آرسنال: رابين فان پرسي
بعضي وقت‌ها مصدوم، بعضي وقت‌ها خشمگين و بعضي وقت‌ها درخشان؛ رابين فان پرسي با زندگي يكنواخت بيگانه است. اخراج كاملا بي‌دليل در زمين استوك دليلي بر اين مدعاست، اما گاهي او حسابي مي‌درخشد. دو گلي كه به چلسي زد و گلي كه نصيب ليورپول شد، نشان از قابليت‌هاي بالقوه‌اي دارند كه هنوز كاملا ظهور نكرده‌اند.
استون ويلا:مارتين لارسن
چند نفر از بازيكنان تيم هستند، اما مارتين لارسن نشان داده كه مارتين اونيل با دادن بازوبند كاپيتاني به او، چه تصميم درستي گرفته. با وجود اين كه ويلا تابستان با صرف حدود 20 ميليون پوند، چهار بازيكن جديد خريد، او هنوز جايگاه ثابتش را از دست نداده. لارسن از آن بازيكناني است كه استون ويلا براي نفوذ به جمع چهار تيم بزرگ ليگ، به آنها نياز دارد.
بلكبرن: برت امرتون
راستش را بخواهيد، گزينه‌هاي كمي وجود دارند. بلكبرن اين فصل در خور اعتنا نبوده، اما برت امرتون استثناست. اگرچه تيم از فروش ديويد بنتلي سودي نديد، اما امرتون از آن بهره جست و توانست در سمت راست خط مياني خودي نشان دهد. در خط مياني كه بازيكنانش زياد عوض مي‌شدند، او بازيكن ثابت بود و در بازي‌هاي ضعيف تيم – مثل باخت چهار بر صفر برابر آرسنال – تك مهره موفق بلكبرن بود.
بولتون: متيو تيلور
بولتون به ندرت در طول يك بازي، بيش از حريف توپ را در اختيار دارد يا شوت مي‌زند، اما با وجود اين، همچنان در نيمه بالايي جدول است. در حقيقت به خاطر متيو تيلور است كه آنها فراتر از انتظار ظاهر شده‌اند. سواي نقشي كه در سمت چپ زمين دارد، وقتي هم كه به سمت راست خط مياني مي‌رود، به آنجا جان تازه‌اي مي‌دمد. پنج گلي كه زده، همه كمك كرده‌اند تا بولتون پيروز شود. ضربات پاي چپش كه اغلب تماشايي هستند، اكنون مدام گل به بار مي‌آورند. او به طور مشترك بهترين گلزن بولتون است و از خيلي از مهاجمان، بهتر بازي مي‌كند.
چلسي: نيكلاس آنلكا
خيلي كم بوده‌اند بازيكناني كه به اين سرعت متحول شده‌اند. آنلكا فصل قبل را با ناكامي به پايان رساند، ولي اكنون با اختلاف زيادي، بهترين گلزن ليگ برتر است و قدرت تمام كنندگي‌اش تحسين برانگيز است. بعضي مسايل – مثل اينكه او و ديديه دروگبا مي‌توانند كنار هم بازي كنند يا نه – مطرح شده‌اند، اما فعلا آنلكا بهترين انتخاب در چلسي است.
اورتون: فيل ياگيلكا
وقتي ياگيلكا بدون اينكه نگاه كند، پاس رو به عقب داد تا اشلي يانگ توپ را بگيرد و براي استون ويلا گل بزند، خيلي‌ها شگفت زده شدند. او نماد ثبات اورتون در اين فصل بوده. وقتي جوزف يوبو و يولئون لسكات در اوايل فصل ناآماده بودند، او بود كه با بازي‌هاي خوبش ضعف‌شان را جبران كرد. ترديد در تصميم‌هاي فابيو كاپلو دشوار است، اما ياگيلكا مي‌تواند بگويد بدشانس بوده كه در ديدار انگليس و آلمان، بازي نكرده است.
