا و علي حاجي پور به مدال نقره رسيد و تيم ايران در كل نايب قهرمان شد. اين دهمين دوره رقابت‌ها بود.

تعداد مدال‌ها دو برابر شد

در سال 1994 در هيروشيما ژاپن فريبرز عسگري به مدال طلا رسيد، ابراهيم سعادتي و فرزاد ذرخش مدال نقره را از آن خود كردند و مجيد امين ترابي مدال برنز را كسب كرد. در اين مسابقات كه دوازدهمين دوره بود تيم ايران باز هم نايب قهرمان شد.

تداوم نايب قهرماني با افزايش برنزها

در سيزدهمين دوره بازي‌هاي آسيايي در سال 1998بانكوك تايلند مهدي بي باك تنها مدال طلاي تيم ايران را كسب كرد، مجيد افلاكي نقره گرفت، مجيد امين ترابي، بيژن مقانلو و حسن اصلاني به مدال برنز رسيدند. تيم ايران در اين دوره نيز دوم شد.

سقوط يك پله‌اي در بوسان

در چهاردهمين دوره اين رقابت‌ها در بوسان كره جنوبي 2002 تيم تكواندو با كسب يك مدال طلا ، يك مدال نقره و 2 مدال برنز با يك پله سقوط سوم شد. در آن سال‌هادي ساعي طلا گرفت،‌ بهزاد خداداد مدال نقره را از آن خود كرد و مجيد افلاكي برنز را به دست آورد. پروانه تهراني نيز اولين مدال برنز را براي تيم بانوان به دست آورد.

قطر و كسب بيشترين مدال

در پانزدهمين دوره مسابقات در سال 2006 در دوحه قطر تيم ايران يك مدال طلا ، 2 مدال نقره و 5 مدال برنز را كسب كرد و دوباره به جايگاه اوليه خود يعني نايب قهرماني بازگشت.يوسف كرمي مدال طلاي اين بازي‌ها را گرفت، مهدي بي باك و مهدي نوايي نقره پوش شدند،‌هادي ساعي، بهزاد خداداد، عليرضا نصر آزاداني، مهروز ساعي و افسانه شيخي به مدال برنز رسيدند.

گوانگجو و اميد به شكست طلسم يك طلا

نگاهي به ادوار گذشته بازي‌هاي آسيايي نشان مي دهد كه ايران در هر دوره كار خود را تنها با يك طلا به پايان رسانده است. بعد از كسب قهرماني آسيا و جام جهاني تيم تكواندو امسال به دنبال كسب بيش از يك مدال طلا براي كاروان است.در شانزدهمين دوره مسابقات كه در گوانگجو چين برگزار مي شود تيم ايران با تركيب رضا نادريان در وزن 63 كيلوگرم ، محمد باقري معتمد در وزن 68 كيلوگرم، عليرضا نصر آزاداني در وزن 74 كيلوگرم، فرزاد عبدالهي در وزن 80 كيلوگرم، در وزن 87 كيلوگرم يوسف كرمي و در وزن 87+ كيلوگرم و حسين تاجيك در بخش مردان و سارا خوش جمال فكري در وزن 46 كيلوگرم، سمانه شش پري در وزن 53 كيلوگرم، سوسن حاجي پور در وزن 57 كيلوگرم، پريا پور نعمت در وزن 62 كيلوگرم، پريسا فرشيدي در وزن 67 كيلوگرم و سهيلا سياحي در وزن 73 كيلوگرم در بخش بانوان به ميدان مي روند.هر كدام از اين نفرات مدال‌هاي رنگارنگي را در كارنامه خود دارند.


 گزارشي از آخرين تمرين بوكسورها پيش از اعزام به گوانگجو
 مشت‌هاي تکان دهنده در جدول مدال ها 

در فاصله 4 روز تا آغاز شانزدهمين دوره بازي‌هاي آسيايي يكي از رشته‌هايي كه اميد زيادي به مدال آوري آن وجود دارد، بوكس است؛ رشته‌اي كه به ‌رغم داشتن حواشي زياد هنوزهم از آن به عنوان يكي ازشانس‌هاي مهم براي ارتقاي جايگاه كاروان ورزش ايران روي آن حساب مي‌شود.

تيم ملي بوكس در دوحه 2006 يك مدال طلا وسه برنز كسب كرد تا يكي از رشته‌هاي موفق كاروان ايران در آن دوره باشد.اكنون با گذشت چهار سال وحضور سرمربي اوكرايني كه سابقه هدايت تيم ملي اوكراين در المپيك را هم دارد، انتظار مي‌رود بوكس ايران عملكرد موفق تري برجاي گذارد. ملي پوشان بوكس در تمرينات آمادگي خوبي از خود نشان دادند وهمه آنها هم قسم شده اند كه بتوانند بهترين نتيجه تاريخ بوكس ايران در بازي‌هاي آسيايي را كسب كنند.

وزن 49 كيلوگرم : مسعود ريگي اميد اصلي درسبك وزن‌ها

اين بوكسور جوان كه حدود يكسال قبل در جوانان آسيا در تهران طلا گرفت يكباره از صحنه بوكس ايران كنار رفت. ريگي در اين مدت كه از تيم ملي دوربود زيرنظر مربيان خودش درسيستان و بلوچستان تمرين مي‌كرد و در اين وزن ثابت كرد كه بهترين نفر ايران است. مسوولان فدراسيون قرارنبود دراين وزن نماينده‌اي را اعزام كنند اما ريگي با مبارزه‌هاي خوبي كه انجام دادهمه را متقاعد كرد كه اگر در گوانگجو قرعه مناسبي داشته باشد مي‌تواند مدال آور شود.

وزن 52 كيلوگرم: ايمان طيبي جا ماند!

دراين وزن قراربود ايمان طيبي به چين برود اما آي‌دي كارت اين بوكسورنيامد تا ايران دراين وزن نماينده‌اي نداشته باشد. اين جوان نشان داده بود كه بوكسوري جنگنده است و مي‌توانست تجارب خوبي كسب كند، اما به دليل نداشتن گذرنامه و در نتيجه ديرانجام شدن كارهاي خروج از كشورش از اعزام به آسيايي بازماند.

وزن 56 كيلوگرم: اگر عمران نوسان نداشته باشد!

اين بوكسور كه طلاي جوانان آسيا را هم در كارنامه دارد نشان داده كه روند رو به رشدي را طي مي‌كند. عمران اکبري دو سال به طور مداوم در اردوهاي تيم ملي بوده و به تورنمنت‌هاي مختلفي اعزام شده ؛ بنابراين در گوانگجو از اين بوكسور انتظار مدال مي‌رود. اكبري يكي از سه بوكسوري است كه سرمربي اوكرايني تيم ملي از نحوه آماده سازي او رضايت داشته ولي اين مشتزن در قهرماني كشور نتوانست انتظارات را برآورده كند و برنگراني‌ها افزود.هرچند اكبري در اين دوره تمرينات بسيار آماده نشان داد.

وزن 60 كيلوگرم: فروتن گل آرا و شانس برنز

اين بوكسور براي رسيدن به پيراهن تيم ملي تلاش زيادي كرد، چه در انتخابي وچه در انتقادات از نحو‌ه‌ انتخاب بوكسورها! البته ازگل آرا انتظار زيادي نمي‌رود و شايد بيشترين اميد مسوولان فدراسيون اين باشد كه او با قرعه مناسب بتواند روي سكوي سومي‌قرار گيرد.

وزن 64 كيلوگرم: هومن كرمي‌

به فكر مدالي بهتر از دوحه

يكي از شانس‌هاي مدال ايران در بوکس گوانگجو كه برنز بازي‌هاي آسيايي دوحه را هم در كارنامه دارد، به ارتقاي رنگ مدالش مي‌انديشد . چرا كه تجربه‌اش 4 سال بيشتر شده و ديگر آن جوان كم تجربه نيست كه با يك مشت از پاي درآيد البته نبايد فراموش كنيم كه در اين 4 سال جواناني از جنوب شرق آسيا در اين وزن رشد كرده‌اند كه حتي اجازه ندادند كرمي‌در قهرماني آسيا به فينال برسد.

وزن 69 كيلوگرم: سپهوند به فكر اثبات خيلي چيزها!

وزني كه بيشترين حاشيه را در خود داشت و سرانجام سپهوند نماينده ايران درگوانگجو شد. سپهوند و محرابي بوكسورهاي انتخاب شده در اين وزن بودند كه پس از مدت‌ها كش و قوس و انجام انتخابي، نماينده ايران مشخص شد. سپهوند سخت تمرين كرد و از جان مايه گذاشت. اين بوكسور كه در المپيك پكن هم حضور داشت، مي‌خواهد نشان دهد كه هنوز تمام نشده، البته اين نكته را هم نبايد فراموش كنيم كه او دو سال از بوكس روز ايران فاصله داشت. در اين مدت در اين وزن بوكسوري حضور نيافت كه ثابت كند جايگزين مناسبي براي سپهوند بوده و به نوعي خلاء داشتيم. محرابي منتظر لغزش احتمالي اوست تا دمار از روزگار فدراسيون درآورد.

وزن 75 كيلوگرم: محمد ستارپور؛ همچنان بهترين

اين بوكسوركه برنز آسيايي دوحه را در كارنامه دارد اين دوره هم يكي از شانس‌هاي مدال‌آوري به شمار مي‌رود. او در اين چهار ساله هميشه نشان داده كه نفر اول وزن خودش است. ستارپور به خوبي تمرين مي‌كند و در تلاش است تا مدال دوره قبل خود را ارتقا دهد.

وزن 81 كيلوگرم: احسان روزبهاني و تجربه اول

بوكسوري جوان كه اولين حضور آسيايي‌اش را تجربه مي‌كند. روزبهاني نقره جوانان آسيا را دارد اما شرايط بازي‌هاي آسيايي با جوانان آسيا خيلي متفاوت است. اين بوكسور جايگزين حسن كاركردي شده كه در اين وزن سال‌هاي سال براي ايران مدال آوري مي‌كرد.

وزن 91 كيلوگرم: علي مظاهري شانس اول طلاي ايران

كاپيتان تيم ملي بوكس كه دردوحه قهرمان شد، تنها به طلاي گوانگجو فكر مي‌كند. مظاهري حدود يك سال است كه بدون هيچ حاشيه‌اي در اردوهاي تيم ملي تمرين مي‌كند. اين بوكسور باتجربه در مسابقه‌هاي ليگ هم هر بار كه به ميدان رفته پيروز شد. اين روند نشان مي‌دهد كه مظاهري هنوز هم مي‌تواند مدال آور باشد.

وزن 91+ كيلوگرم: بازگشت روح ا... حسيني پس از 4 سال

اين بوكسور پا به سن گذاشته ايران كه نقره بازي‌هاي آسيايي 98 بانكوك را دارد پس از 4 سال خداحافظي از دنياي قهرماني يكسال است كه دوباره به اردوهاي تيم ملي بازگشته است.حسيني جايگزين جاسم دلاوري شد كه دربازي‌هاي آسيايي دوحه برنز گرفت. البته شرايط حسيني و دلاوري بسيار متفاوت است. چرا كه دلاوري بوكسوري جوان و جنگنده بود، اما حسيني بوكسوري پا به سن گذاشته و باتجربه... در گوانگجو معلوم مي‌شود كه بازگشت حسيني موفقيت‌آميز بوده يا نه.


 وضعيت نامطلوب در سرعت و نيمه‌استقامت
 پرتاب ديسك اميد اول دووميداني در گوانگجو 
نويسنده : هديه خطيبي

دووميداني رشته‌اي است كه در بازي‌هاي آسيايي 141 مدال را به خود اختصاص مي‌دهد، اما آوازه قهرمانان صاحب‌نام قاره كهن كه از سطح آسيا فراتر رفته‌اند و در جهان قدرتي به شمار مي‌روند، باعث شده تا كار كسب مدال براي دووميداني‌كاران ايران دشوار شود. با اين وجود مصطفي كريمي، رييس فدراسيون دووميداني قول شش مدال دوندگان، پرندگان و پرتابگران ايران را داده و مدعي شد رشته‌اش مي‌تواند كاروان ايران را در جدول تكان دهد. برخلاف نظر كريمي اما، كارشناس برجسته اين رشته نظري متفاوت دارد و حتي نايب رييس فدراسيون شانس ايران را بين چهار تا شش مدال مي‌داند و قطعيتي براي كسب شش مدال توسط ملي‌پوشان اعزامي قائل نيست. در گزارش حاضر تحليل‌هاي ايرج حصيبي، كارشناس باسابقه دووميداني درخصوص توان و نتايج احتمالي ماده‌هاي اعزامي به گوانگجو و شانس مدال ايراني‌ها جمع‌بندي شده و با مطالعه آن مي‌توانيد ارزيابي حقيقي از موجوديت مادر رشته‌ها در گوانگجو 2010 داشته باشيد.