فولام: برد هنگلند
وقتي چهار خط دفاعي برتر ليگ متعلق به چلسي، منچستريونايتد، ليورپول و فولام باشد يعني يك اتفاقي در لندن افتاده. خريدن مارك شوارزر، دروازه‌بان استراليايي تيم كمك بزرگي بوده اما تبديل‌ شدن هنگلند به يكي از مقتدرترين مدافعان مياني ليگ دليل عمده‌ اين موفقيت بوده. مدت‌ها فولام را تيمي مي‌دانستند كه در خارج از خانه شكننده است اما نه حالا. سه تساوي بدون گل خارج از خانه سبب تحسين تيم شده و نقش مدافع نروژي در آنها كتمان ناپذير بوده است.
هال ست: مايكل ترنر
چشم پوشي از جوواني دشوار است؛ علاوه بر اين، بيشتر بازيكنان هال بهترين فصل دوران حرفه‌اي‌شان را مي‌گذرانند؛ شايد بتوان ترنر را نماد آنها دانست. تركيب كميل زاياته – بازيكن سابق برنتفورد كه قرضي از «يانگ بويز آو برن» به هال پيوسته و تا پيش از اين فصل در ليگ برتر بازي نكرده بود – و او، به عنوان هافبك‌هاي دفاعي تيم نقش موثري در پيشرفت تيم داشته. ترنر علاوه بر حضور فعال در دفاع، سه گل هم به ثمر رسانده است.
ليورپول: ژابي آلونسو
وقتي رافائل بنيتس تصميم گرفت براي خريدن گرت بري از استون ويلا، ژابي آلونسو را قرباني كند، خيلي‌ها تعجب كردند. ماندن بري در ويلا هم به سود اين تيم شد و هم به نفع ليورپول. آلونسو نه تنها با پاس‌هاي بي‌پايانش به ليورپول كمك كرد بلكه با حاشيه‌نشيني‌هاي پي در پي خاوير ماسچرانو، حضور موثري در ميانه ميدان داشت و شوت او بود كه پس از برخورد به بازيكنان چلسي، وارد دروازه اين تيم شد. شايد آلونسو در استمفورد بريج، تاثيرگذارترين گل را در كورس قهرماني زده باشد.
منچسترسيتي: استيفن ايرلند
در حالي كه سيتي پرحاشيه شده و مدام درباره پيوستن ستاره‌ها به اين تيم بحث مي‌شود، ايرلند – در ميان تعجب خيلي‌ها – باثبات‌ترين و قابل اتكاترين مهره تيم بوده. هر چه هم تراژدي – كمدي سيتي عجيب‌تر شده، ايرلند از قالب آن بازيكن قبلي درآمده و تيم به او بيشتر وابسته شده. هفت گل زده و آمار نشان مي‌دهد نه روبينيو كه او، گلسازترين بازيكن تيم بوده. ورود روبينيو به سيتي مي‌توانست باعث جدايي ايرلند شود، اما در عوض حالا به نقطه اتكاي تيم تبديل شده است.
منچستريونايتد: دارن فلچر
پس از پيوستن اندرسون و اوون هارگريوز، كم‌كم به دست فراموشي سپرده مي‌شد و گروه اندكي بودند كه به ظهور دوباره او اعتقاد داشتند؛ اما اين بار ايده اقليت درست از آب در آمد. فلچر مديون مصدوميت ساير بازيكنان منچستر است، اما به هر حال از فرصت پيش آمده بهترين استفاده را كرد و با بازي موثرش، در ميانه زمين جايگاه ثابتي به دست آورد. باثبات‌ترين بازيكن يونايتد، مدت كوتاهي بهترين گلزن تيم هم بود، و اگر چه اين عنوان را از دست داد، اما اغلب جايش را در تركيب ثابت حفظ كرده است.