اميد كسب مدال در پرتاب‌ها بيشتر است
احسان حدادي، ركورددار آسيا است و كسي حتي نزديك حدنصاب وي نيست. بنابراين به مدال طلاي احسان اميد قطعي داريم، مگر اينكه اتفاق غيرقابل پيش‌بيني ازجمله آسيب‌ديدگي رخ دهد. در پرتاب ديسك محمد صميمي هم شرايط روي سكو رفتن براي مدال نقره و برنز را دارد، البته در صورتي كه بتواند از هندي‌ها كه پرتاب‌كنندگان بسيار خوبي دارند و از چهار سال پيش با آنان رقابت نزديكي داريم، جلو بزند و از ميان جمعيت انبوه چيني‌ها، پرتابگر قابلي به تازگي كشف نشده باشد كه نبوغش ما را آزار دهد.
در پرتاب وزنه اگر امين نيك‌فر از آمريكا مستقيما راهي چين شود و بتواند ركورد ملي ايران كه 19 متر و 95 سانتي‌متر است را تكرار كند، مي‌توانيم به مدال برنز نيم نگاهي داشته باشيم، چرا كه ركورد آسيا بالاي 21 متر است و به احتمال زياد زده خواهد شد.
پرتاب چكش، نخستين ماده‌اي است كه ملي‌پوشان كشور در گوانگجو بايد به ميدان بروند. حضور قهرمان المپيك و جهان از ژاپن كار كاوه موسوي براي روي سكو ايستادن را بسيار سخت كرده، چرا كه بايد به حضور دو ورزشكار چيني كه به كمتر از مدال راضي نمي‌شوند، توجه شود. بنابراين موسوي در بهترين وضعيت مي‌تواند عنوان چهارم يا پنجم را به خود اختصاص دهد.
در پرتاب نيزه، آسيا سطح بسيار بالايي به‌خصوص در قسمت آسياي ميانه دارد. طوري كه اگر مهدي روايي چهار يا پنج متر بيشتر از ركورد شخصي‌اش بزند، مي‌تواند روي سكو برود كه اين موضوع را كارشناسان محال مي‌دانند.

در سرعت و نيمه‌استقامت شانسي نداريم
معمولا در دوهاي سرعت و نيمه‌استقامت، ايران بسيار عقب‌تر از حريفان خود به‌سر مي‌برد، چرا كه كشورهايي نظير قطر و بحرين با تبعه كردن ورزشكاراني از آمريكا و آفريقا مثل رشيد رمزي يا بلال منصور شانس كسب مدال ديگر كشورها را به نحو قابل توجهي كاهش دادند و ديگر كشورها از شرايط بهتري نسبت به ما برخوردارند. سجاد مرادي در نيمه‌استقامت مبارزه سختي با تبعه‌هاي خارجي آسيا دارد و روح‌ا... عسگري هم كه در 110 متر بامانع رقباي قدرتمندي همچون «لي جيانگ» و «وشي» از چين را كنار خود مي‌بيند، خيلي مشكل است تا به مدال برسد.

پرش‌ها و كسب تجربه در گوانگجو
با خط خوردن سيستاني و ارزنده در مرحله ورودي پرش طول وضعيت نامشخصي داريم. در پرش سه‌گام نماينده‌اي نداريم و در پرش ارتفاع هم كه كيوان قنبرزاده را براي كسب تجربه با وجود اينكه شرايط خوبي دارد، اعزام مي‌كنيم. وي براي مقام‌آوري بسيار جوان است و سرمايه آينده ماست. هر چند كه برخي فكر مي‌كنند در پرش با نيزه به سبب قهرماني رباني در آسيا شانس مدال داريم، اما بايد در اين ميان تفاوت قهرماني آسيا با المپيك آسيايي را هم در نظر گرفت. ركورد آسيا در اين بخش پنج متر و 90 سانتي‌متر است، اما ركورد رباني پنج متر و 36 سانتي‌متر بيشتر نيست، بنابراين اگر اين ورزشكار كمتر از پنج متر و 40 سانتي‌متر بپرد، شانسي براي مدال نخواهيم داشت.
در پرش ارتفاع با نيزه اگر نمايندگان ايران اسير شرايط هنگام مسابقه نشوند و بر جو رقابت‌ها غلبه كنند، شايد بتوانيم مدال برنز بگيريم.

ده‌گانه و اميد كم‌رنگ به سپهرزاد
متاسفانه هادي سپهرزاد شرايط زمان حضورش در المپيك را ندارد كه در صورت تكرار آن فرم عالي مي‌توانستيم اميد زيادي به هادي داشته باشيم، از طرفي سپهرزاد از ناحيه كتف راست آسيب‌ديدگي كهنه‌اي دارد و نمي‌تواند ركورد اصلي خودش را هم بزند و فقط در صورت تكرار امتيازات گذشته‌اش شانس اين را دارد كه روي سكوي سوم آسيا بايستد.»

ليلا رجبي، تنها شانس بانوان
در ميان بانوان اعزامي اگر ليلا رجبي بتواند ركورد پرتاب 18 متري خود را بزند، با احتساب اختصاص قطعي مدال طلا و نقره به نمايندگان چين كه در جهان هم حرف اول را مي‌زنند، اين ملي‌پوش كشورمان براي عنوان سوم و در حالت بدبينانه چهارم شانس خوبي دارد. ساير بانوان حتي ليلا ابراهيمي در مواجهه با مدعيان آسيا كه در جهان شناخته شده‌اند، شانسي براي مقام‌آوري ندارند. ما فقط اميدواريم آنها در اين ميدان سخت با بزرگان ركوردهاي ملي را جابه‌جا كنند.

به كسب 3 مدال در مجموع مي‌توانيم اميدوار باشيم
ايرج حصيبي پس از توضيح درخصوص شانس‌هاي مسلم مقام‌آوري ايران در گوانگجو مدعي شد به ساير اعضاي تيم‌ملي كه نامي از آنان آورده نشده نمي‌توان اميدي داشت و در شرايط خيلي خوب كل كاروان دووميداني ايران سه مدال كسب مي‌كند. وي گفت: «كريمي شانس زيادي براي ايران پيش‌بيني كرده كه تحقق آن دور از ذهن است. مشكل دووميداني ما نوع نگاه متوليان ورزش به رشته‌هاي پايه است، چرا كه آن‌چنان كه بايد به اين‌گونه ورزش‌ها نه تنها توجه نمي‌شود، بلكه انتظارات زيادي هم دارند. بايد تلاش كنيم با ديدي وسيع، ماده‌هاي دووميداني را به خوبي بشناسيم و با اردوها و مربيان باكيفيت، ملي‌پوشان را از رده‌هاي سني پايين پرورش دهيم. براي جمعيت 72 ميليوني ايران حتي شش مدالي كه رييس فدراسيون از ميان 141 مدال دووميداني در گوانگجو پيش‌بيني كرده بسيار ناچيز است، اما متاسفانه شرايط و ابزار كافي براي تغيير وضعيت وجود ندارد و از اين پس سازمان تربيت‌بدني بايد نگاهش را به ورزش‌هاي پايه تغيير دهد.


 13حضور، 10 پرچمدار؛ از نامجو تا دايي و رضازاده
 پرچمي‌ که مدال مي‌‌آورد! 

کاروان ورزش ايران طي 6دهه گذشته در 12 دوره بازي‌هاي آسيايي شرکت داشته اما فقط 9نفر را به عنوان پرچمدار معرفي کرده است. معرفي 9 پرچمدار براي حضور در 12دوره بازي‎هاي آسيايي از آن جهت است که دو نفر از پرچمداران کاروان ورزش ايران بيشتر از يک دوره مسوووليت اين کار را برعهده داشتند.

محمود نامجو پرچمدار کاروان ايران در اولين دوره بازي‎هاي آسيايي بود که از ميان اعضاي تيم ملي وزنه‌برداري عهده‌دار اين مسووليت شد. مرحوم نامجو در بازي‎هاي آسيايي 1958 ژاپن هم به هنگام رژه ورزشکاران ايراني پيشاپيش همه آنها پرچم به دست حرکت کرد. از سال 1966 که ايران براي سومين‎بار در بازي‎هاي آسيايي شرکت کرد تا سال 1994 و بازي‎هاي آسيايي ژاپن همه پرچمداران ايران از ميان کشتي‌گيران انتخاب شدند. در اين ميان رضا سوخته‌سرايي طي سه دوره متوالي عهده‌دار اين مسووليت بوده است.

براي نخستين‎بار در بازي‎هاي آسيايي 1998 تايلند بود که از رشته‎اي غير از وزنه‌برداري و کشتي ورزشکاري به عنوان پرچمدار کاروان ايران انتخاب شد. آرش ميراسماعيلي پرچمدار ايران در اين بازي‎ها بود. علي دايي هم اولين پرچمدار ايران در اولين بازي‌هاي آسيايي برگزار شده در سال 2000 بود. بعد از آن دوباره نوبت به وزنه‌برداري رسيد تا نماينده اين رشته پرچم کاروان ورزش ايران در افتتاحيه بازي‎ها را به دست بگيرد. حسين رضازاده پرچمدار ايران در پانزدهمين دوره بازي‌هاي آسيايي بود.

بيشتر پرچمداران کشتي‌گير بودند و طلايي

از مجموع 9 نفري که تاکنون به عنوان پرچمدار کاروان ورزش ايران در بازي‌هاي آسيايي انتخاب شده‌اند، هفت نفر کشتي‌گير بوده‌اند که اتفاقا همگي هم صاحب مدال طلا در‎دوره خود شدند. سه بار هم پرچمدار کاروان ايران از ميان وزنه بردارها انتخاب شد که حاصل آن کسب دو مدال طلا و يک نقره براي کاروان ايران بود. مرحوم نامجو زماني که براي دومين بار پرچمدار کاروان شد برخلاف دوره نخست به نقره بسنده کرد. او در آن زمان 42 ساله بود. همچنين تاکنون فوتبال و جودو هم يک نماينده در ميان پرچمداران داشته‌اند.

تلخ و شيرين‌هاي پرچمدار بودن

پرچمداري تا به امروز براي آن دسته از ورزشکاران کشورمان که در بازي‎هاي آسيايي شرکت داشته‎اند خوش يمن بوده است چون همه آنها موفق به کسب مدال در همان رويدادي شدند که آن را با در دست داشتن پرچم ايران آغاز کردند البته به جز علي دايي! کاپيتان تيم فوتبال اميد ايران در بازي‎هاي آسيايي 2002 کره جنوبي پرچمدار ايران بود. تيم ملي فوتبال در اين بازي‎ها به مدال طلا دست يافت درحالي که دايي در ديدار فينال حضور نداشت. دايي پيش از اينکه بتواند با تيم ملي فوتبال در فينال چهاردهمين دوره بازي‎هاي آسيايي مقابل ژاپن صف آرايي کند، از مصيبت درگذشت پدر خود باخبر شد و به همين دليل به ايران بازگشت.

معرفي پرچمداران

اسامي‌ ورزشکاراني که در ادوار گذشته بازي‎هاي آسيايي پرچمدار کاروان ورزش ايران بوده‌اند و رنگ مدال‌هاي به دست آمده توسط آنها به شرح زير است.

بازي‎هاي آسيايي 1951 هند

پرچمدار: محمود نامجو (مدال طلا - وزنه‌برداري)

بازي‎هاي آسيايي 1958 ژاپن

پرچمدار: محمود نامجو (مدال نقره - وزنه‌برداري)

بازي‌هاي آسيايي 1966 تايلند

پرچمدار: منصور مهدي‌زاده (مدال طلا - کشتي)

بازي‌هاي آسيايي 1970 تايلند

پرچمدار: عبدا... موحد (مدال طلا - کشتي)

بازي‌هاي آسيايي 1974 ايران

پرچمدار: اسکندر فيلابي (مدال طلا - کشتي)

بازي‌هاي آسيايي 1978 تايلند

ايران غايب بود

بازي‌هاي آسيايي 1982هند

پرچمدار: رضا سوخته‌سرايي (مدال طلا - کشتي)

* بازي‌هاي آسيايي 1986 کره جنوبي

پرچمدار: رضا سوخته سرايي (مدال طلا - کشتي)

بازي‌هاي آسيايي 1990 چين

پرچمدار: رضا سوخته سرايي (مدال طلا - کشتي)

بازي‌هاي آسيايي 1994 ژاپن

پرچمدار: اميررضا خادم (مدال طلا - کشتي)

بازي‌هاي آسيايي 1998 تايلند

پرچمدار: آرش ميراسماعيلي (مدال برنز - جودو)