ميدلز بورو: گري اونيل
به ندرت پيش مي‌آيد ميدلز بورو و ثبات، دست در دست هم حركت كنند، اما گري اونيل استثنا بوده است. انتقال او از سمت راست به مركز خط مياني موثر افتاد؛ نمونه‌اش اولين گل او براي بورو است كه در دقيقه آخر بازي با سيتي، روي يك فرار سريع به ثمر رساند و نشان داد كه چه انرژي زيادي دارد. نتايج ضعيف اين اواخر ميدلز بورو، با غيبت او بي‌ربط نيست.
نيوكاسل: سباستين باسانگ
خيلي كم پيش مي‌آيد نيوكاسل در دفاع قوي باشد؛ اما مدافع جوان آنها ماجراي ديگري دارد.
حضور باسانگ در كنار فابريسيو كولوچيني – خريد بزرگ تيم – در ميانه خط دفاع، كمك كرد نيوكاسل عملكرد موفقي در دفاع داشته باشد. آنها در سه مسابقه از پنج بازي آخرشان در نيم فصل اول گل نخوردند – كه شامل بازي در زمين چلسي‌ مي‌شود – باسانگ قابل اتكاترين مدافع چپ تيم هم بوده است.
پورتسماوث: گلن جانسن
دفاع پا به سن گذاشته پورتسماوث بارها متزلزل ظاهر شده، اما مدافع راست جوان آنها بهتر از بقيه بازي كرده است. سواي اينكه جانسن زيباترين گل فصل پورتسماوث را به ثمر رسانده – از فاصله‌اي دور برابر هال – در دفاع و حمله، كارا بوده است. پيش‌تر هم گفته شده كه شايد او حالا پخته شده و آماده است به تيم بزرگ‌تري برود.
استوك: روري دلاپ
واقعا نمي‌توانست بازيكن ديگري باشد. پرتاب‌هاي بلند او سبب شدند كه بارها سوژه رسانه‌ها شود. هفت گل استوك روي پرتاب‌هاي او به ثمر رسيدند و بعضي تيم‌ها مثل هال، ترجيح مي‌دادند توپ را به كرنر بزنند تا اينكه به حريف اوت بدهند. از طرف ديگر، او گل پيروزي بخش تيمش را برابر تاتنهام زد و در قياس با شش فصل گذشته – اگر نه تمام طول حرفه‌اش – آماده‌ترين فصل خود را مي‌گذراند.
ساندرلند: كايران ريچاردسن
شايد تا چند ماه پيش عبارت «كاپيتان ريچاردسن» عجيب به نظر مي‌رسيد، اما تصميم ريكي اسبارگيا براي سپردن بازوبند به او، جواب داده است. گل فوق‌العاده‌اش در داربي برابر نيوكاسل، محبوبيتش را خيلي زياد كرده.
تاتنهام: آرون لنون
در دوره خوآنده راموس، انتخاب يك بازيكن هم دشوار بود. در دوره هري ردنپ، گروهي از بازيكنان با پشت سر گذاردن دوره دشوار اول فصل، خودي نشان داده‌اند. آرون لنون يكي از آنهاست، كه در هفته‌هاي اخير چند مدافع چپ را حسابي آزار داده. مارتين اولسن، مدافع بلكبرن يكي از آنها بود كه در دقيقه 39 اخراج شد. مقابله باسرعت او ساده نيست.
وست برومويچ: جاناتان گرينينگ
بازيكنان وست بروم به جز در دو محوطه جريمه، خوب بازي كرده‌اند. به سختي مي‌شود بازيكني را در وست بروم يافت كه بهتر از جاناتان گرينينگ پاس بدهد. كاپيتان وست بروم چه در دو سمت زمين و چه پشت سر تك مهاجم تيم، خوب بازي كرده است. دليل جايگاه نازل تيم، فقدان مدافع مياني مستحكم و گلزن تمام عيار است.