بازي‎هاي آسيايي 2002 کره جنوبي

پرچمدار: علي دايي (مدال طلا - فوتبال)

بازي‌هاي آسيايي 2006 قطر

پرچمدار: حسين رضازاده (مدال طلا - وزنه‌برداري)

بازي‌هاي آسيايي 2010 گوانگجو

پرچمدار: صمد نيکخواه بهرامي‌


 نديري اعلام كرد؛راديو ورزش در بين 4 راديو برتر ايران
 پيچ راديو را باز كنيد به گوانگجو برويد 
نويسنده : افشين عقابيان

راديو جزو رسانه‌اي بوده كه در دهه‌هاي گذشته همواره در رخدادهاي مهم از جمله عرصه ورزش، مهم‌ترين خبررسان جامعه به شمار مي‌رفت، اما پس از نفوذ تلويزيون تصور مي‌شد اين وسيله ارتباطي به حاشيه برود اما جالب اين است كه موجود ناطق اكثر خانه‌ها و مغازه‌ها حتي امروز هم پس از گذشت چند دهه در ميان تلويزيون و ماهواره و اينترنت جايگاه خودش را نزد مردم حفظ كرده است.
مجيد نديري مدير راديو ورزش در آستانه شانزدهمين دوره بازي‌هاي آسيايي از ويژه برنامه‌هاي مجموعه متبوعش مي‌گويد:«براي سومين بار است كه راديو بازي‌هاي آسيايي را تجربه مي‌كند و با توجه به اختلاف ساعت مناسبي كه با محل برگزاري رقابت‌ها داريم، اين امكان است كه از 30/4 بامداد هر روز برنامه ويژه، مسابقات را تا آخرين پيكار آن روز حول و حوش ساعت 15:30 يا 16:00 براي شنوندگان پخش كنيم كه به ساعت گوانگجو از 9 صبح تا 8 شب مي‌شود. ما روزانه 7 ساعت پخش مستقيم داريم و 9 ساعت هم با بحث‌هاي انتقادي و تك مسابقه‌ها در خدمت مخاطبين هستيم،ضمن اينكه 4 ساعت راديو تجارت يعني از ساعت 10 صبح تا 14 نيز به راديو ورزش اختصاص پيدا كرده، البته اين تغيير تا پايان بازي‌هاي آسيايي پابرجاست اما تا سال آينده سعي مي‌كنيم راديو ورزش را 24 ساعته كنيم، چرا كه ورزش ايران پتانسيل اين را دارد كه بيشتر پيگير آن باشيم.»
نديري از تشكيل شوراي هماهنگي صدا خبر داد:«اين شورا به طور مفصل براي گوانگجو برنامه‌ريزي كرده تا بهترين پوشش‌هاي خبري را داشته باشيم اما به جز راديو ورزش، چهار راديو ديگر و سايت اينترنتي راديو ورزش بازي‌هاي آسيايي را پوشش مي‌دهند. راديو جوان با اعزام گزارشگراني به گوانگجو هر روز سه برنامه 15 دقيقه‌اي و يك برنامه نيم ساعته از ساعت 11 صبح دارد. راديو صداي آشنا كه براي مخاطبين خارج از كشور است، در سه بخش مجزا در ساعات 10:45 صبح، 17 و 19:30 شب هر كدام به مدت 45 دقيقه به صورت گزارش، تحليل و جمع‌بندي به تمامي مسابقات مي‌پردازد. راديو ايران در بخش صبحگاهي حجم زيادي از مسابقات را در برنامه سلام ايران و روي خط ورزش پوشش مي‌دهد و راديو تهران نيز گزارش لحظه به لحظه‌اي در ساعت 7 تا 8 صبح، 11 تا 12 صبح و 16:30 تا 17 و همچنين تحليل مفصل در ساعت 6 تا 18:45 دارد. به جز كانال‌هاي راديويي سايت اينترنتي راديو ورزش به طور كامل رويدادها را از طريق تصاوير و صدا پوشش مي‌دهد.»
مدير راديو ورزش با اشاره به شروع ويژه برنامه‌ها از22 آبان گفت: هنگام بازي‌هاي آسيايي، بي‌شك ديدارهاي مهم ليگ‌برتر فوتبال را در داخل كشور داريم، بنابراين ما اولويت را به بازي‌هاي ملي مي‌دهيم، اما سعي مي‌كنيم از اتفاقات مهم فوتبال هم غافل نشويم، نديري مدعي شد راديو ورزش در حال حاضر بين چهار راديو نخست كشور جايگاه دارد و هر كدام از راديوهاي كشور در حيطه خود جايگزين ندارد، چرا كه كاركردهاي خاصش، آن را از ساير رسانه‌ها جدا ساخته و به مرور زمان پيشرفت مي‌كند، اما تغيير شكل نمي‌دهد. همان‌طور كه توانست در اينترنت هم جايگاه خود را به دست بياورد و هر كاربر مي‌تواند هنگام انجام امورش به راديو هم از طريق اينترنت گوش كند.
مجيد اسكويي با سابقه‌ترين گزارشگر راديو كه از سال 1343 كار خود در اين عرصه را آغاز كرده نيز نويد روزهاي پركار، البته با كيفيت را در هنگام بازي‌هاي آسيايي داد و افزود:«تمام تلاشمان بر اين است كه تمام جريانات مهم، و حتي حواشي جالب را لحظه به لحظه به سمع و نظر شنوندگان برسانيم و تا جايي كه امكان دارد از همكاران اعزاميمان گزارش مستقيم دريافت خواهيم كرد.


 قهرماني‌هاي سلطان با تيم‌ملي و پيكان
 پروين منهاي پرسپوليس هم پرافتخار است 

امروز و در اين مقال، درباره حضور علي پروين در تيم‌هايي به جز پرسپوليس مي‌نويسيم. علي پروين غير از پرسپوليس در تيم‌هايي مثل كيان، تيم‌ملي جوانان، پيكان، تيم‌ملي بزرگسالان و آذربايجان حاضر بوده و با هم افتخارات او را در اين تيم‌ها مرور مي‌كنيم.

تيم‌ملي بزرگسالان

پروين در سال 1349 نخستين بازي ملي خودش را در جام عمران منطقه‌اي تجربه كرد. افتخارات ملي علي پروين را در تمام اين سال‌ها با هم مرور مي‌كنيم.

1?- قهرماني در جام عمران منطقه‌اي با تيم‌ملي در سال ?- 1349

2?- قهرماني با تيم‌ملي فوتبال در تورنمنت بين‌المللي جام كوروش كبير ?- 1350

3?- صعود با تيم‌ملي فوتبال به المپيك 1972 مونيخ و حضور در اين بازي‌ها ?- 1351

4?- قهرماني با تيم‌ملي فوتبال در مسابقات جام ملت‌هاي آسيا ?- 1351

5?- حضور با تيم‌ملي فوتبال در مسابقات جام‌جهاني كوچك ?- 1351

6?- قهرماني با تيم‌ملي فوتبال در بازي‌هاي آسيايي 1974 تهران ?- 1353

7?- قهرماني با تيم‌ملي فوتبال در مسابقات جام ملت‌هاي آسيا ?- 1355

8?- صعود با تيم‌ملي فوتبال به المپيك 1976 مونترال و حضور در اين بازي‌ها ?- 1355

9?- صعود با تيم‌ملي فوتبال به مسابقات فوتبال جام‌جهاني آرژانتين و حضور در اين بازي‌ها ?- 1356

10?- صعود با تيم‌ملي فوتبال به المپيك 1980 مسكو ?- 1358

11?- قهرماني با تيم‌ملي فوتبال در بازي‌هاي آسيايي 1990 پكن ?- 1369 به عنوان سرمربي

تيم‌ملي جوانان

علي پروين در سال 1348 به عنوان يك بازيكن 23 ساله كه صددرصد در آن مقطع صغرسني داشت در تيم‌ملي جوانان حاضر شد. رايكوف، سرمربي تيم‌ملي جوانان در آن سال بود. تيم‌ملي جوانان در مسابقات 1969 قهرماني آسيا به رتبه سوم رسيد و علي پروين 23 ساله نتوانست آنطور كه بايد و شايد بازي‌هاي قابل توجهي را انجام دهد.

كيان

علي پروين كارش را با تيم البرز يعني تيم دوم كيان شروع كرد و در سال 43 به تيم اول كيان پيوست. او چهار سال با كيان در مسابقات فوتبال باشگاه‌هاي تهران حضور يافت.

1?- مقام سوم مسابقات فوتبال باشگاه‌هاي تهران ?- 1343

2?- مقام دهم مسابقات فوتبال باشگاه‌هاي تهران ?- 1344

3?- مقام هشتم مسابقات فوتبال باشگاه‌هاي تهران ?- 1345

4?- مقام هشتم مسابقات فوتبال باشگاه‌هاي تهران ?- 1346

پيكان

در سال 46 بعد از انحلال شاهين سه تيم تهرانجوان، دارايي و كيان هم منحل شدند. انحلال كيان زمينه پيوستن علي پروين را به تيم فوتبال پيكان فراهم آورد.

1?- قهرماني در مسابقات فوتبال زيرگروه باشگاه‌هاي تهران ?- 1347

2?- قهرماني در مسابقات فوتبال جام باشگاه‌هاي تهران ?- 1348

3?- قهرماني در مسابقات فوتبال جام بين‌المللي دوستي ?- 1348

آذربايجان

علي پروين در سال 1382 مديريت تيم آذربايجان را در ليگ دسته دوم برعهده داشت و ضمن قهرماني با اين تيم، حضور در دسته دوم را با موفقيت به پايان رساند. پروين سپس به پرسپوليس برگشت.

استيل‌آذين

در سال 86 پروين مديريت ورزشي تيم استيل‌آذين را در ليگ دسته اول برعهده گرفت. استيل‌آذين در گروه خودش قهرمان شد. اگر شرايط مثل امروز بود، استيل‌آذين با پروين به ليگ‌برتر صعود كرده بود، اما در آن سال، پلي‌آف ليگ دسته اول به صورت ضربدري بود و تيم اول يك گروه مجبور بود با تيم دوم گروه مقابل بازي كند، شرايط تلخي كه با وجود برتري سه تيم تراكتورسازي تبريز، فولاد خوزستان و استيل‌آذين در سال‌هاي 84 تا 86 مانع صعود آنها به مسابقات فوتبال ليگ‌برتر شد. استيل‌آذين در آن سال به سپاهان‌نوين باخت و ليگ‌برتر را از دست داد. او حالا براي دومين‌بار به تيم فوتبال استيل‌آذين برگشته است.

علي پروين حالا مجتمع پرسپوليسي‌هاي سال 77 را در تيم استيل‌آذين به پا كرده است. علي پروين، افشين پيرواني، احمدرضا عابدزاده، رضا شاهرودي، مهدي مهدوي‌كيا و علي كريمي كه 12 سال قبل در پرسپوليس كنار هم حضور داشتند، حالا در تيم فوتبال استيل‌آذين حاضر هستند. تفاوت عمده استيل‌آذين امروز و پرسپوليس 12 سال قبل اين است كه استيل‌آذين امروز مي‌جنگد تا سقوط نكند، اما پرسپوليس 12 سال قبل مي‌جنگيد تا فواصل امتيازاتش با حريفان كمتر از 10 نباشد. به هر حال، امروز و در اين مقال قهرماني‌هاي علي پروين را در تيم‌هايي به‌جز پرسپوليس با هم مرور كرديم و ديديم كه سلطان با ديگر تيم‌ها هم قهرماني‌هاي جذابي را به دست آورده است. پروين منهاي پرسپوليس باز هم جزو پرافتخارترين‌هاي فوتبال ايران است.


 ركوردهاي ايران در بازي‌هاي آسيايي
 دايي اينجا هم آقاي گل است 
نويسنده : مهدي حدادپور