وستهام: متيو آپن
در بازي‌هاي وستهام معمولا توپي از خط دروازه‌ها عبور نمي‌كند، چه دروازه‌ حريف باشد و چه دروازه خود اين تيم. دليل اصلي صلابت خط دفاعي تيم را متيو آپن مي‌دانند و فابيو كاپلو – مربي انگليس – هم اين را دريافته است.
وقتي وستهام، ليورپول و بعد چلسي را به دردسر انداخت، خيلي‌ها او را بهترين بازيكن زمين مي‌دانستند.
ويگان: آنتونيو والنسيا
شايد استعدادياب‌هاي حاضر در ورزشگاه ويگان حواس‌شان به ويلسن پالاسيوس و امرزكي بوده باشد، اما عملكرد آنتونيو والنسيا هم چشمگير بوده است. هر سه گل او- برابر هال، منچسترسيتي و بلكبرن - به يادماندني بوده‌اند. سرعت، تكنيك و خلاقيت هافبك اكوادوري موجب شده اين خبر جريان بيابد كه رئال مادريد او را مي‌خواهد و ويگان هم براي فروشش 15 ميليون پوند درخواست كرده است.

امروز در جريان هفته بيستم رقابت‌هاي ليگ برتر، منچستر يونايتد پذيراي ميد‌لزبورو خواهد بود. ديداري بسيار حساس براي شياطيني كه حاضر نيستند امتياز از دست بدهند و از صدر جدول فاصله بگيرند. آمار و تجربه به خوبي نشان داده كه در فشردگي بازي‌هاي كريسمس اين منچستر است كه بهترين نتيجه را مي‌گيرد و زيباترين بازي‌ها را به نمايش مي‌گذارد. اما بازي امروز كمي متفاوت است؛ الان نزديك به دو هفته است كه رسانه‌ها جنگ رواني بين دو باشگاه را دوباره برپا كرده‌اند. آنها با توجه به اتفاقات فصول گذشته و ماجرا‌هاي پيش آمده بين اين دو تيم وضعيت را جوري رقم زده‌اند كه بي‌ترديد اين بازي مهمترين بازي هفته بيستم فوتبال جزيره خواهد بود. با اين حال فرگي اميدوار است كه اين بازي جزو قشنگترين بازي‌هاي برگزار شده «در نوئل» باشد. مربي اسكاتلندي شياطين سرخ مي‌گويد: «اميدواريم كه اين مسابقه در ذهن «نوئل» بماند و باعث نزديك‌تر شدن دو باشگاه به يكديگر نيز شود.» اما جنگ اصلي بين اين دو تيم به دسامبر سال 2006 (دو سال قبل) برمي‌گردد كه براي روشن‌تر شدن قضيه، مرور تاريخ، الزامي به نظر مي‌رسد:
روز سوم دسامبر 2006 ميدلزبورو در ورزشگاه ريور سايد پذيراي منچستر يونايتد بود. منچستري‌ها توانستند به لطف پنالتي كه لوئي‌ساها برايشان به گل تبديل كرد يك بر صفر پيش بيفتند ولي هر چه بود زير سر همان پنالتي كذايي بود؛ پنالتي كه مارك شوارزر روي رونالدو انجام داد ولي اندكي بعد صحنه‌هاي مختلف آهسته‌ چيز‌هايي نشان دادند كه به مذاق خيلي‌ها خوش نيامد. صحنه آهسته نشان مي‌داد كه هيچ اتفاقي (خطايي) روي رونالدو صورت نپذيرفته يا حداقل برخورد اين قدر جزيي بوده كه به هيچ وجه نمي‌توان آن را پنالتي تلقي كرد. پس از بازي «گرت ساوت گيت» مربي بورو حرف‌هاي نسنجيده‌اي بر زبان آورد؛ او رونالدو را يك «حقه باز متقلب» خواند و براي نبود روحيه جوانمردانه نزد بازيكنان منچستر به حال اين تيم و مربيانش اظهار تاسف كرد.