فوتبال اميدهاي ايران به دهكده بازي‌هاي آسيايي «گوانگجو» رسيد. فوتبال ما، نتايج خوبي را در ادوار گذشته اين رقابت‌ها كسب كرده و بهترين تيم تاريخ اين رقابت‌هاي بزرگ است. اگر موافق هستيد ابتدا به مرور مختصر اين بازي‌ها و سپس ركوردهايي جالب از حضور ايران در اين رقابت‌ها بپردازيم. و اما مرور ركوردهايي كه فوتبال ايران در اين رقابت‌ها داشته است.
بهترين قهرماني
در بازي‌هاي آسيايي 1974 تهران، ايران موفق شد با قدرت تمام و با هفت برد در هفت بازي به عنوان قهرماني برسد. در اين بازي‌ها ايران، برمه را 2 بر يك، پاكستان را 7 بر صفر، بحرين را 6 بر صفر، كره را 2 بر صفر و عراق، مالزي و رژيم غاصب صهيونيستي را يك بر صفر برده و با 20 گل‌زده و تنها يك گل‌خورده در اين رقابت‌ها به عنوان قهرماني برسد. در ديگر ساليان قهرماني يعني در سال‌هاي 1990، 1998 و 2002، فوتبال ايران حداقل يك بازي را نبرده است.
بهترين برد
در بازي‌هاي آسيايي 2002 بوسان، فوتبال ايران توانست بهترين نتيجه خود را در بازي‌هاي آسيايي به دست آورد. در اين بازي مورد اشاره با نتيجه 10 بر صفر تيم‌ملي افغانستان را با شكست مواجه ساختيم. دومين نتيجه برتر ايران در بازي‌هاي آسيايي، برد 7 بر صفر برابر پاكستان بوده است. البته برد 6 بر صفر هم كم نداشته‌ايم كه از آن نمونه مي‌توان به برد 6 بر صفر برابر بحرين در سال 1974، برد 6 بر صفر برابر نپال در سال 1986 و برد 6 بر صفر برابر لائوس در سال 1998 اشاره كرد.
بدترين نتيجه
در بازي‌هاي آسيايي 1958 توكيو فوق‌العاده ضعيف عمل كرديم. در اين رقابت‌ها به تيم‌ملي كره‌جنوبي 5 بر صفر باختيم. در ديداري ديگر برابر تيم‌ملي رژيم غاصب صهيونيستي با نتيجه 4 بر صفر مغلوب شديم. فوتبال ايران با دو باخت، بدون گل‌زده و 9 گل‌خورده بين 14 تيم حاضر در مسابقات به رتبه چهاردهم رسيد و از دور رقابت‌ها حذف شد. اين بدترين نتيجه تاريخ حضورمان در اين رقابت‌ها بود كه البته بدترين باخت‌ها را نيز در اين رقابت‌ها به دست آورديم. باخت 5 بر صفر به كره‌جنوبي بدترين نتيجه تاريخ‌مان بود و به رژيم غاصب صهيونيستي هم 4 بر صفر باختيم. البته در سال 1998 هم به دنبال باخت 4 بر 2 برابر عمان بدترين نتيجه تاريخ فوتبال‌مان را به ترتيب باخت‌هاي عددي شماره يك تا سه به دست آورديم.
ركورد بازي
برابر كره‌جنوبي در تاريخ بازي‌هاي آسيايي بيشترين بازي را انجام داديم. در اين رقابت‌ها، ابتدا در سال 1958 به كره‌جنوبي با نتيجه 5 بر صفر باختيم. در سال 1970، برابر همين حريف با نتيجه يك بر صفر بازنده شديم. در بازي‌هاي آسيايي 1974 تهران، كره‌جنوبي را 2 بر صفر برديم و براي نخستين‌بار برابر حريف انتقام گرفتيم. در سال 1982، كره‌جنوبي را با نتيجه يك بر صفر برديم و در اين عرصه با حريف 2 بر 2 شديم. در سال 1986 بازي پنجم را برابر كره‌جنوبي انجام داديم و با حريف در ضربات پنالتي بازنده شديم. در سال 1990 ششمين بازي با كره‌جنوبي را انجام داده و حريف را يك بر صفر برديم. در سال 2002 و در هفتمين ديدار،‌حريف را در ضربات پنالتي برديم و بالاخره در بازي‌هاي آسيايي 2006 در ديدار رده‌بندي براي هشتمين‌بار با كره‌جنوبي بازي كرده و برنده شديم.
بهترين گلزن
بهترين گلزن ايران در بازي‌هاي آسيايي، علي دايي است. علي دايي موفق شده 12 گل در دو دوره از بازي‌هاي آسيايي به ثمر برساند. البته علي دايي در سال 1994 هم در رقابت‌ها شركت كرد، اما گلي به ثمر نرساند، چرا كه در همان بازي اول طحال او پاره شد و به خاطر مشكلي كه در سيستم جسماني او ايجاد شد، در بازي‌هاي آينده نتوانست در رقابت‌ها شركت كند.
بيشترين حضور
سه دوره شركت در رقابت‌هاي آسيايي، بيشترين دوره شركت ايران را در اين بازي‌ها مي‌سازد. اين نفرات، سه دوره در بازي‌هاي آسيايي شركت كرده‌اند. اسامي آنها را با هم مرور مي‌كنيم.
1- پرويز قليچ‌خاني در سال‌هاي 1966، 1970 و 1974
2- علي جباري در سال‌هاي 1966، 1970 و 1974
3- محمد پنجعلي در سال‌هاي 1982، 1986 و 1990
4- ناصر محمدخاني در سال‌هاي 1982، 1986 و 1990
5- فرشاد پيوس در سال‌هاي 1986، 1990 و 1994
6- جواد زرينچه در سال‌هاي 1990، 1994 و 1998
7- نادر محمدخاني در سال‌هاي 1990، 1994 و 1998
8- بهزاد غلامپور در سال‌هاي 1990، 1994 و 1998
9- علي دايي در سال‌هاي 1994، 1998 و 2002