سه ماه بعد، اين بار نوبت منچستر بود كه در مرحله يك چهارم نهايي بازي‌هاي FA كاپ پذيراي بورو باشد، منچستر يك بر صفر به لطف يك پنالتي ديگر پيروز شد. پنالتي كه زننده آن كريستيانو رونالدو بود! ولي اين بار به وضوح هر چه تمام‌تر پنالتي رخ داده بود( مساله‌اي كه خود بورو‌يي‌ها هم به آن اذعان داشتند) ولي اين پايان ماجرا نبود. جيمز موريسون كه از اين نتيجه ناراحت به نظر مي‌رسيد تكل وحشتناكي (به قصد كشت) روي پاهاي رونالدو زد،‌ حركتي كاملا عمدي كه ممكن بود رونالدو را راهي بيمارستان كند. وين روني از آنجا كه آدمي نيست كه ببيند روي هم تيمي‌اش چنين خطايي صورت گرفته و ساكت بماند، خودش را درگير ماجرا كرد و به شدت نسبت به اين عمل اعتراض كرد: «كارت قرمز براي موريسون و هيچي براي وين روني (او در واقع كاري به غير از اعتراض نكرد كه اين هم امري عادي به نظر مي‌رسيد) و خب، آيا بازي جوانمردانه گرت‌ساوت گيت همين بود؟!
ماجرا به همان بازي ختم نشد! در جريان بازي دور اول جام اتحاديه در سپتامبر گذشته، همه به خوبي خطاي امانوئل پوگاتتس روي «پوسبون» را به خوبي در ذهن دارند. به رغم پيروزي كه در آن بازي نصيب منچستري‌ها شد فرگي به شدت عصباني بود. اين بار عصبانيت او تنها از خطاي پوگاتتس نبود بلكه واكنش كادر فني بورو نيز او را عصباني كرد. كادر فني ميدلز‌بورو مدام فرياد مي‌زدند كه آن حركت خطا نبوده و رودريگو پوسبون ... تمارض (شبيه سازي) كرده است! ولي اين بار گرت ساوت گيت كه خودش شدت خطاي حاصله روي بازيكن منچستر را ديده بود آمد و عذرخواهي كرد.
بعد از اين ماجرا بود كه كمي از خصومت‌ها كاسته شد. سرالكس در اين باره چنين توضيح داد: «خطاي فوق‌العاده وحشتناكي روي پاي پوسبون صورت گرفت. ممكن بود پاي اين بچه بشكند و او را مدت زيادي راهي بيمارستان كند. بعد از مسابقه حسابي اعصابم خرد شده بود و به شدت از دست كادر فني (حريف) عصباني بودم. ولي بعد از اين اتفاق مربي‌شان (گرت‌ساوت گيت) آمد و عذرخواهي كرد و از آن زمان ارتباط بين دو باشگاه بهتر شده است.»‌ فرگي ادامه مي‌دهد: «من فكر مي‌كنم همه ما وقتي به خوبي فوتبال را درك مي‌كنيم كه بيشتر سعي در ارايه بازي داشته باشيم تا اينكه بخواهيم با يكديگر بجنگيم. مطمئن هستيم كه مي‌توانيم رابطه بهتري را به وجود بياوريم. در واقع از ته دل چنين آرزويي دارم چون ما ديدار‌هاي مهمي مقابل ميدلز‌بورو انجام داده‌ايم؛ بازي‌هايي كه اغلب در تعيين قهرماني دخيل بوده است. البته در اين ورزشگاه هر گاه ما مقابل آنها بازي كرده‌ايم جو خوبي در ورزشگاه حاكم بوده است.»