 تمام حوادث مهم فوتبال ايران در آبان‌ماه
 5 بار نابود شده‌ايم 

آبان، براي فوتبال ما هميشه ماه پر از حوادث مختلف و متعددي بوده است. فوتبال ايران در بازي‌هاي آسيايي با حريفان خود در آبان‌ماه روبه‌رو مي‌شود و اگر قدرتمند باشد مسابقات خود را در ابتداي آذرماه به پايان مي‌رساند. دوست داريم برخي از اتفاقات فوتبال در بازي‌هاي آسيايي را با هم مرور كنيم تا بعد در پايان ماجرا به شما اعلام داريم كه در اين بازي‌ها چند درصد موفق و چند درصد ناكام بوده‌ايم. لطفا توجه كنيد:
1- بازي‌هاي آسيايي 1982 دهلي‌نو براي فوتبال ايران در روز 29 آبان سال 1361 آغاز شد. در اولين روز بازي‌ها برابر تيم ملي فوتبال ژاپن با نتيجه يك بر صفر بازنده شديم. بحث اينجاست كه متاسفانه در اين رقابت‌ها، در مرحله يك چهارم نهايي به دنبال شكست برابر تيم ملي فوتبال كويت بازنده شده و حذف شديم. به عبارتي اولين دوره حضور ايران در بازي‌هاي آسيايي در آبان ماه با حذف و ناكامي ايران همراه بود.
2- جام ملت‌هاي 1992 آسيا براي فوتبال ايران در شهر هيروشيما ژاپن برگزار شد. ايران كه سه سال در آسيا عملكرد قدرتمندي داشت به عنوان پر اميدترين تيم رقابت‌ها وارد بازي‌ها شد. چنانچه نشريه AFC نوشت ايران با تيمي به غايت قدرتمند با تفاوتي قابل ملاحظه از توان بدني پاي به رقابت‌ها گذاشته و شانس بيشتري نسبت به ژاپن ميزبان، كره‌جنوبي، چين، عربستان و كره شمالي براي فتح رقابت‌ها دارد. ايران در ديدار اول وقتي كره‌شمالي، نايب قهرمان بازي‌هاي آسيايي 1990 پكن را با شكست مواجه ساخت، ادعاي AFC درست جلوه كرد، ايران برابر تيم ملي امارات در بازي دوم صفر- صفر كرد در حالي كه با يك برد يك بر صفر هم مي‌توانست صعود كند. متاسفانه در بازي سوم شرايط براي فوتبال ما فوق‌العاده عجيب شد. كره‌شمالي با يك مساوي،‌ يك باخت و تفاصل 2- ، امارات با دو مساوي، ژاپن با دو مساوي، ايران با يك برد، يك مساوي و تفاضل 2+ به مصاف هم رفتند. ژاپن ميزبان براي صعود بايد حتما ايران را مي‌برد و اشتباه AFC در نوع برگزاري اين بود كه زمان بازي امارات- كره‌شمالي و ايران- ژاپن همزمان نبود. اگر امارات،‌كره‌شمالي را مي‌برد كار ايران سخت‌ مي‌شد. كره تا دقيقه 85 پيش بود اما امارات در دقايق پاياني دو گل به كره‌شمالي زد تا هول به دل ايران افتد، حالا ايران بايد حتما از ژاپن امتياز مي‌گرفت اما با گل دقيقه 87 كه از كازيوشي ميورا خورديم بازي و رقابت‌ها را از دست داده و باختيم. اين رقابت‌ها در روزهاي 8، 10 و 12 آبان‌ماه سال 1371 در شهر هيروشيماي ژاپن برگزار شد.
3- مقدماتي جام‌جهاني 1994 آمريكا- اين رقابت‌ها در آبان‌ماه سال 1372 انجام شد. ايران در مرحله نهايي رقابت‌ها با تيم‌هاي ملي كره‌جنوبي، ژاپن، عراق، كره‌شمالي و عربستان روبه‌رو شد. در ادوار گذشته اين رقابت‌ها مثل امروز نبود و تيم‌هاي برتر آسيا در شش گروه مختلف رقابت مي‌كردند و شش تيم برتر در يك شهر يا كشور بي‌طرف رقابت‌هاي خود را انجام مي‌دادند و سرانجام دو تيم به جام‌جهاني مي‌رفت. در اين شكل و شمايل،نيوزيلند و كويت در سال 1982، كره‌جنوبي و عراق در سال 1986 و كره‌جنوبي و امارات در سال 1990 به جام‌جهاني راه پيدا كردند. ايران در رقابت‌هاي 1994 با دو برد، سه باخت، هشت گل‌زده و 11 گل‌خورده بين شش تيم به رتبه پنجم رسيد و با نحوه‌اي خفت‌آور از رقابت‌ها حذف شد و براي سومين‌بار در آبان ماه كاملا ناكام شديم.
4- مقدماتي جام‌جهاني 1998 فرانسه- هر چند در مقدماتي جام‌جهاني 98، سرانجام موفق شديم به جام‌جهاني برويم اما متاسفانه در آبان‌ماه سال 76 روزهاي بدي را در مقدماتي جام‌جهاني داشتيم. اگر آبان 76 را از روزهاي خوب سال 76 جدا كنيم سال بسيار خوبي را خواهيم داشت. در مقدماتي جام 98، 9 برد و دو مساوي داشتيم كه به آبان رسيديم. باخت به عربستان، قطر و ژاپن و مساوي با كويت در آبان 76 رخ داد تا به پلي‌آف برسيم. در پلي‌آف اما با پيروزي يا به عبارتي مساوي با استراليا به مسابقات فوتبال جام‌جهاني صعود كرديم. فوتبال ايران اگر در آبان از سه باختي كه به دست آورد حداقل در يك بازي برنده مي‌شد به راحتي به جام‌جهاني 1998 در كشور فرانسه صعود مي‌كرد.
5- باز هم روزهاي تلخ و بسيار سختي را در بازي‌هاي ديگري داشتيم. اين بار در مقدماتي جام‌جهاني 2002 ژاپن و كره‌ ناكام شديم. در مسابقات اين دوره بعد از باخت سه بر يك به بحرين در منامه كه روز يكشنبه 29 مهرماه سال 80 رخ داد، روزگار سختي را سپري كرديم، در آبان سال 80 براي رسيدن به جام‌جهاني بايد در دو ديدار پلي‌آف به مصاف امارات و ايرلند مي‌رفتيم. متاسفانه با وجود ارايه بازي‌هايي عالي از صعود به جام‌جهاني بازمانديم. امارات را در تهران يك بر صفر و در ابوظبي سه بر صفر برديم و بالاخره به ايرلند در دوبلين دو بر صفر باختيم و با وجود برد يك بر صفر در تهران از حريف جا مانديم و ايرلند به جام‌جهاني صعود كرد. متاسفانه فوتبال ما در آبان تا سال 80 هميشه ناكام بوده است و براي اولين بار فوتبال ما برابر حريفانش در بازي‌هاي آسيايي موفق بود و در بوسان قهرمان شد و حالا براي دومين بار در آبان اميدواريم كه تيم اميد در بازي‌هاي آسيايي گوانگجو موفق ظاهر شود.



 
نگاهی به گذشته
صفحه اصلی - درباره ما - تماس با ما -آرشیو - سایتهای دیگر - برگزیده صورتک ها - برگزیده کاریکاگل ها - برگزیده پوسترها - گزارش های تصویری
تمام حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به روزنامه ورزشی گل می باشد و هرگونه استفاده غیر قانونی از مطالب سایت پیگرد قانونی خواهد داشت .
Copyright 2006-2008 , www.goaldaily.ir :: (Iranian Goal Newspaper) All rights reserved :: Email : Info@goaldaily.ir