فرگي به همين جملات بسنده نمي‌كند. او براي خاطر‌نشان كردن اين رابطه خوب به تمجيد از «ساوت گيت» نيز مي‌پردازد: «ساوت گيت با اين تيم كار‌هاي قابل ملاحظه‌اي انجام داده است. من كارش را تحسين مي‌كنم چون او مربي جواني است كه جرات و جسارت زيادي دارد. او به جوانان بها داده و به آنها اجازه داده تا حسابي كسب تجربه كنند. كاري كه او انجام داده كار بسيار دشواري است. به همين خاطر من برايش احترام زيادي قائل هستم. او حسابي سياست باشگاه را عوض كرده و به همين دليل حسابي برايش احترام قائل هستم.»‌
به هر حال به رغم تمام اين حرف‌ها هنوز هم خيلي‌ها منتظر بازي امروز و جنگ دوباره اين دو تيم با يكديگر هستند. البته منچستر يونايتد اميدوار است با كسب يك پيروزي درخشان سال جديد 2009 را با خاطره اي درخشان شروع كند!

ليگ برتر به نيمه خود رسيده اما هنوز از مدعيان كسب عنوان بهترين بازيكن سال هيچ خبري نيست. اما فصل پيش در همين برهه از فصل عده زيادي از مردان ليگ برتري به همراه برنده نهايي خودشان را به عنوان مدعي جدي نشان داده بودند. به خاطر بازي‌هاي فصل قبل خود كه وقتي كريستيانو رونالدو امسال در مدال‌هاي گوناگون غرق شد هيچ كس تعجب نكرد. فرناندو تورس، استيون جرارد، ريو فرديناند، سسك فابرگاس، امانوئل آدبايور، فرانك لمپارد و تعداد زيادي از ديگر بازيكنان هم شايسته نام بردن بودند.
امسال كدام ستاره‌ها دارند فصل خوبي را مي‌گذرانند؟ نيكلاس آنلكا، اشلي يانگ و برد فريدل، اما آيا اين سه تن واقعا جزو برترين‌ها هستند يا در جمع عده‌اي از مردان ضعيف اين فصل ليگ برتر بهتر از آنها پيدا نمي‌شد؟
در طول فصل زمان كافي براي هر بازيكن وجود دارد تا توانايي‌هاي فردي خودش را هم به رخ بكشد اما گويا هنوز اين مردان به اندازه كافي آماده نشده‌اند. هيچ كس جدي‌ترين كانديداي بهترين بازيكن سال نيست چرا كه تيم‌هاي بالاي جدول هم در شرايط آرماني نيستند.
مثلا وقتي كه انگليس در بازي با كرواسي و بلاروس به پيروزي رسيد گمان مي‌رفت.وين روني ستاره پرفروغ اين فصل باشد اما در منچستر يونايتد عملكرد مشابهي از او مشاهده نشده. هنوز هم يك بازيكن خارق‌العاده است اما اگر با كريستيانو رونالدو يا ديميتار برباتف مقايسه شود در رده پايين تري قرار مي‌گيرد.
در آرسنال هم وضع به همين منوال است. آدبايور و فان پرسي كار خاصي انجام نداده‌اند و فابرگاس نيز چند ماهي ميهمان نيمكت تيم است.
تورس به مصدوميت‌هاي متعددي دچار شده و ديگر مرد تقريبا بي‌سر و صداي ليورپول، استيون جرارد بوده است.
چلسي به بزرگترين معماي اين فصل تبديل شده. اسكولاري تمايلي به قراردادن دروگبا در كنار آنلكا ندارد و دكو هم با بازي‌هايش وضعيت ميانه ميدان آبي پوشان را پيچيده كرده است. برباتف هم در خط حمله يونايتد وضعيتي به همين نامتعادلي دارد.
پنجم اكتبر، چلسي، استون ويلا را در يك ديدار خانگي دو بر صفر شكست داد و همان جا جزو كانديداهاي اصلي قهرماني شد. بعد هم تيم ذخيره‌هاي خام دست گرت ساوت گيت را در خانه ميدلزبورو با پنج گل در هم كوبيدند و اميدواري‌هاي همه تقويت شد.
اما همين تيم در ليگ قهرمانان با بدترين عملكرد خود مغلوب رم شد.
از آن پس ديگر كسي به شانس قهرماني چلسي اعتماد نكرد و لمپارد هم كه گمان مي‌رفت ستاره اين فصل ليگ برتر باشد خيلي زود خاموش شد.
پس از آن بود كه چلسي شكست در برابر برنلي، ليورپول، آرسنال و رم را تجربه كرد. اسكولاري خبر ناآرامي‌هاي بازيكنانش را تكذيب كرده اما انگار غافل از استون ويلا است كه شايد به هر زحمتي شده خودش را به جمع چهار تيم اول جدول برساند.
پيروزي‌هاي قدرتمندانه ليورپول برابر چلسي و منچستر يونايتد با دو شكست به تاتنهام و تساوي‌هاي خانگي برابر استوك‌سيتي، ويگان، فولام و‌هال سيتي همراه شد. هري‌ردنپ پس از ورود به تاتنهام اين تيم را دگرگون و از قعر جدول جدا كرده است. آنها جلوي آرسنال با انسجام فراواني بازي كردند و به برد مقابل ليورپول و منچسترسيتي هم به شدت نياز داشتند. با اين حال فعلا به خاطر تفاضل گل بهتر است كه توانسته‌اند از سه تيم قعر جدول اندكي فاصله بگيرند. شايد آمدن او به تاتنهام بهترين كار بود چرا كه كاري از دست خوآنده راموس بر نيامد. او در رئال مادريد هم هنوز گام مهمي برنداشته.
در‌هال سيتي همه چيز خوب شروع شد. آنها آرسنال و بعد تاتنهام را به شكست واداشتند هر چند كه داستان درخشش تيم‌هاي تازه صعود كرده در نيم فصل اول ديگر قديمي شده است. هر سه تيم تازه راه يافته به ليگ برتر در حال سقوط به جمع نيمه پاييني جدول هستند. انتظار مي‌رفت منچسترسيتي داغ‌ترين سوژه هر هفته باشد اما هيچ اتفاقي نيفتاد. درست مثل اينس در بلكبرن و روي كين در ساندرلند كه كاري از پيش نبردند. با اين وجود سيتي ستاره‌اي به نام استفن آيرلند دارد كه حتي وقتي تيمش نتيجه نمي‌گيرد بازي خوب خودش را انجام مي‌دهد و از اين جهت مي‌تواند جزو برترين مردان اين فصل باشد. وستهام نيز مي‌تواند به بازي‌هاي پخته كريك بلامي ببالد. همه افتخار ويگان نيز به اميل هسكي و عمر زكي است. فولام بدون داشتن جيمي بولارد، برد‌هانگلاند و جان پتنسيل شايد شانسي براي بقا نداشت و اين مردان نام برده شده بهترين‌هاي نيم فصل هستند و اگر در پايان ژانويه خريدار مهمي به سراغشان نيايد جاي بسي تعجب است. ليگ برتري‌ها هنوز سرنوشت قهرمان فصل را مشخص نكرده‌اند. ليورپول با اختلاف يك امتياز صدرنشين است. يك برد ديگر مي‌تواند وست‌بروم را از قعر جدول بكند و اگر با يك پيروزي ديگر همراه شود شايد بالاتر هم بروند. چهار تيم بالاي جدول هنوز هم مشخص نيستند. تيم‌هاي سقوط كننده را هم نمي‌توان به طور يقين نام برد اما فصل قبل در آستانه ساله نو سقوط داربي كانتي براي همه مسجل شده بود. از 10 تيم پايين جدولي شش تن مربيان خود را عوض كرده‌اند و گرت ساوت گيت و مارك هيوز به شدت تحت فشار هستند. نيم فصل ديگر باقي مانده جام قهرماني هنوز سرجايش است و مي‌تواند ماه‌ها صبر كند تا سرانجام يك تيم از بقيه جلو بزند.